"ใช่แล้ว เทคนิคนี้คล้ายกับยันต์สายเลือดที่สาบสูญของลัทธิเต๋า เพียงแต่ยันต์สายเลือดใช้พลังตรวจสอบสายเลือด ส่วนการตรวจดีเอ็นเอใช้การแพทย์สมัยใหม่"
พูดจบ เฉินหว่านก็พูดต่อ "อย่าไปเชื่อเรื่องพิสูจน์เลือดแบบในนิยายที่พี่ชายรองของเจ้าอ่านนะ มันเป็นเรื่องแต่ง ไม่ได้เป็นวิทยาศาสตร์"
"หวอรู้แล้ว!" เสี่ยวผูเถาพูดเสียงใส ๆ ตะโกนใส่นกกระเรียนกระดาษ "ผูเถาจะไปถอนผมของปะป๊าเดี๋ยวนี้!"
พูดจบก็กระโดดลงเตียง วิ่งตึงตังออกจากห้อง
วิ่งไปตรงหน้าจ้าวอวี่โจวที่กำลังแช่น้ำในห้องอาบน้ำ เอื้อมมือไปดึงผมเขาหนึ่งเส้น
"ซี้ด..."
จ้าวอวี่โจวแช่อยู่ในถังไม้ หันหลังให้ประตู ไม่ทันสังเกตว่าเด็กน้อยแอบเข้ามา
กว่าจะรู้สึกเจ็บ เสี่ยวผูเถาก็วิ่งกลับไปที่ห้องแล้ว
มาถึงห้อง ผูเถาก็ดึงผมตัวเองหนึ่งเส้น รวมกับของจ้าวอวี่โจว ใช้ผ้าเช็ดหน้าห่อไว้ วางบนหลังนกกระเรียนกระดาษ
"พี่ใหญ่ซี เสร็จแล้ว!"
"ได้" ข้ามมหาสมุทรไปอีกฝั่ง เฉินหว่านทำสมาธิท่ามือ "พี่ใหญ่ขอรับของก่อน ไว้คราวหน้าค่อยคุยกัน"
"โอเค!"
เสี่ยวผูเถามองนกกระเรียนกระดาษกลายเป็นกึ่งโปร่งแสง แล้วหายตัวไปกลางอากาศพร้อมผ้าเช็ดหน้าที่ห่อผม
เธอเปิดห่อของที่เฉินหว่านส่งมา ข้างในมีชุดเด็กใหม่ล่าสุดสไตล์ต่างประเทศสองชุด และกระเป๋าถือใบเล็กดีไซน์เก๋อีกใบ