หวังเชี่ยนเห็นเขาออกมา จึงรีบเข้าไปพยุง "คุณออกมาได้ยังไง? ร่างกายเป็นยังไงบ้าง? กินยาแล้วหรือยัง?"
ฮั่วอันกั๋วผลักมือเธอออก "ฉันไม่เป็นไร เดี๋ยวก็หายแล้ว"
พูดจบก็มองลูกทั้งสี่ของตน สีหน้าขรึมลง "ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้?! ใครทำพวกแกถึงขนาดนี้?"
ฮั่วเชี่ยวเชี่ยวพอเห็นพ่อก็อดกลั้นไม่ไหวอีกต่อไป ร้องไห้โฮออกมา "พ่อ!!! ฮือออ!!! พ่อต้องแก้แค้นให้พวกเรานะ!!!"
ฮั่วอันกั๋วฟังฮั่วเชี่ยวเชี่ยวเล่าเรื่องราวทั้งหมดทั้งน้ำตา สะอื้นสะอื้นจนจบ สีหน้าซีดเซียวลง
เด็กสาววัยสามขวบนั่น เก่งกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
สามารถรังแกเด็กทั้งสี่ของฮั่วอันกั๋วให้เป็นแบบนี้ได้เพียงลำพัง?
ดูท่า เขาคงดูถูกเธอไปแล้ว!
ตอนนี้เขาเกือบจะแน่ใจแล้วว่า ของในห้องของเขา ถูกเจ้าเด็กแสบเอาไป!
อีกอย่าง เมื่อกี้ในห้องลับ รูปปั้นเทพชั่วร้ายก็ล้มลงมาอย่างกะทันหัน
บางที คงเป็นเพราะเจ้าเด็กนั่นจงใจผลักให้ล้ม!
เสียงหัวเราะที่เขาได้ยิน ก็เป็นเสียงของเธอ!
หลังจากนั้น เธอยังจงใจให้ยันต์คุ้มภัยที่วาดผิดแก่เขา ก็เพื่อลดความระวังของเขา ให้เขาเลิกสงสัยเธอ
ดี! ดีมาก!
เขาจะดูว่า เจ้าเด็กสามขวบนี่ จะมีความสามารถมากแค่ไหน!
"เชี่ยวเชี่ยว หยุดร้องไห้เถอะ" ฮั่วอันกั๋วหรี่ตาลง สีหน้าหมองคล้ำ "คืนนี้พ่อจะแก้แค้นให้พวกแกเอง!"
……
ตกกลางคืน เรือนหลักตระกูลฮั่ว
คุณนายผู้เฒ่าฮั่วนำคนจากครอบครัวพี่ชายใหญ่และครอบครัวของพี่ชายสี่ รวมถึงฮั่วเยี่ยนจวินและฮั่วหย่วนเจิงที่ยังไม่ได้แต่งงาน เดินตามหลังเสี่ยวผูเถาและคนอื่นๆ
