ขาที่เคยเป็นของฮั่วหานถานได้กลับคืนสู่เจ้าของเดิมแล้ว
ร่างจริงของสามตามารเองก็กลับคืนสู่ความสูงเดิมของมัน
จากไอ้ร่างโย่งหนึ่งเมตรเก้าสิบ กลายเป็นไอ้เตี้ยแค่หนึ่งเมตรห้าสิบ
ทุกคน: "......"
ที่แท้ก็เป็นไอ้เตี้ยนี่เอง
เพื่อให้ตัวสูงขึ้น ถึงกับขโมยขาของฮั่วหานถานมาต่อให้สูง
สมแล้ว ชายผู้มีปมด้อย
สามตามารได้แต่มองตาปริบๆ ขายาวที่อุตส่าห์ได้มา ถูกแย่งชิงกลับไปอีกครั้ง มันร้อนใจขึ้นมาทันที
มันเดือดดาลคลุ้มคลั่งโดยตรง ระดมพลังชั่วร้ายทั่วร่าง: "อาไม้ย!!!!!!!! คืนขายาวของข้ามา!!!!!!!!"
ผูเถาส่งเสียงเหยียดเย็นชา กระบี่ไม้ท้อตวัดผ่านหน้าของมัน
หนังคนกึ่งโปร่งแสงแผ่นหนึ่ง ก็ร่วงลงมาจากหน้าสามตามารโดยตรง เปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงของมัน
ดวงตาโตคล้ายตากบสองข้าง ประกอบกับดวงตาที่สามสีดำสนิทกลางหน้าผาก
จมูกกระเทียม ปากอวบหนา หน้ากลมแบน
เข้ากับส่วนสูงหนึ่งเมตรห้าสิบ หุ่นเตี้ยและอ้วน
ราวกับคางคกกลายเป็นปีศาจเลยทีเดียว
ทุกคนมองสามตามารด้วยใบหน้าตกตะลึง ไม่ปิดบังความรังเกียจในแววตา
"คุณพระ! ที่แท้หน้าเจ้านั่นก็ขโมยมาด้วย! ร่างจริงของมันถึงได้อัปลักษณ์ขนาดนี้!!!"
"นี่มันโคตรอัปลักษณ์เลย! หน้าตาเหมือนคางคกไม่มีผิด!"
"น่าเกลียดเกินไปแล้ว!"
สามตามารถูกคำพูดของทุกคนยั่วให้สะเทือนใจ
มันเอามือปิดหน้า ร้องไห้โฮขึ้นมาทันที: "ฮือ!!!!!!!! นี่ไม่ใช่ข้า! นี่ไม่ใช่ข้านา~!!! ข้าเป็นชายรูปงาม! เป็นเทพชั่วร้ายรูปงามอันดับหนึ่งของไทยที่สูงหนึ่งเมตรเก้าสิบนา!!!!"