สามตามารหวนนึกถึงอดีต ตื่นเต้นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด: "ข้าให้เขาหล่อรูปปั้นทองใหม่ให้ข้า เข้าสิงร่างของเทพชั่วร้ายตนนี้ แต่มันยังห่างไกลนัก!"
"ข้าต้องการสูบพลังชีวิตคนสองคน ถึงจะฟื้นคืนพลังได้! ส่วนฮั่วอันกั๋ว เขาอยากมีชีวิตอยู่ต่ออีกสองสามปี ก็เลยให้ข้าช่วยต่ออายุให้"
"ดังนั้น ข้ากับเขาก็เลยสมรู้ร่วมคิดเป็นพวกเดียวกัน เหมือนงูกับหนู คล้ายหมาป่ากับหมาจิ้งจอก กลายเป็นคู่ที่สวรรค์สรรสร้างมา! ฮ่าๆๆ!!!"
"เทพชั่วร้ายตนนี้แค่ใช้กลเม็ดเล็กน้อย ก็ช่วยฮั่วอันกั๋วต่ออายุได้แล้ว ทำให้เขายอมสวามิภักดิ์ทำทุกอย่างให้ข้าอย่างเต็มใจ!"
"เทพชั่วร้ายตนนี้เริ่มจากคร่าชีวิตของฮั่วอันอวี้และภรรยา ต่อมาข้าก็พบว่าไอ้หนูฮั่วหานถานนี่ดวงดีมาก สามารถดูดพลังได้อีกหลายปี หลังจากนั้นก็คือฮั่วเจิ้นหวา เขาเป็นคนดีแต่กำเนิด ชีวิตของคนแบบนี้บริสุทธิ์ที่สุด การดูดมันกลับยิ่งทำให้พลังของข้าแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ!"
"ฮ่าๆ! ฮั่วอันกั๋วนึกว่าเขากำลังขอให้ข้าช่วยต่ออายุ แต่ความจริงแล้ว เป็นเทพชั่วร้ายตนนี้ต่างหากที่ใช้ความกลัวตายและความโลภของเขา ให้เขาทำงานให้ข้า ฮ่าๆ!!!"
หัวเราะไปจนจบ สามตามารก็พลันรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติ คิดอยู่ครู่หนึ่ง รีบเติมเสียงลงท้ายแบบไทยๆ: "เมี้ยว~"
คุณนายผู้เฒ่าฮั่วยืนตะลึงอยู่กับที่ ไม่อยากจะเชื่อสายตาจ้องมองฮั่วอันกั๋ว
"อันกั๋ว มัน... มันพูดจริงหรือ? คนที่ทำร้ายครอบครัวของน้องชายคนที่สามและพี่ใหญ่ของเจ้า ก็คือเจ้าน่ะหรือ?"