อีกด้านหนึ่ง
หยางเสวี่ยเหมยนอนอยู่บนเตียง ไม่รู้ทำไม นอนพลิกไปพลิกมาอยู่กว่าชั่วโมงก็ยังไม่หลับ
รู้สึกเหมือนวันนี้จะมีอะไรเกิดขึ้นสักอย่าง
กำลังจะลุกไปชงชาดับร้อน ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูจากข้างนอก “เสวี่ยเหมย! เปิดประตู! รีบเปิดประตู!”
หยางเสวี่ยเหมยใจหล่นวูบ รีบวิ่งไปเปิดประตู
พอเปิดประตู ก็เป็นภรรยาหมอหวังที่อยู่ชั้นล่างของเธอ
“พี่จาง เกิดอะไรขึ้น?” หยางเสวี่ยเหมยถามอย่างสงสัย
“ไป! พวกเราไปดูเรื่องสนุกกัน!” พี่จางดึงหยางเสวี่ยเหมยลงบันไดไป
หยางเสวี่ยเหมยมึนงง “เกิดอะไรขึ้น?”
“เธอไม่รู้เหรอ?” พี่จางเดินไปวิ่งเหยาะๆ ไป “ผูเถาทำนายว่าคืนนี้ในป่าเล็กหลังสระน้ำมีปิศาจร้ายออกอาละวาด และบอกว่าคืนนี้จะมาปราบปิศาจด้วยตัวเอง”
“ใครที่ไปดู สามารถรับการชำระสิ่งชั่วร้ายที่ติดตัวมาฟรีๆ ด้วย! โอกาสดีๆ ที่จะได้กำจัดสิ่งอัปมงคลฟรีแบบนี้ พวกเราจะปล่อยให้เสียเปล่าได้ยังไง!”
หยางเสวี่ยเหมยได้ยินว่าเกี่ยวกับผูเถา ก็ทำหน้าบึ้งทันที “ฉันไม่ไป!”
เธอดึงมือออก ยืนนิ่งอยู่กับที่ “จะไปก็ไปเองเถอะ!”
พูดจบก็หมุนตัวเดินกลับ
พี่จางขมวดคิ้วมองเธอ “เธอไม่ไปจริงๆ เหรอ? ผูเถาบอกแล้วนะ คนที่ไปได้เงินคนละห้าเหมา บอกว่ายิ่งคนเยอะ พลังชีวิตที่เธอยืมมาได้ก็ยิ่งแรง พลังชีวิตแรงช่วยปราบปิศาจได้ ไปถึงก็รับเงินห้าเหมา เธอแน่ใจนะว่าไม่ไป?”
หยางเสวี่ยเหมยได้ยินดังนั้นก็หยุดฝีเท้าทันที