อิ่นตงเหมยได้ฟังแผนของนาง ก็ตื่นเต้นจนหน้าแดงขึ้นมา "ดีเลย! แม่จะไปจัดการเดี๋ยวนี้!"
"ไอ้ลูกนอกสมรสนั่นมันน่าตีนัก! ช่วงนี้แม่คิดถึงมันทีไรก็โมโหจนนอนไม่หลับ! ถ้าไม่ใช่เพราะมันเปิดโปงเรื่องพ่อของลูกมีชู้ต่อหน้าคนอื่น แม่ก็คงไม่โกรธจนกินไม่ได้นอนไม่หลับหรอก!"
แม่ลูกสองคบคิดกันเป็นอย่างดี ผลัดกันด่าเสี่ยวผูเถาอย่างร้ายกาจในโทรศัพท์อยู่พักใหญ่ จนใกล้หมดเงิน ถึงยอมวางสาย
เมื่อแผนการเป็นรูปเป็นร่างแล้ว เจียงหลิ่วจือเดินกลับบ้าน ท่วงท่าการเดินก็เบาสบายขึ้นกว่าเดิมมาก
ยายเฒ่าอิ่นเป็นหญิงชราเจ้าเล่ห์ชื่อกระฉ่อนในหมู่บ้านบ้านเกิดของแม่นาง ดุร้าย ป่าเถื่อน ไร้เหตุผล
สิ่งที่นางถนัดที่สุดคือการทรมานเด็กๆ
พอหล่อนมาถึง ลูกองุ่นเหม็นนั่น ถึงไม่ตายก็ต้องลอกหนังออกชั้นหนึ่ง!
ในเมื่อนางกับเจียวเจียวไม่สามารถจัดการกับลูกองุ่นเหม็นนั่นได้
นางก็จะหาหญิงชราผู้ดุดันมาทรมานมัน!
ยายเฒ่าอิ่นคนนั้นอายุหกสิบเจ็ดสิบปีแล้ว ครึ่งตัวจมดินใกล้ตาย
หากสามารถทรมานไอ้ลูกนอกสมรสนั่นให้ตายไปได้ จะดีที่สุด!
ถึงแม้จะทรมานลูกนอกสมรสไม่ตาย แต่กลับถูกลูกนอกสมรสตีจนพิการหรือบาดเจ็บ ลูกนอกสมรสก็ต้องถูกจับเข้าคุกไม่ใช่หรือ?
แผนของนางนี่ ช่างแนบเนียนยิ่งนัก!
คิดถึงตรงนี้ รอยยิ้มของเจียงหลิ่วจือก็ยิ่งเหี้ยมโหดมากขึ้น
นางฮึมฮัมเพลงคลอไปตลอดทาง อารมณ์ดีเยี่ยมกลับถึงบ้าน พอเข้าประตูไป ก็เห็นผูเถาถือซองจดหมายยืนอยู่ตรงทางเข้า กำลังเปิดซองอย่างสงสัย
เจียงหลิ่วจือตะลึงไปชั่ววินาที รีบเก็บรอยยิ้มเย็นชา
ถึงแม้จะถูกผูเถาทำให้เสียหน้าติดๆ กันหลายครั้ง แต่เจียงหลิ่วจือคนนี้ ถนัดที่สุดก็คือการเสแสร้ง