เจียงหลิ่วจือเอาผักกาดขาวที่เด็ดแล้วใส่กะละมังล้าง พลางตะโกนดังไปทางผูเถา: "ใช่แล้ว ผูเถา พี่เจียวเจียวของหนูรู้ตัวแล้วว่าผิดจริง ๆ นะ"
"ยกโทษให้พวกเราเถอะ ได้ไหมจ๊ะ"
ผูเถามองสองแม่ลูกที่จู่ ๆ ก็ทำตัวเป็นคนดีต่อหน้า ตอนนี้ไม่รู้จริง ๆ ว่าจะตอบยังไงดี
คนไม่ดีที่เธอเคยเจอ ส่วนใหญ่ก็เลวแบบโจ่งแจ้ง
แต่แบบเจียงหลิ่วจือกับจ้าวเจียวเจียว จู่ ๆ เปลี่ยนจากร้ายอย่างเปิดเผยมาเป็นร้ายแบบลับ ๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเจอเลย
ฮือ ๆ ๆ!
ใครก็ได้มาบอกที ว่าเธอควรทำยังไงดี!
เจ้าตัวเล็กกลุ้มใจดูดนมนิดหนึ่ง จะพยักหน้าก็ไม่ใช่ จะไม่พยักหน้าก็ไม่ใช่
ถ้าเธอไม่ยอม ตอนปะป๊ากลับมาแล้วสองคนนี้ไปฟ้อง เธอก็จะกลายเป็นเด็กไม่รู้ความสิ?
หึ! [○･｀Д´･○]!!!
เสี่ยวผูเถาเกิดมาตั้งนาน ยังไม่เคยโดนแบบนี้เลยนะ!
ก็ดี!
เธอจะดูหน่อยว่า สองแม่ลูกนี่ลับหลัง คิดจะทำอะไรไม่ดีอีก!
"ได้ก็ได้!" เสี่ยวผูเถากระโดดลงจากเก้าอี้ ยื่นมือไปทางจ้าวเจียวเจียว: "งั้นพวกเราก็คืนดีกันนะ! พี่เจียวเจียว ต่อจากนี้พวกเราอย่าทะเลาะกันอีกเลย อย่าให้ปะป๊าต้องกลุ้มใจเพราะเรื่องของพวกเราอีก ได้ไหมจ๊ะ"
จ้าวเจียวเจียวเห็นเธอยอม ก็รีบเช็ดน้ำตา: "ได้!"
เธอจูงมือผูเถาวิ่งไปที่ห้องของตัวเอง: "น้องผูเถา พี่พาหนูไปดูของเล่นนะ!"
เจียงหลิ่วจือมองแผ่นหลังของทั้งสองที่เข้าไปในห้อง มุมปากยกยิ้มเย็นชา
เจ้าตัวแสบ แกเก่งเรื่องทำตัวน่ารักเอาใจใช่มั้ย?