เจียงหลิ่วจือคิดได้แล้วว่า สู้เพียงลำพังสู้ไม่ง่าย ควรหาแรงช่วยมาสู้แทน!
ฉินเซี่ยงจวินเป็นคนไร้ประโยชน์ ฝากความหวังไว้กับเขามากไม่ได้
แทนที่จะมารอคอยรายงานผลตรวจดีเอ็นเอปลอมสองฉบับของเขาอยู่ในเขตที่พักทหารแห่งนี้ สู้ออกไปรุกก่อน จับเจ้าลูกนอกสมรสนั่นกลับไปที่บ้านเก่าตระกูลจ้าวดีกว่า
การจัดงานเลี้ยงรับขวัญที่บ้านเก่าตระกูลจ้าว จะเร้าใจกว่างานที่เขตที่พักทหารไม่ใช่หรือ?
ถึงตอนนั้น ต่อหน้าทุกคนในตระกูลจ้าว เอาผลตรวจดีเอ็นเอสองฉบับออกมา บอกให้ทุกคนรู้ว่าเจียวเจียวต่างหากคือลูกสาวแท้ๆ ของอวี่โจว
พอถึงตอนนั้น แม่ของจ้าวอวี่โจวที่ยึดถือธรรมเนียมที่สุด ต้องไล่เจ้าลูกนอกสมรสนั่นออกไปแน่!
จ้าวอวี่โจวถึงเก่งแค่ไหน ก็ขัดคำสั่งแม่ ทำตัวเป็นลูกอกตัญญูไม่ได้!
รอให้ลูกนอกสมรสถูกไล่ออกจากตระกูลจ้าวแล้ว นางก็หาวิธี ให้คนไปจัดการมันตาย!
จ้าวเจียวเจียวฟังมาถึงตรงนี้ เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง "แม่จะให้หนูไปเอาใจคุณย่า ให้ท่านเอ็นดูหนูมากขึ้น เกลียดเจ้าป่าเถื่อนนั่นใช่ไหมคะ?
เจียงหลิ่วจือยิ้มอย่างปลาบปลื้ม ลูบหัวนางเบาๆ "ใช่แล้ว แม่ให้ลูกทำแบบนี้ ก็เพื่ออนาคตของเราด้วย"
"จำไว้นะ ต่อจากนี้เอาคำว่า 'ลูกนอกสมรส' เก็บไว้ในพุง ห้ามพูดออกมา ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน มีคนอื่นหรือไม่มี ลูกต้องปากหวานหน่อย เรียกนางว่าน้องผูเถา เข้าใจไหม?"
จ้าวเจียวเจียวพยักหน้าอย่างน้อยใจ "เข้าใจแล้วค่ะ"
เจียงหลิ่วจือดึงนางเข้ามากอดในอ้อมแขน ช้อนตาขึ้นมามองไปนอกหน้าต่างอย่างเย็นชา