จางชูเฟิน: "อ้วก……"
กลิ่นเหม็นโชยมา เกือบทำให้เธออ้วกออกมา
แต่อย่างน้อยก็เงียบลงได้
ไม่นาน จางชูเฟินก็ถูกผู้คุมลากตัวออกไป
จางชูเฟินใช้วิชาชั่วร้ายทำร้ายคน ถึงแม้จะไม่สำเร็จ แต่ก็ต้องรับโทษตามกฎหมาย
เสี่ยวผูเถาใส่รองเท้าบู้ตผ้าเรียบร้อยแล้ว ตบมือน้อย ๆ ปุ๊กปั๊ก กลับมาอยู่ข้างผู้บังคับการโจว แล้วพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนิ่มว่า "ท่านปู่โจว อย่าโกรธเลยนะ!"
"คนที่ใช้วิชาชั่วร้ายทำร้ายคน ก็ต้องรับผลสะท้อนกลับจากวิชาชั่วร้ายที่ล้มเหลว"
"คนชั่วต้องกินผลร้ายเจ้าค่ะ พวกนางกับพวกคนที่รับผลประโยชน์ในตระกูลหลิว จะต้องถูกผลสะท้อนกลับแน่นอน จุดจบจะต้องน่าอนาถมาก!"
"ถ้าไม่หนักก็เจ็บป่วยหนักกลายเป็นคนโง่ ถ้าหนักหน่อยก็ต้องเสียชีวิตของนางไปเลยนะคะ~"
ผู้บังคับการโจวได้ฟังคำพูดของเด็กน้อย กองไฟโทสะในอกจึงค่อย ๆ มอดลง
เขาก้มลงมองเสี่ยวผูเถา ในดวงตาเต็มไปด้วยความดีใจที่ปลอดภัยไว้ก่อน "เสี่ยวผูเถา ขอบใจมากนะ"
หากไม่ใช่เพราะจ้าวอวี่โจวพาผูเถากลับมาที่เขตที่พักทหาร เกรงว่าบ้านโจวของเขาคงถูกจางชูเฟินทำร้ายเสียแล้ว!
เสี่ยวผูเถาเป็นดาวนำโชคของบ้านโจว!
ไม่!
ควรจะพูดว่า เป็นดาวนำโชคของเขตที่พักทหารทั้งหมดต่างหาก!
"ไม่ต้องเกรงใจเจ้าค่ะ~" เสี่ยวผูเถาหรี่ตาลง ยิ้มจนดูนุ่มนิ่มและน่ารัก
จากนั้นก็ยื่นมือน้อย ๆ ออกมา ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ ฉายแววของเด็กน้อยผู้หลงใหลในทรัพย์สิน "ท่านปู่โจว กติกาเดิม ของเอามาจ่ายค่าาทำนายมาเร็วเข้า~"
เรื่องราวจบลงแล้ว!
ถึงเวลาเก็บค่าทำนายอีกครั้งแล้วสิ!