เสี่ยวผูเถาพูดจบก็ยกมือน้อยฟันฉับลงบนต้นคอของจ้าวอวี่โจว
จ้าวอวี่โจวรู้สึกเพียงต้นคอตึงปวด:"......"
ก่อนหมดสติ เขาอดคิดไม่ได้ว่า แรงมือของเด็กน้อยนี่ แกร่งยิ่งกว่าแรงวัวเสียอีก...
เสี่ยวผูเถามีพละกำลังมหาศาลมาแต่กำเนิด ปีนขึ้นเตียงแล้วจัดแจงให้จ้าวอวี่โจวที่นอนหมดสติอยู่ในท่าที่เหมาะสม
แล้วหยิบเข็มเงินออกมา แทงที่ปลายนิ้วก้อยข้างขวาของเขา รีดเลือดร้อนที่คั่งอยู่ออกมา
จากนั้นจึงฝังเข็มอย่างรวดเร็วและแม่นยำที่จุดฝังเข็มสามจุดบนร่างกาย ได้แก่ กลางหน้าผาก หว่างอก และใต้สะดือลงมาสองนิ้ว
สุดท้ายหยิบยาสงบจิตสีเขียวออกมาจากถุงวิเศษ ยัดใส่ปากจ้าวอวี่โจว
ไม่นาน อุณหภูมิร่างกายของจ้าวอวี่โจวก็กลับมาเป็นปกติ
ใบหน้าไม่ร้อนวูบวาบ หายใจก็ไม่หนักหน่วง
เสี่ยวผูเถาเช็ดเหงื่อตรงมุมหน้าผาก เก็บเข็มเงิน ห่มผ้าให้พ่อ แล้วจึงลงจากเตียง
กลับมาที่ห้องเก็บของ มองดูเจียงหลิ่วจือที่นอนสลบไม่ฟื้น เด็กน้อยก็เบะปากอย่างขุ่นเคือง
ผู้หญิงเลว กลางดึกดื่นกลายร่างเป็นปิศาจจิ้งจอก คิดจะดูดพลังหยางของปะป๊าจนแห้ง ดูสิว่าจะจัดการยังไง!
เด็กน้อยดีดนิ้วดังเป๊าะ หยิบยันต์คุมอสูรออกมาหนึ่งใบ ปาไปทางรูหนู แล้วตะโกนด้วยเสียงใส ๆ ว่า: "เจ้าหนูทั้งหลาย! ออกมา!"
ไม่นานนัก จากรูหนูก็มีเสียงกรุบกริบดังแว่วมา
"จี๊จี๋จี๋"
"จี๊จี๋จี๋"
พวกหนูที่กำลังจำศีลถูกยันต์คุมอสูรปลุกให้ตื่น ตัวแล้วตัวเล่าหาวนอน มองดูเสี่ยวผูเถาอย่างอิดโรย