เสี่ยวผูเถาหลับสบายสุด ๆ
ในผ้าห่มอุ่นจังเลย ได้กลิ่นปะป๊าอยู่เต็มไปหมด
อบอุ่นจังเลย รู้สึกปลอดภัยสุด ๆ เลย~
วู้ฮู!
อยากจะหลับแบบนี้ไปตลอดเลย นอนหลับสบายทุกวัน ฝันดีทุกคืน
เจ้าตัวเล็กพลิกตัวอย่างมีความสุข แล้วจู่ ๆ ก็ได้กลิ่นผิดปกติ
เธอลืมตาขึ้นทันที มองห้องที่มืดสนิท ยกนิ้วคำนวณดู สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
ไม่ได้การแล้ว!
ปะป๊ามีเรื่องแน่!
เจ้าตัวเล็กเปิดผ้าห่มทันที กระโดดลงจากเตียงด้วยเท้าเปล่า
อยากจะเปิดประตูห้อง แต่กลับพบว่าประตูถูกล็อกจากด้านนอก
เสี่ยวผูเถาหน้าเครียด
ดีมาก!
กล้าฉวยโอกาสตอนที่นางหลับ มาทำอะไรไม่ดีกับปะป๊านาง!
คิดว่าเสี่ยวผูเถาอย่างข้าเป็นมังสวิรัติหรือไง?
เจ้าตัวเล็กหยิบยันต์ทะลุผนังขึ้นมาทันที แปะลงบนตัว
วินาทีต่อมา ก็ทะลุผ่านประตูออกไป
ห้องนั่งเล่นมืดสนิท มองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือตัวเอง
ห้องของจ้าวเจียวเจียวที่อยู่ตรงข้าม เงียบกริบ
แต่ในห้องเก็บของด้านในสุด กลับมีเสียงดังโครม
เป็นเสียงถ้วยเคลือบหล่นลงพื้น
ใบหน้าเล็ก ๆ ของเสี่ยวผูเถาเครียดขึ้นมาทันที วิ่งไปที่ประตูห้องเก็บของ
พึ่งถึงหน้าประตู ก็ได้ยินเสียงหายใจที่กลั้นไว้ของจ้าวอวี่โจว
และเสียงที่เสแสร้งของเจียงหลิ่วจือ: "อา~ อวี่โจว เป็นอะไรไปคะ?"
"ตัวคุณร้อนมากเลยนะ ให้ฉันถอดเสื้อผ้าออกให้เถอะนะ..."
"ไปให้พ้น!"
ในห้อง จ้าวอวี่โจวหายใจหอบหนัก อุณหภูมิในตัวสูงอย่างน่าตกใจ
เขาผลักเจียงหลิ่วจือออกอย่างแรง ก้าวโซเซไปที่ประตู
"อวี่โจว!" เจียงหลิ่วจือกอดเขาจากด้านหลัง ใบหน้าแนบแผ่นหลังเขา: "อย่าไปเลย!"