แค่สืบให้ชัดเจนว่าแฟนเก่าจอมเสเพลของเจียงหลิ่วจือเป็นใคร และพิสูจน์ว่าจ้าวเจียวเจียวคือลูกของแฟนเก่าคนนั้น
เท่านี้ก็จะพิสูจน์ได้ว่าเจียงหลิ่วจือไม่ใช่ผู้หญิงที่เขามีสัมพันธ์สวาทเพียงหนึ่งคืนเมื่อปีนั้นเลยสักนิด!
เมื่อถึงตอนนั้น เขาก็จะพิสูจน์ได้ว่าเจียงหลิ่วจือหลอกเขาแต่งงาน และให้ทางองค์กรอนุมัติให้เขาหย่าได้!
“ผมรู้แล้ว” จ้าวอวี่โจวมองผูเถา แววตาลึกล้ำ “เรื่องนี้พ่อจะรีบส่งคนไปสืบให้เร็วที่สุด”
ถ้าสะสางเรื่องหย่าได้ก่อนตรุษจีน ก็จะดีที่สุด
แบบนั้น เจียงหลิ่วจือกับลูกสาวก็จะไม่ต้องตามเขากลับไปฉลองปีใหม่ที่บ้านเก่าในกรุงปักกิ่ง
จะได้ไม่ต้องให้พวกนางไปก่อเรื่องวุ่นวายอะไรที่ตระกูลจ้าวอีก
หลังจากเรื่องนี้ จ้าวอวี่โจวก็นับว่าตื่นรู้โดยสมบูรณ์
ก่อนหน้านี้เขามักถูกสถานะและความรับผิดชอบในฐานะพ่อผูกมัดไว้
คิดแต่จะเห็นแก่หน้าเด็กน้อย ไม่อยากให้เรื่องบานปลายจนน่าเกลียดเกินไป
แต่ความจริงกลับกลายเป็นว่า ยิ่งเขาอดทน เจียงหลิ่วจือก็ยิ่งได้คืบจะเอาศอก!
มาถึงตอนนี้ ความอดกลั้นและขีดจำกัดสุดท้ายของเขา ถูกสองแม่ลูกนั่นทำลายจนหมดสิ้นแล้ว
ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องใช้ไม้แข็งจัดการกับคนและเรื่องที่สมควรจัดการ!
เมื่อเห็นว่าจ้าวอวี่โจวตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว เสี่ยวผูเถาก็ร้องรับอย่างดีใจ “โฮ่!!!”
พลางนึกอะไรขึ้นได้ ก็รีบล้วงยันต์ติดตามตัวออกจากกระเป๋า แล้วดึงเส้นผมเส้นหนึ่งจากกระเป๋ามาพันเข้ากับยันต์สีเหลือง
“ปะป๊า! เนี่ยให้พ่อ!”