จ้าวเจียวเจียวฟังแล้วสะใจสุดๆ
ฮ่าๆๆๆ!
ไอ้ลูกไม่มีพ่อนี่ถูกคนทั้งเขตที่พักด่า!
ดีจัง!
วันนี้ก็ไล่เธอออกไปได้แล้ว!
“ปะป๊า!” เธอกอดคอจ้าวอวี่โจวแน่น ตะโกนดังว่า “ยัยนั่นยอมรับแล้วว่าเป็นคนปล่อยหนูไปกัดแม่ คนชั่วแบบนี้อยู่บ้านเราไม่ได้เด็ดขาด! ไม่งั้นก็เหมือนที่แม่บอก วันนี้ปล่อยหนูกัดแม่ พรุ่งนี้ก็ต้องปล่อยหนูมากัดหนูแน่!”
พูดถึงตรงนี้ เธอก็แกล้งทำเป็นหวาดกลัวขึ้นมา “ฮือ!!! ปะป๊า หนูกลัวหนู หนูไม่อยากโดนหนูกัด รีบไล่เธอไปเถอะ! ไล่เธอออกจากบ้านเรา ออกจากเขตที่พักของเขตทหาร!”
จ้าวอวี่โจวขมวดคิ้วแน่น ก้มมองเสี่ยวผูเถาที่ยืนทำหน้ารู้สึกผิดอยู่ตรงหน้า “ผูเถา ทำไมลูกถึงทำแบบนี้?”
“แล้วจะมีอะไรอีกล่ะ?” เจียงหลิ่วจือกัดฟันกรอด “ก็แค่อิจฉา อยากแย่งความรัก! นางอยากไล่ฉันกับเจียวเจียวออกจากตระกูลจ้าว!”
“ไม่จิงนะ!” เด็กน้อยเงยหน้าขึ้น หน้าเจื่อนเต็มที่ “ผูเถาทำแบบนี้ ก็เพื่อไปกลิ่นสาบให้คุณป้าเจียงต่าหาก!”
สิ้นเสียงพูด คนในที่เกิดเหตุก็เงียบกริบทันที
เจียงหลิ่วจือหน้าซีดเผือด ติดอ่างว่า “อะ... อะไรนะ...”
เสี่ยวผูเถาก้าวไปข้างหน้า พูดกับลุงป้าน้าอาที่มุงดูอยู่ว่า “ลุงป้าน้าอาทั้งหลาย ป้าคงได้ยินแล้วว่าผูเถาเป็นนักพรตน้อย ดูดวงทำนายได้ รู้ฮวงจุ้ย ยังพอรู้วิชาแพทย์ด้วยนะ”
“เมื่อคืนกลางดึก คุณป้าเจียงถูกปิศาจจิ้งจอกสิง เลยให้ยาสัตว์กับปะป๊า หมายจะดูดพลังหยางของปะป๊า ปะป๊ายอมตายไม่ยอมให้ คุณป้าก็ถอดเสื้อผ้าถลาเข้าใส่ ปะป๊าดันก็ดันไม่ออก!”