ในหลุมมืดสนิท ดินสีเหลืองดูเหมือนเพิ่งถูกขุดขึ้นมาได้ไม่กี่วัน
ข้างในมีเสื้อเชิ้ตผู้ชายสีขาววางอยู่ตัวหนึ่ง บนเสื้อมีลายยันต์บิดเบี้ยวเป็นวง วาดด้วยผงชาดสีแดงคล้ำ
บนเสื้อยังมีก้อนหินก้อนใหญ่กดทับไว้
บนก้อนหินมีภาพประหลาดขนาดใหญ่วาดด้วยเลือดสีดำ
จี้เยี่ยนจิงมองเสื้อเชิ้ตตัวนั้น ใบหน้าซีดเผือดราวกระดาษ “นี่... นี่เป็นเสื้อของผม วันแรกที่ไป๋ฉือเวยมาตระกูลจี้ เธอก็อาสาจะช่วยซักเสื้อให้ผมเอง เสื้อหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ผมก็ไม่ทันสังเกตเลย...”
ใบหน้าของจี้เยี่ยนจิงเต็มไปด้วยความสำนึกผิดและเสียใจ
ฮึ!
ผู้หญิงใจอำมหิตยิ่งกว่างูพิษ!
ที่แท้นับตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาในตระกูลจี้ เธอก็เริ่มคิดหาทางฆ่าเขาแล้ว!
พ่อจี้ แม่ตระกูลจี้ และคนอื่นๆ แค่เหลือบมองภาพนั้น ก็รู้สึกเวียนหัวตาพร่า ไม่สบายไปทั้งตัวทันที
เสี่ยวผูเถาเห็นดังนั้นก็รีบผลักทุกคนให้ถอยไปด้านหลัง “นี่คือตาค่ายกลหลัก พลังอัปมงคลที่ตาค่ายกลหนักมาก พวกเธออย่าเข้าไปใกล้นะ! มันไม่ดีต่อร่างกาย!”
ทุกคนได้ยินดังนั้นก็รีบถอยห่างอย่างว่าง่าย
เสี่ยวผูเถาสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนหันไปมองเสื้อเชิ้ตสีขาว นิ้วป้อมๆ วาดกลางอากาศสองสามครั้ง
“เลือดบนเสื้อเชิ้ตตัวนี้เป็นของคุณอาจี้ มีกลิ่นอายของทายาทสายตรงตระกูลจี้ ตระกูลผูคิดใช้วันเกิดเวลาเกิดของคุณอาจี้ตัดขาดพลังชีวิตของตระกูลจี้ แล้วถ่ายโอนมาเลี้ยงตระกูลผู”
พูดถึงตรงนี้ ใบหน้าเล็กๆ ของเด็กน้อยก็เคร่งขรึมลงทันที “หินบนเสื้อเชิ้ตตัวนี้เรียกว่าหินกดวาสนา มันจะย้ายเคราะห์ร้ายทั้งหมดไปไว้บนตัวคุณอาจี้ แล้วอาศัยตาค่ายกลใต้ต้นไหวกับวันเกิดเวลาเกิดบนรูปแกะไม้ สูบวาสนาของคุณอาจี้ไปจนหมด”