เฉียวหลานซูตามคุณตำรวจเสี่ยวเจียงไปยังสถานีตำรวจ
ภายในสถานีตำรวจ ตามคาด มีครอบครัวข้าราชการสามคนกำลังโวยวายกันอยู่
ในบรรดาครอบครัวข้าราชการทั้งสาม คนแรกเป็นแม่ของรองผู้อำนวยการกรมการศึกษา อายุหกสิบกว่าแล้ว นางรู้สึกว่าตนเองถูกใส่ร้ายอย่างไม่เป็นธรรม แค่ออกไปซื้อผัก กลับมาก็ถูกตำรวจจับตัวมาเสียแล้ว
คนที่สองเป็นภรรยาของหัวหน้าแผนกเล็ก ๆ คนหนึ่งในกรมการค้า ตำแหน่งของสามีนางก็ไม่ได้สูงอะไรนัก แต่ใครใช้ให้ภรรยาของเขาบังเอิญไปต่อแถวที่ร้านสหกรณ์การค้าด้วยล่ะ
คนที่ต่อแถวอยู่ที่ร้านสหกรณ์การค้ามีมากมาย อีกฝ่ายคงมองเห็นใครก็ลงมือกับคนนั้น ส่วนในตะกร้าของใครจะมีของที่ไม่ควรมีโผล่มาหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับดวงล้วน ๆ
คนที่สามเป็นน้องชายของรองผู้กำกับหลี่เจี้ยนหลิน หนุ่มวัยยี่สิบกว่า ๆ โรงงานหยุดงานเร็ว พอไม่มีอะไรทำก็ออกไปเดินเล่นตามห้างสรรพสินค้า ขากลับจู่ ๆ ในกระเป๋าก็มีของเพิ่มขึ้นมา
รองผู้กำกับหลี่เจี้ยนหลินกอดอก มองหลี่เจี้ยนกังน้องชายของตัวเอง
หลี่เจี้ยนกังพูดอย่างกระวนกระวายว่า “พี่ ผมถูกใส่ร้ายจริง ๆ ผมจะไปสูบของแบบนี้ได้ยังไง ผมยังอยากเข้าทำงานที่สถานีตำรวจอยู่เลย ผมจะทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง”
หลี่เจี้ยนกังอายุน้อยกว่าหลี่เจี้ยนหลินสิบกว่าปี ตั้งแต่เด็กก็แทบจะเป็นหลี่เจี้ยนหลินที่เลี้ยงดูเขามาเอง
แน่นอนว่าเขาย่อมได้รับอิทธิพลจากหลี่เจี้ยนหลินด้วย
สมัยที่หลี่เจี้ยนหลินยังอยู่ในหน่วย น้องชายอย่างหลี่เจี้ยนกังก็คิดอยากเข้ากองทัพ พอเขาอายุถึงเกณฑ์ หลี่เจี้ยนหลินก็ปลดประจำการจากทหารและย้ายมาทำงานที่สถานีตำรวจเสียแล้ว
เขาจึงเปลี่ยนไปคิดอยากเป็นตำรวจแทน
หนุ่มที่ตั้งใจแน่วแน่ว่าอยากเป็นทหารกับตำรวจ จะไปลักลอบค้ายาเสพติดได้อย่างไร
ไม่ใช่ว่าหลี่เจี้ยนหลินเข้าข้างน้องชาย แต่ตามเหตุผลแล้วก็ฟังไม่ขึ้นจริง ๆ
หลี่เจี้ยนกังทำหน้ามุ่ย พูดกับหลี่เจี้ยนหลินว่า “พี่ นี่ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ ๆ พี่ปล่อยผมไปเถอะ ถ้าคนอื่นรู้เข้า จะส่งผลเสียต่อผมนะ”
เมื่อครู่เขาเพิ่งไปดูตัวแฟนมา ในใจกำลังชอบอีกฝ่ายอยู่พอดี ถ้าเรื่องพังขึ้นมา เขาจะไปร้องไห้กับใครได้