เฉียวหลานซูกล่าวขอบคุณหวงเอ้อหลิง แล้วนำปาท่องโก๋กับนมแกะกลับมา
นมแกะซื้อมาจากแผงริมถนนข้างร้านสหกรณ์การค้า บริเวณนั้นจัดไว้ให้พ่อค้าแม่ขายเหล่านี้ตั้งแผงขายอาหารเช้าและผลผลิตทางการเกษตรโดยเฉพาะ ของบางอย่างไม่ต้องใช้คูปอง ราคาก็ไม่แพง
แต่นมแกะเป็นนมเย็น ต้องต้มก่อนถึงจะดื่มได้ ไม่อย่างนั้นดื่มนมแกะดิบเข้าไปก็จะป่วยได้ง่าย
เฉียวหลานซูเทนมแกะลงในหม้ออะลูมิเนียมใบหนึ่ง แล้วจุดไฟอุ่นให้ร้อน พออาบน้ำล้างหน้าเสร็จก็กลับมากินอาหารเช้า
ปาท่องโก๋เย็นชืดไปบ้างแล้ว ส่วนนมแกะก็มีกลิ่นสาบ เฉียวหลานซูจึงหยิบน้ำผึ้งที่ฉินหยวนเจิ้งซื้อให้มาใส่ลงไปหนึ่งช้อน แล้วเติมใบชาลงไปเล็กน้อย
นมแกะร้อน ๆ ทำให้ใบชาคลี่ออก กลิ่นหอมสดชื่นผสานกับความหวานหอมของน้ำผึ้ง ทำให้รสชาติดีขึ้นมาก
เฉียวหลานซูดื่มนมแกะไปหนึ่งแก้ว กินปาท่องโก๋จนหมด จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าชุดดี สวมหมวกกับผ้าพันคอ แล้วออกจากบ้านไปทำงาน
ฉินหยวนเจิ้งไม่กลับมาตลอดทั้งคืน เฉียวหลานซูจึงเริ่มคิดถึงเขาอยู่บ้าง
ก่อนหน้านี้ฉินหยวนเจิ้งเป็นฝ่ายติดเธออยู่เสมอ พอขึ้นเตียงก็ต้องกอดเธอ ทำเอาเธอชินกับมันไปเสียแล้ว
เฉียวหลานซูออกจากบ้าน เดินมาถึงประตูทางเข้าชุมชน ก็เห็นรถคันที่ฉินหยวนเจิ้งขับเป็นประจำจอดอยู่ตรงนั้น
หัวใจเธอไหววูบ รีบเดินเข้าไปแล้วมองเข้าไปในรถ
จากนั้นเธอก็ผิดหวังขึ้นมาทันที
เพราะคนที่นั่งอยู่ในรถคือผู้กำกับเสี่ยวหยาง ไม่ใช่ฉินหยวนเจิ้ง
เสี่ยวหยางเพิ่งขับรถมาถึงเหมือนกัน พอเห็นเฉียวหลานซูก็ยิ้มแล้วพูดกับเธอว่า “พี่สะใภ้ครับ ผู้บัญชาการของพวกเรายุ่งมาก เลยให้ผมมารับพี่ไปทำงาน”