คืนนี้ฉินหยวนเจิ้งรบกับภรรยาสาวมาทั้งคืน เหนื่อยก็ไม่เหนื่อย กลับรู้สึกผ่อนคลายไปทั้งตัว
บางทีอาจเป็นเพราะอดกลั้นมานานเกินไป พอได้ปลดปล่อยออกมา สภาพของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
แต่เฉียวหลานซูนี่สิ เรียกว่าลำบากจริงๆ แต่งงานกับสามีที่แข็งแรงราวกับวัวป่า เธอก็จนปัญญาจริงๆ
ฉินหยวนเจิ้งขึ้นไปบนเตียงเตา มุดเข้าไปในผ้าห่ม แล้วพลิกตัวโอบภรรยาสาวที่หลับอยู่เข้ามาในอ้อมแขน
ท่ามกลางความมืดสลัว เขามองเฉียวหลานซูด้วยแววตาอ่อนโยน ยื่นมือไปจัดเส้นผมให้เธอ แล้วก็อดไม่ได้ที่จะใช้นิ้วกดริมฝีปากที่บวมขึ้นเล็กน้อยของเธอเบาๆ
ดูท่าเฉียวหลานซูคงเหนื่อยมากจริงๆ ไม่ว่าเขาจะทำอะไร เธอก็ไม่มีปฏิกิริยาเลย
ผิวของเฉียวหลานซูขาวมาก แค่ใช้แรงนิดเดียว ก็เกิดรอยสีชมพูขึ้นมาแล้ว
ยิ่งตอนนี้ก็ไม่ต้องพูดถึง รอยต่างๆ มีอยู่ทั่วตัว
ฉินหยวนเจิ้งนวดท้องให้เธอไปพลาง จูบแก้มเธอไปพลาง
เช้าวันรุ่งขึ้น ฉินหยวนเจิ้งตื่นก่อน เขาสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วลงไปวิ่งรอบหมู่บ้านสิบกว่ารอบ
จากนั้นเขาไปซื้อเต้าฮวยสองชามกับแป้งทอดสามชิ้นที่โรงแรมรัฐใกล้ๆ ระหว่างทางกลับบังเอิญเจอพวกคุณยายกำลังคุยกัน เขาได้ยินผ่านๆ ว่าพอเข้าฤดูหนาว ช่วงนี้ร้านสหกรณ์การค้ามีเนื้อแกะขาย ทุกคนต่างพากันไปซื้อ แถมยังจำกัดปริมาณด้วย
ฉินหยวนเจิ้งรีบหันกลับทันที แล้วตรงไปยังเคาน์เตอร์ขายเนื้อในร้านสหกรณ์การค้า เขาเห็นเนื้อแกะสดๆ วางขายอยู่จริงๆ