ฉินหยวนเจิ้งเป็นคนเอาใจใส่จริง ๆ ทั้งยังรู้จักดูแลคนเป็นอย่างดี
งานบ้านอะไรพวกนั้น เขาไม่ยอมให้เฉียวหลานซูลงมือแม้แต่นิดเดียว
เฉียวหลานซูยืนอยู่หน้าห้องน้ำ ดวงตาเป็นประกายวิบวับ “พี่เจิ้ง คุณฉลาดจังเลยนะ คิดได้ยังไงว่าจะใช้นี่อาบน้ำ”
ก่อนหน้านี้ทำไมเธอถึงคิดไม่ได้นะ?
กลางวันเธอกับพี่เจิ้งต่างก็ต้องไปทำงาน กลับมากินข้าวกันแค่มื้อเย็น ความจริงแล้วใช้น้ำไม่มากนัก ถึงตอนนั้นแค่ใช้ถังไม้ใบเดียวเก็บน้ำก็เพียงพอแล้ว
ส่วนน้ำที่ใช้อาบแล้วก็เอาไปใช้กดชักโครก ถูพื้นอะไรพวกนั้นได้
ฉินหยวนเจิ้งมองเฉียวหลานซู เด็กสาวสวมเพียงเสื้อกล้ามสายเดี่ยว รูปร่างมีเนื้อมีหนังในส่วนที่ควรมี ส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจนงดงามอย่างยิ่ง
ความงามที่เผยให้เห็นราง ๆ แบบนี้ต่างหากที่ดึงดูดใจที่สุด
เดิมทีเขากำลังจะกลับเข้าครัว แต่พอเห็นเฉียวหลานซูยืนอยู่หน้าประตู ก็อดใจไม่ไหว กดเธอไว้แล้วจูบอยู่นานอีกครั้ง
มือก็ยังไม่อยู่นิ่ง
ฝีมือนวดแป้งของเขาก็ยิ่งชำนาญขึ้นทุกที
ผ่านไปสิบกว่านาที เขาถึงยอมปล่อยเฉียวหลานซู แล้วพูดว่า “คุณเข้าไปแช่น้ำก่อนนะ เดี๋ยวผมตามเข้าไป”
เขาใช้นิ้วคลึงติ่งหูของเธอเบา ๆ แล้วพูดว่า “รอผมอยู่ข้างในนะ”
เฉียวหลานซูหน้าแดง เดินเข้าไปอาบน้ำ
ฉินหยวนเจิ้งรีบกลับเข้าครัว ไปดูโจ๊กฟ่างที่ต้มมาราวยี่สิบนาทีจนเกือบได้ที่แล้ว เขาจึงปิดเตา ปล่อยให้โจ๊กฟ่างอบอยู่ในหม้อต่อ