หลังจากแยกทางกับหานเย่แล้ว ฉินเฉียวเซี่ยก็กลับหอพัก
หอพักของพวกเธอเป็นห้องพักรวมสี่คน นอกจากเธอแล้วยังมีผู้หญิงอีกสามคน
ในบรรดาพวกเธอ มีนักศึกษาสองคนที่เคยเห็นหานเย่พร้อมกับเธอตรงหน้าโรงเรียน
พอหลิวเหวินลี่เห็นเธอกลับมา ก็เดินเข้ามาถามทันทีว่า “เฉียวเซี่ย ทำไมกลับมาเร็วขนาดนี้ล่ะ”
ฉินเฉียวเซี่ยพยักหน้า “ฟ้ามืดแล้ว เขาบอกให้ฉันรีบกลับมาน่ะ”
หานเย่น่าจะคอยดูแลฉินเฉียวอัน น้องชายคนนี้มาตั้งแต่เด็ก ต่อมาย้ายบ้านมาเรียนมัธยมที่เหวินเฉิง นอกจากต้องดูแลฉินเฉียวอันแล้ว ยังมีเซี่ยเซี่ยเพิ่มมาอีกคน
เพราะอย่างนั้น หานเย่ที่เดิมเป็นลูกคนเดียวจึงต้องคอยเป็นห่วงเป็นใยเหมือนแม่มาตั้งแต่เด็ก
เรื่องนี้ทำให้นิสัยของเขาสุขุมขึ้น เวลาอยู่กับน้องชายกับน้องสาว บางครั้งก็เหมือนเฉียวหลานซูเข้าสิง อันนี้ก็ไม่ได้ อันนั้นก็ไม่ดี
วันนี้ตอนเขามาหาเซี่ยเซี่ยยังดูอารมณ์ดีอยู่เลย แต่พอพระอาทิตย์ยังไม่ทันตกดิน เขาก็รีบร้อนจะส่งเซี่ยเซี่ยกลับโรงเรียน บอกว่าฟ้าใกล้มืดแล้ว ผู้หญิงไม่ควรอยู่ข้างนอก ให้รีบกลับไปอยู่หอพัก
พอเซี่ยเซี่ยนึกถึงเรื่องนี้ก็อดขำไม่ได้
หลิวเหวินลี่ได้ยินเธอพูดอย่างนั้นก็เอ่ยอย่างอิจฉา “ดีจังเลย เซี่ยเซี่ย ฉันอิจฉาที่เธอมีพี่ชายที่ดีขนาดนี้”
เซี่ยเซี่ยคิดในใจว่า พี่ชายดี ๆ แบบนี้เธอมีตั้งสองคน ยังมีฉินเฉียวอันอีกคนที่ดีกับเธอมากเหมือนกัน
แต่เธอไม่ได้พูดออกไป ถึงแม้จะอยู่กับหลิวเหวินลี่และคนอื่น ๆ มาหลายวัน ความสัมพันธ์ก็ดีอยู่ แต่ก็ยังไม่สนิทกันถึงขั้นต้องบอกข้อมูลในทะเบียนบ้าน
หลิวเหวินลี่เองก็เป็นสาวเหนือ นิสัยตรงไปตรงมา เธอจึงไม่อ้อมค้อม ดึงแขนเซี่ยเซี่ยไว้แล้วพูดยิ้ม ๆ ว่า “เฉียวเซี่ย พี่ชายของเธอมีแฟนหรือยัง”
เซี่ยเซี่ย “……”
เซี่ยเซี่ยมองเธออย่างประหลาดใจ “เหวินลี่ เธอ……”
หลิวเหวินลี่ยิ้มอย่างเขินอายเล็กน้อย ก่อนจะขยับเข้าไปกระซิบข้างหูเสียงเบาว่า “ฉันรู้สึกว่าพี่ชายเธอดีมาก เป็นแบบที่ฉันชอบเลย ได้ยินว่าเขาเป็นทหารอยู่ในหน่วยใช่ไหม มีเสน่ห์สุด ๆ ฉันชอบผู้ชายแบบเขามาก”
พูดจบ หลิวเหวินลี่ก็ถามต่อว่า “เธอว่าฉันเป็นยังไงบ้าง ถ้าเขายังไม่มีแฟน เขาจะชอบผู้หญิงแบบฉันไหม”