นอกตัวเมืองทางทิศใต้ไปสามลี้ มีโรงย้อมผ้าแห่งหนึ่งในนามตระกูลเซวีย ตั้งตระหง่านโอ่อ่า
กำแพงลานสูง ประตูกว้าง ลมพัดลอดได้ทั้งสี่ด้าน
วันถัดจากวันที่เซวียว่านถังได้สูตรมา เขาก็จัดเตรียมสถานที่แห่งนี้ไว้
ผ้าเนื้อดีที่กองอยู่ในโรงย้อมผ้าแต่เดิมถูกขนย้ายออกไปจนหมด
พื้นปูด้วยแผ่นหินหนา ตรงกลางก่อรางหินขนาดใหญ่ขึ้นชั่วคราวสำหรับผสมวัสดุ
ปูนขาวที่ซื้อจากถนนใต้ ทรายละเอียดที่ขุดมาจากหาดแม่น้ำนอกเมือง และดินเหนียวที่ขุดขึ้นจากหมู่บ้าน ทั้งสามอย่างถูกกองแยกประเภทไว้ตามมุมลาน
เซวียว่านถังคัดคนงานเก่าในร้านแพรของตนที่ปากหนักที่สุดมา 4 คน ให้ลงสัญญาชีวิตความตาย กินอยู่ในเรือนพักของลานนี้ ห้ามออกไปข้างนอก ห้ามส่งข่าว
เซวียฝูเฝ้าดูด้วยตนเอง
กุญแจทองแดงพวงที่เอวถูกเปลี่ยนเหลือเพียงดอกเดียว แขวนอยู่กับแม่กุญแจเหล็กตรงประตูใหญ่ของโรงย้อมผ้า
ดินสามประสานชุดแรก กู้ฉือเป็นผู้ควบคุมการผสมด้วยตนเอง
เขายืนอยู่ข้างรางหิน พับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอก มือหนึ่งถือไม้ไผ่สำหรับวัด
“ปูนขาว 3 โต่ว ดินเหนียว 4 โต่ว ทรายละเอียด 3 โต่ว ใช้ถังไม้ตวง ปาดให้เสมอ หนึ่งโต่วก็คือหนึ่งโต่ว ห้ามขาดหรือเกิน”
ช่างอาวุโสที่อยู่ข้างกายแซ่ซุน ทำงานให้ตระกูลเซวียมาถึง 20 ปี มือทั้งสองเต็มไปด้วยตาปลา
เมื่อเห็นคุณชายน้อยวัยสิบขวบยืนสั่งงานอยู่ข้างรางหิน ในใจก็อดนึกกังขาไม่ได้อยู่บ้าง
ทว่านายท่านเซวียสั่งมาแล้ว ทำตามก็พอ
ช่างซุนใช้ถังไม้ตวงปูนขาว 3 โต่วเทลงไป จากนั้นตวงดินเหนียวอีก 4 โต่ว