วันหยุดพักผ่อนมักผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ
กู้ฉือทิ้งเงินไว้ ก่อนนั่งรถล่อของตระกูลเซวียกลับตัวเมืองตามทางเดิม
ห้องปีกในเรือนฝั่งตะวันตกยังคงเงียบสงบเช่นเคย
พู่กัน หมึก กระดาษ และแท่นฝนหมึกบนโต๊ะจัดวางอย่างเป็นระเบียบ
เซวียหมิงหยางมายืนชะโงกหน้าอยู่หน้าประตูเรือนตั้งแต่เช้าตรู่ ในมือยังถือจานลูกท้อฤดูใบไม้ร่วงที่เพิ่งล้างเสร็จ
บัดนี้เขานับถือกู้ฉืออย่างหมดใจแล้ว
ไม่ใช่เพียงเพราะจดหมายรักหลายฉบับนั้นช่วยให้เขาได้หน้าได้ตาต่อหน้าเสิ่นเหลียนอี
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ ความรู้ที่กู้ฉือสอนให้ใช้หลอกบิดาของเขานั้นได้ผลดียิ่งนัก
ชีวิตในตอนกลางวันค่อย ๆ เป็นระเบียบแบบแผน
ยามรุ่งสางเขาอ่านหนังสือเป็นเพื่อน ข้างห้องเล็กก็มีผู้ฟังบทเรียน
หลังเลิกเรียนกลับจวน กู้ฉือจะใช้เวลาครึ่งชั่วยามสรุปเนื้อหาที่เซวียหมิงหยางเรียนในวันนั้นให้ก่อน
เขาอธิบายได้แจ่มแจ้ง ทั้งยังเลือกกล่าวเฉพาะเคล็ดลับที่ใช้รับมือการสอบ
เซวียหมิงหยางฟังเข้าใจ ทั้งยังท่องจำได้รวดเร็ว
เวลาที่เหลือจึงเป็นของกู้ฉือทั้งหมด
เงินสามสิบตำลึงที่เซวียว่านถังจัดให้เซวียหมิงหยางซื้อหนังสือ ถูกใช้จนหมดเกลี้ยงไม่เหลือแม้แต่อีแปะเดียว
ในห้องหนังสือของตระกูลเซวียมีหนังสือคัมภีร์ ประวัติศาสตร์ และรวมบทกวีร้อยแก้วของนักประพันธ์มีชื่อในยุคนี้เพิ่มขึ้นเต็มผนังถึงสองด้าน
ยามดึกสงัด กู้ฉือมักจุดตะเกียงน้ำมันขึ้นดวงหนึ่ง
เขานั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือไม้ซวนจือขนาดใหญ่ พลิกเปิดหนังสือเย็บเล่มที่ส่งกลิ่นหอมของหมึก
กรรมวิธีทำกระดาษของราชวงศ์ต้าฟ่งนั้นยอดเยี่ยมยิ่ง
กระดาษเฉิงซินถังชั้นดีเหล่านั้น เมื่อสัมผัสในมือก็อ่อนนุ่มราวกับผิวทารก
ทว่าตัวอักษรบนกระดาษกลับทำให้กู้ฉืออยากหัวเราะอยู่บ้าง
เขาใช้เวลาถึงห้าวันเต็มอ่านรวมบทกวีของปรมาจารย์วงวรรณกรรมต้าฟ่งในยุคนี้กว่าสิบเล่ม
จากนั้นยังศึกษาบทความชั้นเยี่ยมจากการสอบสำนักของเมืองชิงโจวในแต่ละปีอย่างละเอียด
ในที่สุดเขาก็เข้าใจระดับวรรณกรรมของยุคสมัยนี้อย่างถ่องแท้
ราชวงศ์ต้าฟ่งสถาปนาขึ้นมาได้ห้าร้อยปีแล้ว
ไฟสงครามในช่วงปลายราชวงศ์ก่อนเผาทำลายตำราคัมภีร์ไปมากมายเหลือเกิน