หลังดินสามประสานโด่งดังขึ้น กู้ฉือก็ได้รับเทียบเชิญจากที่ว่าการอำเภออีกครั้ง ณ เรือนพักแยกของจวนตระกูลเซวีย
เนื้อความเขียนด้วยลายมือของหลิ่วปั้นซาน ถ้อยคำสุภาพยิ่งนัก
แจ้งว่านายอำเภอซ่งต้องการปรึกษากู้สหายน้อยเรื่องแนวทางของลำน้ำในโครงการจัดการน้ำ จึงขอเชิญไปสนทนาที่จวน
เซวียหมิงหยางชะโงกเข้ามาดูแวบหนึ่ง
“นายอำเภอเรียกเจ้าอีกแล้วหรือ? งานเลี้ยงปักบุปผาเพิ่งผ่านไปไม่นานก็เชิญอีกแล้ว? น้องฉือ เจ้ามีหน้ามีตายิ่งกว่าท่านพ่อข้าเสียอีก”
กู้ฉือพับเทียบเก็บใส่แขนเสื้ออย่างเรียบร้อย
“เป็นเรื่องงานก่อสร้าง ข้าไปดูสักหน่อย”
“ข้าไปกับเจ้าด้วย!”
“เจ้าไปทำอะไร?”
เซวียหมิงหยางบิดสะโพกไปมา
“ชาที่ที่ว่าการอำเภอรสดี”
กู้ฉือมองเขาอย่างไร้อารมณ์
“กลับไปอ่านหนังสือ”
โลกทั้งใบของเซวียหมิงหยางพลันพังทลาย
ยามบ่าย กู้ฉือนั่งรถล่อโยกคลอนมาถึงที่ว่าการอำเภอ
มือปราบหน้าประตูเห็นได้ชัดว่าได้รับคำสั่งล่วงหน้า พอเห็นเขามาถึงก็ไม่ต้องแจ้งความใด เพียงนำทางไปยังโถงด้านหลังโดยตรง
ประตูโถงด้านหลังเปิดแง้ม กลิ่นไม้จันทน์หอมอ่อน ๆ ลอยออกมา
ซ่งชิงหย่วนประทับนั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือไม้จื่อถาน มือหนึ่งคลึงลูกวอลนัตเคลือบมันคู่นั้นเบา ๆ ตรงหน้ากางแผนที่ลำน้ำผืนใหญ่ไว้
หลิ่วปั้นซานยืนอยู่ด้านข้าง ใช้พัดพับเคาะฝ่ามือเป็นจังหวะ
“กู้สหายน้อยมาแล้ว”
ซ่งชิงหย่วนเงยหน้า รอยยิ้มอบอุ่น
“นั่งเถิด ไม่ต้องเกรงพิธี”
กู้ฉือคำนับหนึ่งครั้ง ก่อนนั่งลงบนเก้าอี้วงกลมตรงที่นั่งด้านล่าง
ซ่งชิงหย่วนเลื่อนแผนที่ไปตรงหน้าเขา
“ความคืบหน้าที่เฉินเถี่ยหนิวรายงานมาเมื่อวาน ฐานรากช่วงแรกของเขื่อนผันน้ำเทเสร็จแล้ว ผลของดินสามประสานดีกว่าที่คาดไว้เสียอีก”
กู้ฉือกวาดตามองตำแหน่งที่ทำเครื่องหมายไว้บนแผนที่
“ช่างเฉินช่ำชองงานนี้ มีเขาคอยควบคุม คุณภาพงานก่อสร้างย่อมไม่ต้องกังวล”
“เรื่องนี้ข้าวางใจ”
ซ่งชิงหย่วนพยักหน้า ปลายนิ้ววงตำแหน่งหนึ่งบนแผนที่ต้นน้ำ
“แต่ตรงนี้ คลองชักน้ำต้นน้ำมีแนวทางเลือกสองสายระบุไว้ในแบบเดิม เฉินเถี่ยหนิวตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเลือกสายใด จึงอยากฟังความเห็น”
กู้ฉือพิจารณาแนวทางทั้งสองอยู่ครู่หนึ่ง
“เลือกสายตะวันออกขอรับ”
“โอ้? เพราะเหตุใด?”