เช้าตรู่วันต่อมา กางเกงในของเสี่ยวเค่อเปียกชุ่มไปเป็นแถบ เขานับว่าโตเป็นผู้ใหญ่แบบงง ๆ ไปแล้ว
หลังอาหารเช้า ญาติผู้พี่ของเสี่ยวเค่อก็พาเขาไปที่โรงอาบน้ำของหลาวกวน โรงอาบน้ำของหลาวกวนมีขนาดไม่เล็ก แถบนี้มีอยู่แห่งเดียว ธุรกิจคึกคักมาก
พอญาติผู้พี่พาเขามาถึงโรงอาบน้ำ หลาวกวนก็พาเสี่ยวเค่อไปยังห้องพักพนักงาน ตอนเช้าตรู่แบบนี้ โรงอาบน้ำยังไม่เปิด พนักงานขัดตัวต่างพักผ่อนกันอยู่ข้างใน
บนเตียงด้านในสุดมีช่างใหญ่คนหนึ่งอายุห้าสิบกว่า ๆ นอนอยู่ หลาวกวนพาเสี่ยวเค่อเข้าไปหาแล้วพูดว่า “เหลาหยาง นี่เสี่ยวเค่อ คนที่ฉันเพิ่งรับเข้ามา ฝากดูแลเขาด้วยนะ” พอสั่งงานเสร็จ หลาวกวนก็ไปเล่นไพ่นกกระจอกกับญาติผู้พี่ของเสี่ยวเค่อ
โรงอาบน้ำของหลาวกวนมีพนักงานขัดตัวทั้งหมดสามคน เหลาหยางอายุมากที่สุด ส่วนอีกสองคนยังหนุ่ม อายุแก่กว่าเสี่ยวเค่ออยู่ไม่กี่ปี
เมื่อคืนเสี่ยวเค่อแวะไปซื้อบุหรี่ดี ๆ มาหนึ่งซองแล้วใส่ไว้ในกระเป๋า พอหลาวกวนสั่งงานเสร็จ เสี่ยวเค่อก็รีบหยิบบุหรี่ออกมา แจกเหลาหยางกับอีกสองคนคนละมวน จากนั้นก็หยิบไฟแช็กจุดให้ทีละคน ส่วนบุหรี่ที่เหลือ เขายัดใส่กระเป๋าเสื้อของเหลาหยางไปทั้งซอง “อาจารย์ รุ่นพี่ ต่อจากนี้ฝากดูแลผมด้วยนะครับ”
เหลาหยางสูบบุหรี่เข้าไปหนึ่งคำแล้วพ่นควันขาวออกมา พลางคิดในใจว่า ไอ้เด็กนี่รู้จักเอาใจคนเหมือนกันแฮะ “อืม ตอนบ่ายมีลูกค้าเข้ามา แกยืนดูอยู่ข้าง ๆ ก่อน อย่าเพิ่งลงมือ ตั้งใจเรียนให้ดี”
“ครับ ๆ ผมจะตั้งใจเรียนครับ” เสี่ยวเค่อพยักหน้าตอบ
“ต่อไปแกก็นอนเตียงนั้นนะ” เหลาหยางชี้ไปที่เตียงใกล้ประตู
เสี่ยวเค่อยิ้มแล้วพยักหน้าให้เหลาหยางกับรุ่นพี่ทั้งสอง ก่อนจะไปปูเครื่องนอนบนเตียงของตัวเอง เท่านี้ก็ถือว่าได้เป็นพนักงานขัดตัวอย่างเป็นทางการแล้ว
ช่วงบ่าย เหลาหยางพาเสี่ยวเค่อกับพวกเริ่มรับงาน เสี่ยวเค่อยังไม่มีสิทธิ์ลงมือ จึงได้แต่เรียนรู้อยู่ข้าง ๆ เหลาหยาง
เสี่ยวเค่อเป็นคนหัวไว ช่างสังเกต ทั้งที่ยังไม่ได้ลงมือ เขาก็พบปัญหาข้อหนึ่งว่าอาจารย์กับรุ่นพี่ทั้งสองไม่สวมเสื้อผ้าตอนขัดตัวให้ลูกค้า
เสี่ยวเค่อคิดแล้วก็รู้สึกว่าแบบนี้ไม่ได้ โดยเฉพาะตอนขัดหลังให้ลูกค้า เจ้านั่นแกว่งไปมา เผลอแป๊บเดียวก็อาจไปโดนหัวลูกค้าเข้า ลูกค้าไม่รู้สึกขยะแขยงหรือไง ไม่ได้แล้ว ถึงตาฉันลงมือเมื่อไรต้องใส่กางเกงใน แล้วปรับปรุงวิธีทำงานเสียหน่อย
เสี่ยวเค่อเรียนรู้อยู่ข้างเหลาหยางทั้งวัน ก็เข้าใจทักษะการขัดตัวแทบทั้งหมดแล้ว ไอ้เรื่องนี้ไม่ได้ยากอะไร สำหรับคนหัวไวอย่างเสี่ยวเค่อแล้ว ง่ายเหมือนเล่นสนุก
ก็แค่กดนวดหัวก่อน ไล่จากบนลงล่าง เริ่มจากแขนแล้วค่อยไปขา ปรับน้ำหนักมือให้พอดีแล้วเริ่มขัด ขัดด้านหน้าเสร็จก็ตบก้น แล้วค่อยขัดด้านหลัง ผู้ชายขัดสองด้าน ผู้หญิงขัดสี่ด้าน มีอะไรยากตรงไหน
พอถึงเวลาเลิกงานตอนเย็น เสี่ยวเค่อก็พูดกับเหลาหยางว่า “อาจารย์ เดี๋ยวผมขัดตัวให้อาจารย์สักรอบนะครับ ช่วยชี้แนะผมหน่อยได้ไหม”
“ได้สิ ฉันก็เหนื่อยมาทั้งวันเหมือนกัน จะได้ดูว่าแกเรียนรู้ไปถึงไหนแล้ว” เหลาหยางพูดพลางนอนลง ให้เสี่ยวเค่อขัดตัวให้
เสี่ยวเค่อสวมผ้าขัดตัวที่มือแล้วเริ่มลงมือ เขาขัด นวด และตบอยู่พักใหญ่ จนเหลาหยางสบายเสียจนหลับไป แถมยังกรนออกมาอีก
เสี่ยวเค่อตบก้นเหลาหยางเบา ๆ เพื่อส่งสัญญาณให้พลิกตัว เหลาหยางถึงค่อยตื่นขึ้นมา “ไอ้เด็กนี่ เคยทำงานขัดตัวมาก่อนหรือไง”
“ไม่เคยครับอาจารย์ ผมเพิ่งออกมาทำงานในสังคม” เสี่ยวเค่อตอบพลางขัดอย่างขะมักเขม้น
“เฮ้ย แกนี่มีฝีมือจริง ๆ ไม่ธรรมดาเลย” เหลาหยางชม
“ผมก็เรียนจากอาจารย์นี่ครับ อาจารย์มีฝีมือสูง ผมเลยเรียนรู้ได้เร็ว ทั้งหมดก็เพราะอาจารย์สอนดีครับ” คำพูดเอาใจของเสี่ยวเค่อทำให้เหลาหยางยิ้มแก้มปริ
“อาจารย์ ให้ผมนวดหลังให้ไหมครับ” หลังขัดตัวให้เหลาหยางเสร็จทุกส่วน เสี่ยวเค่อก็ถามขึ้น
“ได้ นวดให้สักรอบสิ” เหลาหยางตอบ
“ได้เลยครับ” เสี่ยวเค่อกำหมัดเล็ก ๆ แล้วออกแรงตบลงไปอย่างพอดี สลับจากหมัดเป็นฝ่ามือ จากฝ่ามือเป็นหมัด ไล่จากบนลงล่าง จากซ้ายไปขวา นวดหลังของเหลาหยางเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ทำเอาเหลาหยางสบายสุด ๆ
“แกนี่มีฝีมือจริง ๆ เกิดมาเพื่อเป็นพนักงานขัดตัวชัด ๆ พรุ่งนี้ฉันจะไปบอกเถ้าแก่ว่าให้แกเริ่มทำงานอย่างเป็นทางการได้เลย” เหลาหยางลุกขึ้นนั่งแล้วพูดกับเสี่ยวเค่อ
“ขอบคุณครับอาจารย์ มาเลยครับ สูบสักมวน” เสี่ยวเค่อพูดพลางหยิบบุหรี่มวนหนึ่งจากโต๊ะ แล้วจุดให้เหลาหยาง
คนอื่นต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนกว่าจะได้ลงมือทำงาน แต่เสี่ยวเค่อใช้เวลาเพียงวันเดียวก็ทำได้แล้ว ต้องบอกว่าเขาฉลาดจริง ๆ
วันต่อมา เสี่ยวเค่อตื่นแต่เช้าแล้วออกไปตลาดเช้า ซื้อปาท่องโก๋กับนมถั่วเหลืองมาให้อาจารย์และรุ่นพี่ทั้งสองคน แถมยังซื้อกางเกงในสีขาวมาหลายตัวด้วย
หลังอาหารเช้า พอใกล้สิบโมง ลูกค้าก็เริ่มทยอยเข้าโรงอาบน้ำ เสี่ยวเค่อสวมกางเกงในสีขาวเดินเข้าไปในเขตขัดตัว เตรียมเริ่มงาน
พอเหลาหยางกับรุ่นพี่ทั้งสองเห็นเข้า ก็แปลกใจว่าเสี่ยวเค่อใส่กางเกงในมาทำงานได้ยังไง แถมยังเป็นสีขาวเด่นสะดุดตาอีกต่างหาก
รุ่นพี่คนหนึ่งของเสี่ยวเค่อพูดว่า “ทำไมหมอนี่ถึงเขินล่ะ ใส่กางเกงในขาวจั๊วะมาทำงานด้วย ฮ่า ๆ” ทั้งสองคนหัวเราะกันลั่น
“เสี่ยวเค่อ ถอดออกเถอะ ไม่เป็นไรหรอก ผู้ชายด้วยกันทั้งนั้น เปิดเผยต่อกันได้” เหลาหยางเอ่ยขึ้น
“อาจารย์ ผมขอใส่ไว้เถอะครับ ใส่แล้วทำงานถนัดกว่า” เสี่ยวเค่อตอบ
รุ่นพี่ทั้งสองแอบคิดในใจว่า ไอ้บ้าเอ๊ย ใครเขาขัดตัวทั้งที่ใส่กางเกงในกัน แต่งตัวเซ็กซี่หรือไง
ตอนเที่ยงมีลูกค้าคนแรกเข้ามา เหลาหยางให้เสี่ยวเค่อเริ่มลงมือ เสี่ยวเค่อถือผ้าขัดตัวเดินไปที่เตียงขัดตัว
ลูกค้าคนนั้นมองเสี่ยวเค่อ “ตัวแค่นี้จะมีแรงหรือไง”
“รอดูได้เลยครับ ถ้าไม่พอใจ ผมไม่คิดเงินครับ” เสี่ยวเค่อพูดพลางเริ่มกดนวดศีรษะให้ลูกค้าคนแรกในชีวิต
เมื่อคืนเสี่ยวเค่อคิดทบทวนอยู่ในใจ แม้เขาไม่เคยให้ใครขัดตัวมาก่อน แต่จากที่สังเกต ตอนเริ่มต้นที่กดนวดศีรษะให้ลูกค้า กับตอนขัดตัวเสร็จแล้วตบหลังสองสามที เป็นช่วงที่ลูกค้ารู้สึกสบายที่สุด ดังนั้นตอนกดนวดหัวเขาจะเพิ่มเวลาอีกสองสามนาที ตอนนวดหลังเขาก็จะเพิ่มเวลาอีกสองสามนาทีด้วย คนอื่นใช้เวลาขัดตัวสามสิบนาที ส่วนเขาจะใช้เวลาสามสิบห้าหรือสี่สิบนาที
คิดแล้วก็ลงมือทำ เสี่ยวเค่อนำความคิดเมื่อคืนมาใช้กับลูกค้าคนแรกทั้งหมด ทำเอาลูกค้าสบายเสียจนแทบลอย นี่เป็นครั้งที่เขามาขัดตัวที่โรงอาบน้ำของหลาวกวนแล้วรู้สึกสบายที่สุด
พอเสี่ยวเค่อขัดตัวให้ลูกค้าเสร็จ ลูกค้าก็ยังรู้สึกไม่จุใจ เขาหายใจหอบเล็กน้อย ค่อย ๆ ปีนลงจากเตียงแล้วพูดว่า
“นี่ เหลาหยาง เด็กใหม่คนนี้ฝีมือไม่เลวนะ นวดได้ดีกว่าคุณอีก”
“ไม่หรอกครับ ทั้งหมดเป็นเพราะอาจารย์สอนดี ลูกค้าพอใจไหมครับ” เสี่ยวเค่อรีบยกย่องอาจารย์ของตัวเอง
“พอใจ ๆ เหลาหยาง คราวหน้าฉันมา ก็เรียกเขามาขัดตัวให้อีกนะ”
“ได้เลย ไม่มีปัญหา” เหลาหยางตอบพร้อมรอยยิ้ม
จากนั้นลูกค้าก็ไปแต่งตัว แต่เขากลับเดินย้อนมา แล้วยังให้ทิปเสี่ยวเค่อหนึ่งหยวนด้วย
ในช่วงปี 1970 กว่าหนึ่งหยวนถือว่าไม่น้อย ที่สำคัญไม่ใช่เรื่องจำนวนเงิน แต่นี่เป็นกำลังใจอย่างยิ่งสำหรับเสี่ยวเค่อ พูดได้ว่าการลงมือครั้งแรกของเขาประสบความสำเร็จ
หลังจากนี้ชีวิตการเป็นพนักงานขัดตัวของเสี่ยวเค่อจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีก โปรดติดตามตอนต่อไป