ชายหนุ่มหน้าตาดี สวมชุดวอร์มธรรมดาแต่ก็ปิดบังความสง่างามหล่อเหลาที่แผ่ออกมาทั่วตัวไม่ได้ ระหว่างคิ้วมีแววหยิ่งทะนงติดตัวมาแต่กำเนิด มือจูงสุนัขพันธุ์พิทบูลตัวหนึ่งไว้
พิทบูลดูฮึกเหิมเต็มที่ พอเห็นสุนัขพันธุ์โดโกอาร์เจนติโนที่คุณอู๋จูงอยู่ ก็หมอบตัวลงเล็กน้อย เผยเขี้ยวแหลมคม ขาหลังออกแรงเตรียมพร้อม รอแค่เจ้าของสั่งก็จะพุ่งเข้าไปกัดคอโดโกอาร์เจนติโนทันที
หยวนจี้กระตุกสายจูง ปลอบพิทบูลของตัวเอง ก่อนจะกวาดตามองโดโกอาร์เจนติโนในมือคุณอู๋ แล้วหัวเราะเยาะ “ไม่จริงมั้งครับคุณอู๋ ของแบบนี้ที่เลี้ยงด้วยเนื้อดิบกับเลือดมาตั้งแต่เล็ก คุณอู๋ยังกล้าพามาอยู่ข้างตัวอีกเหรอ?”
พ่อของหยวนจี้เป็นผู้ฝึกสุนัขฝีมือฉกาจ เขาเติบโตมากับสุนัขหลากหลายชนิดในหมู่บ้าน จึงรู้จักสุนัขไม่แพ้ผู้เชี่ยวชาญบางคน อีกทั้งยังบังเอิญรู้จักเจ้าของธุรกิจหลายคนที่ชอบเล่นพนันกัดสุนัข เขาช่วยฝึกสุนัขหลายตัวและลงแข่งให้เจ้าของธุรกิจเหล่านั้นหลายครั้ง พวกเขาพอใจมาก ตั้งแต่นั้นมาพ่อของหยวนจี้ก็มีชื่อเสียงในแวดวงนี้
ต่อมา พ่อของหยวนจี้ถ่ายทอดวิชาของตัวเองให้หยวนจี้ ก่อนจะหอบเงินกลับบ้านเกิดไปใช้ชีวิตวัยเกษียณ ทิ้งให้หยวนจี้ดิ้นรนทำมาหากินอยู่ในเมืองโมตู
หยวนจี้ช่วยฝึกสุนัขให้เจ้าของธุรกิจรายย่อยหลายคน พวกเขาพาสุนัขไปลงสนามกัดสุนัขในสถานบันเทิงใต้ดิน จนสร้างชื่อเสียงได้อย่างรวดเร็ว ผู้จัดการที่ดูแลเรื่องการกัดสุนัขอยู่เบื้องหลังสถานบันเทิงจึงหมายตาเขาและจ้างมาทำงานเป็นผู้ฝึกสุนัขในสถานบันเทิงใต้ดินด้วยค่าตัวสูง บางครั้งเขาก็ลงเล่นกับลูกค้าบ้าง
เมื่อสองวันก่อน หยวนจี้นึกครึ้มอกครึ้มใจอยากเล่นกับลูกค้าสักสองตา แล้วก็จับคู่ได้กับคุณอู๋พอดี