“นายท่าน! กองกำลังที่ออกไปเสบียงกลับมาแล้วขอรับ!”
“มีฝูงสุนัขกลายพันธุ์ขนาดใหญ่ไล่ตามพวกเขามาด้วย!”
องครักษ์ตะโกนเสียงดังด้วยความหวาดผวา
สีหน้าของจ้าวจินฝูเปลี่ยนไปทันที
กองกำลังชุดนั้นเป็นยอดฝีมือที่เขาส่งไปกวาดต้อนเสบียงอาหารทั่วทั้งเมือง
ผู้ที่นำทีมก็คือบุตรบุญธรรมของเขา จ้าวอี้เฉิน!
จ้าวอี้เฉินเป็นผู้ที่มีฝีมือการต่อสู้แข็งแกร่งที่สุดในสกุลจ้าว ฝึกวิชาต่อสู้มาตั้งแต่เด็ก ทั้งยังได้รับการถ่ายทอดวิชาจากจ้าวจินฝูอย่างลึกซึ้ง
“รีบเปิดประตู! ให้คุณชายเข้ามา!” จ้าวจินฝูร้อนใจ
เพิ่งปลดกลอนประตูออก บานประตูก็ถูกผลักเปิดแง้มออกมา
องครักษ์ทั้งห้าที่เปื้อนเลือดไปทั่วร่างเบียดกันเข้ามาราวกับคนเสียสติ
“ปัง!” ประตูใหญ่ถูกปิดลงแน่นหนาอีกครั้ง
ทว่า...
จ้าวจินฝูกวาดตามองไปรอบหนึ่ง กลับพบว่าไม่มีเงาของจ้าวอี้เฉินอยู่ในกลุ่มคนเลย!
“อี้เฉินล่ะ? คุณชายใหญ่ไปไหน?!”
จ้าวจินฝูกระชากคอเสื้อองครักษ์คนหนึ่ง แล้วเค้นถามเสียงเข้ม
องครักษ์สั่นงันงกด้วยความกลัว ตอบตะกุกตะกัก
“คะ...คุณชาย...เพื่อคุ้มกันให้พวกเราถอยหนี...จึงอยู่ข้างหลังคนเดียวเพื่อขวางพวกสัตว์ประหลาดเอาไว้...”
“คุณชายเขา...เกรงว่าจะรอดยากแล้วขอรับ...”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จ้าวจินฝูรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่าห้าครั้งซ้อน ร่างโงนเงนไปเล็กน้อย
จ้าวอี้เฉินเป็นไพ่ตายที่เขาอุตส่าห์ฟูมฟักเลี้ยงดูมาอย่างยากลำบาก
หากต้องมาตายที่นี่ กำลังของสกุลจ้าวคงลดลงไปมาก
ขณะนั้น สุนัขซอมบี้ด้านนอกพุ่งเข้ากระแทกประตูแล้ว