จ้าวเยี่ยนหรานยื่นมืออันสั่นเทาไปลูบท้องน้อยที่ยังแบนราบของตน
สายลมหนาวพัดผ่าน หอบหิมะปลิวว่อนเต็มฟ้า
นางรู้สึกว่าฟ้าถล่มลงมาตรงหน้าแล้ว
ความฉลาดเจ้าเล่ห์ที่นางภาคภูมิใจ ความทะเยอทะยานที่เหยียบย่ำเถียนชิวสุ่ยเพื่อไต่เต้าขึ้นมา
สุดท้ายกลับฉลาดแกมโกงจนพาตัวเองพลาดท่า!
ลงเอยด้วยชื่อเสียงป่นปี้และชะตากรรมอันน่าเวทนา!
“ตกลง…ตกลงมันผิดพลาดตรงไหนกัน…”
จ้าวเยี่ยนหรานเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืนอันมืดมิด “หลิวจงหมิงไม่ใช่บุตรแห่งสวรรค์หรอกหรือ?!”
“ทำไม…ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้!”
นางจิกมือทั้งสองข้างลงบนหิมะที่กองอยู่บนพื้นแน่น
จ้าวเยี่ยนหรานก้มหน้าลงฉับพลัน มองท้องน้อยที่ยังคงแบนราบของตน
ความยินดีล้นเหลือยามรู้ว่าตั้งครรภ์เมื่อครู่ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความหวาดผวาไปจนหมดสิ้น!
หากจ้าวจินฝูจิ้งจอกเฒ่ารู้ว่าเด็กในท้องนางเป็นลูกนอกสมรสของเสบียงเคลื่อนที่ในห้องใต้ดิน
จุดจบของนางจะเป็นอย่างไร?
จ้าวจินฝูต้องจับนางไปเลี้ยงเหมือนแม่หมูแน่ พอคลอดลูกออกมาก็เลี้ยงไว้เป็นเสบียงก้อนเล็กต่อไป!
ในนรกบนดินที่ขาดแคลนทั้งเสื้อผ้าและอาหารแห่งนี้ ชีวิตคนมีค่ายิ่งกว่าหญ้าหรือไม่!
“ไม่ได้! ข้าไม่มีวันยอมกลายเป็นเครื่องจักรผลิตลูกชั้นต่ำแบบนั้นเด็ดขาด!”
“ข้าคือจ้าวเยี่ยนหราน ผู้ที่ต้องอยู่เหนือคนทั้งปวง จะคลอดลูกให้คนไร้ค่าได้อย่างไร!”
นางสะท้านเฮือกท่ามกลางหิมะ ความสิ้นหวังในแววตาค่อย ๆ เลือนหายไปทีละน้อย
ในเมื่อหลิวจงหมิงหมดสภาพแล้ว หมากตัวนี้ก็ต้องถูกทิ้งอย่างสิ้นเชิง
แม้แต่เหลือบมองเขาอีกสักครั้งก็ยังทำให้ดวงตานางมัวหมอง
หากต้องการมีชีวิตรอดในเรือนใหญ่สกุลจ้าวอันโหดร้าย ต้องการรักษาตำแหน่งของตนไว้ หรือแม้แต่แย่งชิงรถม้าวิเศษที่มีเสบียงไม่รู้จบมาครอบครอง
นางต้องหาที่พึ่งที่มั่นคงและแข็งแกร่งกว่านี้ให้ได้ทันที
จ้าวอี้เฉิน!
คนสกุลจ้าวที่ปลุกพลังพิเศษด้านความเร็วขั้นสูงสุดขึ้นมาได้ และถูกวางตัวให้เป็นผู้สืบทอดในอนาคตของสกุลจ้าว!
แม้จะถูกม้าแดงบ้าตัวนั้นเตะจนกระดูกซี่โครงแหลก แต่ตราบใดที่พลังพิเศษยังอยู่ พอรักษาตัวหาย เขาก็ยังเป็นหนึ่งในยอดฝีมือชั้นแนวหน้าของเมืองเสวียนสุ่ย
ที่สำคัญที่สุดคือ