กลิ่นคาวเลือดฉุนจัดจนแทบทำให้คนที่สูดเข้าไปเวียนหัวล้มทั้งยืน
เถียนชิวสุ่ยฝืนทนกลิ่นเหม็นฉุนพลางมองกองเนื้อที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ ความรู้สึกปลอดภัยในใจก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
ระหว่างที่พวกคนฆ่าสัตว์กำลังเชือดสัตว์ตัวใหญ่
เถียนชิวสุ่ยก็ไปหาต้าเหล่าเตียวอีกครั้ง
“ข้าต้องการตัวเป็น ๆ ด้วย ช่วยไปหาลูกสัตว์มาให้ข้าสักหน่อย”
สัตว์โตเต็มวัยมีขนาดใหญ่เกินไป หากเอาเข้าไปไว้ในพื้นที่รถม้า แค่หมูตัวเดียวก็ใช้พื้นที่ไปหลายตารางเมตรแล้ว น่าเสียดายพื้นที่อันมีค่ายิ่งนัก
“ลูกสัตว์ต่างกัน แค่กั้นคอกเล็ก ๆ ก็เลี้ยงได้เป็นฝูงแล้ว”
ต้าเหล่าเตียวรีบให้คนใช้กรงไม้ขนลูกสัตว์ที่เพิ่งเกิดได้ไม่นานมาส่งให้ชุดหนึ่ง
“พี่ชาย นี่คือลูกสัตว์ที่ท่านต้องการ”
“ลูกหมูสิบตัว เพิ่งหย่านมทั้งนั้น!”
“ลูกแกะสิบตัว!”
“ลูกลาอีกสิบตัว!”
“ยังมีลูกม้าอีกสี่ตัว เพิ่งเกิดมาได้ไม่กี่เดือน!”
เถียนชิวสุ่ยนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าพวกมันกินที่เกินไปอยู่ดี แต่พื้นที่อาจอัปเกรดได้ในอนาคตก็เป็นได้ เลี้ยงไว้ก่อนแล้วกัน หากภายหลังกินที่มากเกินไปค่อยเชือดเสีย
เมื่อเห็นลูกสัตว์ที่กำลังสั่นเทาเหล่านี้ เธอก็พยักหน้าพอใจแล้วจ่ายเงิน
เธออดทนรออยู่นานกว่าสามชั่วยาม
จนกระทั่งดึกมากแล้ว
สัตว์ทุกตัวจึงถูกเชือดและชำแหละจนเสร็จสิ้น
บนลานโล่งมีกองเนื้อสีแดงกองสูงหลายกอง ชวนให้ตื่นตะลึง
นี่คือเงินตราพลังงานที่มีค่าที่สุดในวันสิ้นโลก!