“เถียนชิวสุ่ยต้องเจอสิ่งชั่วร้ายอะไรสักอย่างบนเขาแน่ ๆ ไม่ก็ร่วมมือกับโจรป่าที่น่ากลัว!”
“บ้านพวกนางอาจมีวิชาชั่วร้ายที่ใช้เคลื่อนย้ายสิ่งของได้ด้วย!”
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ทั้งห้องก็พลันตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า
เจ้าอี้เฉินสะท้านไปทั้งตัว
“เจ้าหมายความว่า... ชาวบ้านหญิงคนหนึ่งขนเงินทองกับเสบียงหลายหมื่นชั่งไปได้ในคืนเดียวหรือ?”
เขาตะลึงงัน
แต่เจ้าอี้เฉินก็ฉุกคิดขึ้นมาได้
คืนนั้นที่หน้าคลังเงิน นักเลงทั้งสี่คนยืนยันหนักแน่นจริง ๆ ว่าเถียนชิวสุ่ยหายตัวไปจากอากาศ!
ข้อสงสัยทุกอย่างชี้ไปที่หญิงชาวนาซึ่งพวกเขาเคยมองเป็นเพียงมดปลวก!
เจ้านหยานหรานผุดลุกจากเตียง นึกถึงฝันบอกเหตุอันน่าสะพรึงกลัวที่ตนเคยฝัน
ในฝันมีคนที่มีพลังวิเศษอยู่มากมายจริง ๆ!
หรือว่า... เถียนชิวสุ่ยได้รับวาสนาจากเซียนล่วงหน้าแล้ว?
หัวใจของเจ้านหยานหรานเต้นกระหน่ำ หากเป็นเรื่องจริง ขอเพียงฆ่าเถียนชิวสุ่ย วาสนานั้นก็จะตกเป็นของนาง!
“พี่บุญธรรม! เชื่อไว้ก่อนดีกว่าไม่เชื่อนะ!”
เจ้านหยานหรานคว้าแขนเจ้าอี้เฉินไว้แน่น