ถ้าเธอไม่เห็นว่าสิ่งเล็กๆ นี่น่ารัก ก่อนหน้านี้เสี่ยวลิ่วก็อยากเลี้ยงอยู่แล้ว ไม่งั้นเธอคงไม่พามันมาด้วย!
แมวป่าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็เดินไปที่ประตูรถที่เปิดอยู่ด้วยอุ้งเท้าขนฟู กระโดดขึ้นรถอย่างเบามือ แล้วนอนขดอยู่ข้างๆ ลูกหมีสีน้ำตาล
เป่ยเหนียนชิงปิดประตูเสียงดังปัง
แรงสั่นสะเทือนครั้งนี้กระทบพื้นที่ส่วนใหญ่ทางใต้ แม้แต่เพ่ยหลินกับภรรยาที่อยู่ทางเหนือก็สัมผัสได้ ตอนนั้นพวกเขากำลังขับรถมุ่งหน้าลงใต้
ระหว่างทางเจอกับทีมพลังพิเศษทีมหนึ่ง เส้นทางส่วนใหญ่เหมือนกัน พวกเขาจึงตามไปด้วยกัน
ส่วนเป่ยฉางซวี่ก็พาคนรีบไปที่หนานเยว่ พวกเขาแค่รู้สึกถึงแรงสั่นไหวเบาๆ
เพ่ยฉางเจ๋อรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงกว่ามาก เมื่อเห็นว่าถนนข้างหน้าถล่ม พวกเขาจำเป็นต้องเปลี่ยนเส้นทางใหม่
เวลาที่ต้องใช้ก็จะยาวนานขึ้นอีกหลายเท่า
...
เป่ยเหนียนเหนียนนั่งนิ่งๆ อยู่ในอ้อมแขนของเป่ยฉางเฟิง มือเล็กๆ กำเสื้อผ้าของเขาแน่น
เป่ยฉางเฟิงกลัวว่าเธอจะหนาว เลยสวมเสื้อคลุมตัวใหญ่ เป่ยเหนียนเหนียนซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขา เหลือเพียงหัวเล็กๆ ที่ยุ่งเหยิงโผล่ออกมา
เสือโคร่งตัวใหญ่กับเสือดำตัวหนึ่งหมอบอยู่ข้างๆ พี่น้องคู่นี้ คอยระวังรอบตัวอย่างหวาดระแวง
ไม่ไกลจากพวกเขามีซากสัตว์กองหนึ่ง ล้วนเป็นพวกที่ไม่รู้จักหลบ หลงเข้ามาแล้วถูกพวกมันกัดตาย
ตั้งแต่เกิดแผ่นดินไหว พวกเขาอยู่ในสนามหญ้าตลอด ไม่กล้าเข้าไปในบ้าน ฝุ่นที่ฟุ้งกระจายจากฟ้าที่ถล่มก็ใช้เวลานานกว่าจะจางหาย