พวกเขาเก็บของเสร็จ ผู้หญิงคนนั้นก็ขับรถเอสยูวีคันหนึ่งออกมา ใบหน้าคร่ำครวญมองพวกเขาอย่างประหม่า
เห็นพวกเขาขับรถออกไปแล้ว จึงค่อยขับตามไป
ในรถ หวังเสวี่ยลี่ตื่นเต้นหยิบถุงเล็กๆ ออกมา เทคริสตัลพลังในนั้นออกมา
"หัวหน้า ดูนี่สิ คริสตัลเหล่านี้ฉันกับฉีปินเพิ่งหาได้ตอนเมื่อกี้ ที่แท้ก็มีคริสตัลพลังสีชมพูด้วย เธอว่าเป็นพลังพิเศษอะไรกันนะ"
เธอหยิบคริสตัลนั้นขึ้นมาดูอย่างละเอียด
คริสตัลพลังเท่านิ้วชี้ ส่องประกายสีชมพูอ่อนๆ สวยงามมาก
หมีน้อยสีน้ำตาลจ้องมองคริสตัลพลังในมือเธอ น้ำลายไหลจนเปียกหน้าอก หอมจริงๆ ของพวกนี้!
แต่มันไม่กล้าหยิบ เอาแต่จ้องเขม็งด้วยความอยากได้
เป่ยเหนียนชิงนั่งอยู่เบาะข้างคนขับหันกลับมามอง "ลองดูสิไม่รู้หรือไง"
เธอรับคริสตัลพลังนั้นมา ฉีดพลังพิเศษเข้าไป ในพริบตาคริสตัลพลังนั้นก็หายไปในมือเธอ
หวังเสวี่ยลี่ปีนเกาะพนักเก้าอี้ข้างคนขับพยายามยื่นหัวมา "คริสตัลอะไร ธาตุสายฟ้าหรือควบคุมสัตว์?"
"ควบคุมสัตว์"
เป่ยเหนียนชิงกำมือ "รีบดูดซับให้ทันเวลา เก็บของพวกนี้ให้ดี อย่าให้พวกนางเห็น"
"ได้!"
พวกเขาจอดพักกลางทางกินข้าว แม่ลูกคู่นั้นก็ก่อไฟหาอะไรกินอยู่ไม่ไกล
สายตาของเด็กหญิงคนนั้นกวาดมองหมีน้อยข้างมือหวังเสวี่ยลี่เป็นระยะๆ ด้วยความอยากได้ แต่ถูกแม่กดไว้ ไม่กล้าเข้ามา