ระดับน้ำลดลง เผยให้เห็นฝูงปลาด้านล่าง
มันยังเล็ก แต่ว่าตอนที่มันอยากได้ปลาเหล่านั้น สายน้ำก็ขยับเอง ส่งปลามาให้ถึงตัว
หมีสีน้ำตาลกินจนอิ่มหนำสำราญ คาบปลาโตครึ่งเดียวกลับมา
หวังว่ามนุษย์คนนั้นจะชอบ และพามันไปด้วย
ได้พึ่งพามนุษย์ก็เหมือนได้มีงานทำ มันเกิดในบ้านหลังใหญ่ ที่นั่นมีของอร่อยกินไม่หมด
ทุกวันมนุษย์จะมาให้อาหารตามเวลา มีมนุษย์มากมายเข้ามาดูพวกมัน ให้อาหารอร่อยๆ
มันถูกพ่อแม่ทอดทิ้ง แต่มนุษย์เลี้ยงมันมา
อยู่มาวันหนึ่ง สัตว์ทั้งบ้านใหญ่เกิดจลาจล แม้แต่หมีดำข้างๆ ก็ตัวโตขึ้นมาก
พวกมันทุบประตูหนีออกมา มันก็ถูกหมีดำลุงข้างๆ พาออกมาด้วย บอกว่าจะพามันกลับบ้าน
หมีสีน้ำตาลไม่เข้าใจ นี่ไม่ใช่บ้านของมันหรอกหรือ?
พวกมันเดินเข้าป่าเขาใหญ่ หมีดำลุงถูกของประหลาดบางอย่างกัดแล้ว ตัวส่งกลิ่นเหม็นเน่า
แล้วยังอยากกินมัน มันกลัวเลยวิ่งหนีมา เร่ร่อนมาถึงที่นี่ ตอนแผ่นดินไหว มันกำลังนอนหลับอยู่ในโพรงไม้
ตื่นขึ้นมาก็เห็นมนุษย์พวกนั้น มันคิดว่า โอกาสของมันมาแล้ว!
ที่สัมผัสได้ถึงสายตามนุษย์ที่วางอยู่บนตัวมัน จากประสบการณ์ที่ผ่านมา มันกลิ้งไปมา โชว์พุงนุ่มๆ ส่งเสียงร้องออกมา
หวังเสวี่ยลี่เห็นภาพนี้ อดใจอ่อนไม่ได้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนต้านทานการโจมตีของสิ่งที่น่ารักได้
"ดูสิ ปลานั่นไม่ใช่ที่มันจับมาให้เธอหรอกเหรอ? ฉลาดขนาดนี้เลยเหรอ?"