เป่ยเหนียนเหนียนเอื้อมไปแตะพวงองุ่นใหญ่บนยอดได้สำเร็จ พอใจแล้วก็หมุนขั้วองุ่นไปในทิศทางตรงกันข้าม พวงองุ่นทั้งพวงก็หลุดออกมา
มององุ่นสีดำอมม่วง เม็ดโตโต ดวงตาของเป่ยเหนียนเหนียนเป็นประกายวาววับไล้ลงบนพวงองุ่น
แอบดูเถียนหยวนกับเป่ยฉางเฟิงไม่อยู่ ก็ลอบเข้าเต็นท์ หิ้วถังน้อยมานั่งใต้ต้นไม้ใหญ่
“ฟักทอง ฟักทอง เร็ว! แช่ให้หน่อย!” เป่ยเหนียนเหนียนสะกิดแพนด้าแดงที่เพิ่งเริ่มมีสีที่หางใหญ่ไม่นานนี้
มันชอบกินฟักทอง เป่ยเหนียนเหนียนเลยตั้งชื่อว่าฟักทอง
เมื่อวานมันเพิ่งตื่นพลังน้ำแข็ง นี่ก็เพราะเป่ยเหนียนเหนียนบ่นว่าอากาศร้อน อยากกินผลไม้เย็นๆ ชุ่มชื่นจึงได้ค้นพบ
หล่อนยังเล็ก ระบบย่อยอาหารยังอ่อนแอ เป่ยฉางเฟิงพวกเขาไม่กล้าให้หล่อนกินของเย็นมาก แม้แต่เครื่องดื่มเย็นก็ต้องรอให้หายเย็นก่อนถึงจะให้หล่อนดื่ม
แต่อากาศก็ร้อน หล่อนก็อยากกินอะไรเย็นๆ
หล่อนบ่นว่าองุ่นในมือไม่เย็นเลย กินไม่อร่อย ฟักทองก็แกว่งหางใหญ่เดินเข้ามา ใช้เล็บเล็กๆ แตะพวงองุ่นข้างมือหล่อน
เม็ดองุ่นสีดำอมม่วงถูกปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็งขาวบางๆ ในพริบตา ค่อยๆ ปล่อยไอเย็นออกมา ทำให้เป่ยเหนียนเหนียนดีใจสุดๆ
เป่ยเหนียนเหนียนเติมน้ำลงในถังเล็ก ฟักทองแตะถัง น้ำก็กลายเป็นน้ำแข็งทันที เป่ยเหนียนเหนียนเอาองุ่นที่ล้างแล้ววางลงไป นั่งรออยู่ข้างๆ อย่างพอใจ
องุ่นที่ถูกแช่แข็งจนแข็งกินไม่ได้ แบบนี้ดีกว่า แช่สักพักแล้วเอาออกมาเย็นๆ ชุ่มชื่น