ข้อความบนหน้าจอไหลพรั่งพรูเป็นแถวยาว
“ตกลงตามนี้!”
“จุดเช็กอินแดนหานเทียน จองคิวไว้แล้ว”
“พอพวกผู้อาวุโสกลับบ้าน พวกเราไปดูเรื่องสนุกกัน (หน้าหมาหัวเราะ)”
“พูดจริงนะ ฉากเมื่อกี้ทำเอาฉันแสบตานิด ๆ”
ติงเยี่ยนยิ้ม
ยิ้มได้ครึ่งทาง เขาก็พาดดาบขึ้นบนบ่า
“เอาละ”
“ช่วงซึ้งกินใจ จบแค่นี้”
ชั่วขณะถัดมา เสียงหัวเราะก็ดังกลิ้งอยู่ในลำคอของเขา
“ฮ่า ๆ”
“พี่น้องทั้งหลาย”
“ถึงเวลาคิดบัญชีกับพวกวิถีประหลาดนั่นแล้ว”
ห้องถ่ายทอดสดระเบิดความคึกคัก
“มาแล้ว ๆ!!”
“บริการส่งดาบปีศาจ ถึงมือวันนี้!”
“อารามกระดูกขาว: ผู้รับพร้อมเซ็นรับแล้ว (หน้าหมาหัวเราะ)”
“ติดหนี้ก็ต้องคืนเงิน ติดหนี้ชีวิตก็ต้องคืนชีวิต!”
กลับมาถึงถ้ำพำนัก ติงเยี่ยนก็เปิดแถบพิกัด
ตัวอักษรสีแดงคล้ำปรากฏขึ้น: อารามกระดูกขาว
ติงเยี่ยนเปิดคลังก่อน
เขาเก็บข้าวของทุกชิ้นที่สามารถทำตกได้จากตัวลงไปทีละอย่าง
สุดท้ายคือปกเสื้อ
ผีเสื้อยื่นหัวออกมา กางปีกแล้วเตรียมคลานออกไป
ติงเยี่ยนยื่นสองนิ้วออกไปกดมันกลับเข้าไป
“อยู่เฉย ๆ”
“เที่ยวนี้ไม่ใช่เรื่องของเจ้า”
ปีกของผีเสื้อเกร็งขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ คลายลง
ในถ้ำเหลือเพียงเขากับดาบในมือ
แสงระยิบระยับบนใบดาบยังคงวนเป็นวงช้า ๆ
ติงเยี่ยนเชิดคางให้กล้อง
“พี่น้องทั้งหลาย เดี๋ยวขว้างดาบเล่มนี้ออกไปแล้วก็เอากลับมาไม่ได้อีก”
“ฉันตายตั้งสามครั้งกว่าจะได้มันมา ต้องขอฟินให้เต็มที่หน่อย”
ข้อความบนหน้าจอหัวเราะกันระงม
“พัสดุที่แพงที่สุดในประวัติศาสตร์ (หน้าหมาหัวเราะ)”
“เก็บเงินปลายทาง! ต้องเก็บเงินปลายทาง!”
“ผู้รับ: นักพรตอารามกระดูกขาวทุกคน”
ติงเยี่ยนแสยะยิ้ม
“ไปกัน”
แสงสีขาวสลายไป
ใต้ฝ่าเท้าคือแผ่นหินสีเขียว
สายลมในนครมรณะนิ่งสนิท
เหนือศีรษะคือซุ้มประตูสำนักที่มีชายคาซ้อนสามชั้น กระดิ่งทองแดงตรงมุมชายคาไม่ไหวติง