โลกเสมือนจริงทั่วหล้า: ทุกสรรพสิ่งเลื่อนขั้นได้

ตอนที่ 145 โลกเสมือนจริงทั่วหล้า: ทุกสรรพสิ่งเลื่อนขั้นได้

7 นาที· 1.5K คำ

ทะเลวิญญาณ ชั้นหนึ่ง

ตอนยาย่าตกลงมาในเมืองแห่งนี้ ข้างกายมีคนจากกิลด์เสินเจี้ยนยืนอยู่เต็มทีมหนึ่ง

ก่อนเข้ามา หัวหน้ากิลด์กำชับไว้เพียงสองเรื่อง

“คนอื่นจะบุกไปถึงชั้นไหนก็เรื่องของพวกเขา”

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คนของกิลด์เสินเจี้ยนจะกินอยู่ที่นี่ทั้งหมด”

ดังนั้นหลังลงมาถึงพื้น คนของกิลด์เสินเจี้ยนจึงไม่เดินไปไหนแม้แต่ก้าวเดียว

นั่งลงตรงจุดที่อยู่ใกล้ที่สุด

ยาย่านั่งขัดสมาธิอยู่หน้าแนวกำแพงเตี้ย ใช้มือทั้งสองข้างเกาะขอบกำแพง แล้วเพ่งมองลวดลายบนผนัง ไล่ดูทีละนิ้ว

ดูอยู่พักหนึ่ง เธอลองแนบจิตเข้ากับลวดลายเหล่านั้น

หึ่ง

แผงระบบเด้งขึ้นมาเอง

【ลายรวมพลัง】

【คุณภาพ: ชั้นยอด】

【ผลลัพธ์: รากฐานอักขระเฟือง ใช้นิ้วแทนพู่กัน ใช้จิตแทนหมึก สลักลงบนเหล็ก ทอง อิฐ หิน ไม้ หรือหนัง เมื่อลายเชื่อมเป็นเส้น พลังที่ล่องลอยอยู่รอบข้างจะไหลมาตามลายและรวมตัวกันเป็นสาย ตราบใดที่ลายยังอยู่ พลังย่อมคงอยู่ ไม่ดับสิ้นทั้งกลางวันและกลางคืน】

ยาย่ากะพริบตา

จากนั้นเลื่อนจิตไปยังวงลายถัดไป

【ขบฟัน·กลไกแกนแรก】

【คุณภาพ: ชั้นยอด】

【ผลลัพธ์: จุดเริ่มต้นของกลไกเฟือง มองฟันเฟืองหนึ่งซี่ ก็รู้จักล้อหนึ่งวง มองล้อหนึ่งวง ก็รู้จักเครื่องจักรหนึ่งชิ้น เมื่อถึงจุดที่กลไกแกนหมุน โครงสร้างจะถูกแยกชิ้นและประกอบกลับขึ้นเองต่อหน้าต่อตา ฝึกจนเชี่ยวชาญ หลับตาก็ฟังออกว่าเฟืองหมุนผิดจังหวะตรงไหน ความคลาดเคลื่อนเพียงซี่เดียวก็มองเห็นได้ชัด】

สูงขึ้นไปอีก บนขอบกำแพงยังมีลายสลักที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง เป็นรูปค้อนกำลังทุบเหล็กแดงฉาน

【หลอมลาย·สลักกระดูก】

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป