นครเฟืองจักร ใต้หอคอยเก้าชั้น
ผู้อาวุโสสือแหงนหน้ามองเงาร่างทั้งหกบนฟ้า ไล่ตั้งแต่ต้นจนจบซ้ำอีกรอบ
จากนั้นเขาก็ละสายตา ก้มลงปัดฝุ่นตรงชายเสื้อคลุม
“รอมานานจนจำไม่ได้แล้ว”
“ขังมันไว้ เพื่อรอคนที่ยกมันไหว”
“รอจนถึงวันนี้ก็ยังไม่เจอ”
เขายืดตัวตรง ถอดแว่นเลนส์กรอบทองแดงที่ครอบเบ้าตาซ้ายออกมา ใช้ปลายแขนเสื้อเช็ด ก่อนสวมกลับเข้าที่
“ไม่รอแล้ว”
“เข้ามาเอากันได้เลย”
ทันทีที่สิ้นเสียง เขาก็ยกมือขวาขึ้น
บนมือผอมแห้งมีห่วงทองแดงสามวง ส่องประกายสีทองแดงขึ้นมาทีละวง
หึ่ง——
หอคอยเก้าชั้นเริ่มสั่นสะเทือนจากฐาน
ลวดลายสีทองหม่นเป็นวง ๆ ส่องทะลุร่องอิฐบนตัวหอคอย เลื้อยลงมาตามผาหินกลางเขา ส่องสว่างไปทีละวง แล้วเลื้อยต่อไปจนถึงกำแพงดำเชิงเขา แทรกเข้าไปในเฟืองที่หยุดหมุนอยู่ภายในกำแพงทีละตัว
กึก
ไม่รู้ว่าเฟืองตัวไหนขบเข้าหากันก่อน
กึก กึก กึกกึกกึก——
จากนั้นม่านพลังผืนหนึ่งก็ยกตัวขึ้นจากยอดหอคอยเก้าชั้น
มันมีสีทองแดงโบราณ บนพื้นผิวมีลายเฟืองสีหม่นหมุนวนเป็นวง ๆ ราวกับกงล้อยักษ์ที่ค้ำฟ้าจุนดินพลิกครอบลงมาจากใจกลางเมือง
ม่านพลังแผ่ขยายไม่เร็ว แต่ครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ ตั้งแต่หอคอยเก้าชั้น กำแพงดำ ถนนสายยาว ไปจนถึงหาดหินระเกะระกะที่อยู่นอกเมืองไปราวสิบกว่าลี้——
บดบังฟ้าดินจนมืดมิด
เงาร่างทั้งหกบนฟ้าถูกกั้นอยู่นอกม่าน
เด็กที่มีหูสัตว์ยื่นมือออกไป ปลายนิ้วเพิ่งแตะผนังม่านก็ถูกดีดกลับมาเบา ๆ
ตรงประตูเมือง พ่อค้าหลายคนที่มาถึงช้าตบม่านพลังเข้าเมืองไม่ได้ ได้แต่กระโดดโลดเต้นอย่างร้อนใจ
จากนั้นเสียงของผู้อาวุโสสือก็ดังขึ้น
“นครเฟืองจักรปิดเมือง”