ท่านอาจารย์แซ่โจว ชื่อเดียวว่า "เจิ้ง"
สอนหนังสืออยู่ที่สำนักศึกษาจื้อหย่วนมายี่สิบปี เกลียดสองเรื่องที่สุด หนึ่งคือศิษย์ไม่ยอมอ่านตำรา สองคือศิษย์ไม่รู้จักเป็นคน
ตอนเขาเดินออกมาจากฝูงชน นักศึกษาทั้งหมดหลีกทางให้โดยอัตโนมัติ โจวเจิ้งกวาดตามองสถานการณ์รอบหนึ่ง — นอกประตูมีสตรีผู้หนึ่ง เบื้องหลังนางมีบุรุษกำยำสามคนยืนอยู่ ตรงกลางคั่นด้วยชายผอมเกร็งหน้าตาหนูตัวหนึ่ง ภายในประตู นักศึกษากลุ่มหนึ่งเบียดเสียดกันอยู่ แถวหน้าสุดคือเฉินซูเยี่ยน ใบหน้าเขียวซีดสลับแดง เหงื่อเต็มหน้าผาก
"เกิดอะไรขึ้น?"
เสียงของโจวเจิ้งไม่ดัง ทว่าที่หน้าสำนักศึกษามีคนอยู่หลายสิบคน กลับไม่มีใครกล้าปริปาก
หวังจินจูก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เสียงนางชัดถ้อยชัดคำ "ท่านอาจารย์โจว หม่อมฉันคือหวังจินจู พี่สะใภ้ใหญ่ของเฉินซูเยี่ยน ที่มาวันนี้มิได้มาเพื่อก่อความวุ่นวาย แต่เพื่อมาชี้แจงเรื่องหนึ่งให้กระจ่าง"
นางเล่าเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่เติมแต่ง ไม่ปรุงแต่ง ตั้งแต่ครอบครัวรองคิดจะขายเฉินเทียนเวย ไปจนถึงหลิวอีอีไปหาคนค้ามนุษย์มาต่อรองราคา ไปจนถึงครอบครัวใหญ่รู้เรื่องจึงลงมือขัดขวาง ไปจนถึงเฉินซูเยี่ยนกลับดำให้เป็นขาวในสำนักศึกษา
โจวเจิ้งฟังจบ หันไปมองเฉินซูเยี่ยน
"ซูเยี่ยน สิ่งที่นางพูดเป็นความจริงหรือไม่?"
ริมฝีปากของเฉินซูเยี่ยนสั่นระริกอยู่สองที
"ท่า...ท่านอาจารย์ เรื่องมันไม่ได้เป็นเช่นนั้น เป็นเพราะพี่สะใภ้ใหญ่เห็นข้าไม่สบอารมณ์มาตลอด อิจฉาที่ข้าอ่านตำราได้บรรดาศักดิ์ ดังนั้น..."
"เช่นนั้น เรื่องที่บิดามารดาเจ้าขายลูกพี่ลูกน้องของเจ้า ก็เป็นแค่นางแต่งเรื่องขึ้นมาอย่างนั้นหรือ?" โจวเจิ้งขัดจังหวะเขา สายตาจับจ้องไปที่อู๋ซานเหล่า "ผู้นี้คือ?"
อู๋ซานเหล่าหดคอย่างหวาด ๆ ก้าวมาข้างหน้าอีกครึ่งก้าว "ข้าชื่ออู๋ซานเหล่า ทำการ...ทำการค้าคน เฉินซูเยี่ยน มารดาเขาและภรรยาเขามาหาข้าเพื่อซื้อคน ห้าตำลึงเงิน เป็นลูกสาวของพี่ชายใหญ่บ้านเขา อายุสิบสี่ปี เงินมัดจำก็รับไปแล้ว ภายหลังครอบครัวใหญ่มาขัดขวาง ตีกันยกหนึ่ง เรื่องนี้จึงล้มเลิกไป"