“รายงาน! กองพลที่หนึ่งของกองทัพญี่ปุ่นกำลังรวมพล คาดว่าจะเปิดฉากโจมตีตอนรุ่งสางพรุ่งนี้!” พลสื่อสารวิ่งหอบเข้ามาในกองบัญชาการ
อันซิ่วกำลังศึกษาพิมพ์เขียวก่อสร้างโรงงานอาวุธ พอได้ยินก็ยังไม่เงยหน้าขึ้น “มาก็ดีเลย ฉันกำลังกลุ้มว่าจะหาที่ทดลองอาวุธใหม่ไม่ได้อยู่พอดี”
หลี่อวิ๋นหลงเดินไปเดินมาอยู่ในห้อง เห็นได้ชัดว่าค่อนข้างกังวล “สหายอันซิ่ว คราวนี้พวกญี่ปุ่นเอาจริงแล้วนะ กองพลที่หนึ่งเป็นกองกำลังชั้นยอดของพวกเขา อาวุธยุทโธปกรณ์ครบครัน แถมยังมีประสิทธิภาพการรบสูง”
“กองกำลังชั้นยอดหรือ?” อันซิ่วหัวเราะเยาะ “สำหรับฉัน พวกนั้นก็เป็นแค่เป้านิ่งที่เคลื่อนที่ได้”
เธอเรียกข้อมูลโดยละเอียดของกองพลที่หนึ่งแห่งกองทัพญี่ปุ่นขึ้นมาจากระบบ กองกำลังนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ มีทหาร 15,000 นาย พร้อมอาวุธหนักจำนวนมาก อีกทั้งยังได้รับการสนับสนุนจากหน่วยบิน ในสนามรบปี 1940 นับเป็นกำลังที่ไม่อาจมองข้ามได้เลย
“แต่พูดถึงเรื่องนี้แล้ว มีแค่อาวุธยังไม่พอ” อันซิ่ววางพิมพ์เขียวลง “พวกเราต้องมีฐานการผลิตของตัวเอง”
เธอชี้ไปยังแบบแปลนโรงงานอาวุธ “พอสร้างโรงงานนี้เสร็จ ก็จะผลิตปืนไรเฟิลได้วันละ 1,000 กระบอก กระสุน 50,000 นัด แล้วยังมีอาวุธหนักอีกหลายชนิด”
เว่ยเหอซ่างชะโงกเข้ามาดู ดวงตาแทบถลนออกมา “ให้ตายเถอะ โรงงานใหญ่ขนาดนี้ต้องใช้เงินเท่าไรกันเนี่ย?”