บทที่ 14 วิธีรักษาแบบนี้ไม่เคยเห็นมาก่อน
“พี่สะใภ้ จะให้พวกเราช่วยดูเด็กไหม”
“ไม่ต้องหรอก ให้พวกเขานั่งดูอยู่ข้าง ๆ ก็พอ” เจียงเนี่ยนไม่กล้าปล่อยให้ลูกคลาดสายตา
เด็กทั้งสองก็ไม่อยากห่างจากแม่ อยากดูว่าแม่จะรักษาคนป่วยอย่างไร
เจิงเจิงพูดว่า “คุณป้าไม่ต้องห่วง ผมกับน้องสาวจะไม่ส่งเสียงดังครับ”
ฉู่ฉู่พูดอย่างว่าง่ายว่า “คุณป้าคะ หนูจะไม่พูดค่ะ”
พูดจบก็ยกมือปิดปากตัวเองทันที
เด็กทั้งสองแม้จะผอมจนเห็นแต่กระดูก แต่ฉลาดและรู้ความขนาดนี้ ทำให้พนักงานต้อนรับบนรถไฟกับพยาบาลเอ็นดูมาก
“เข้าไปเถอะ”
“เดี๋ยวป้าเอาของกินมาให้พวกหนูนะ”
หลังจากเจียงเนี่ยนเข้าไปข้างใน พวกหมอกำลังวุ่นวายมือเป็นระวิง เตรียมผ่าตัดให้คนไข้ เพราะอาการของคนไข้เข้าขั้นวิกฤต ตอนนี้พวกเขาคิดออกเพียงวิธีรักษาที่เสี่ยงนี้เพื่อช่วยชีวิตคนไข้
จู่ ๆ ก็เห็นเธอเดินเข้ามา ทุกคนจึงถามอย่างสงสัยว่า “สหาย คุณเข้ามาผิดที่หรือเปล่า”
“ไม่ใช่ค่ะ ฉันได้ยินประกาศทางลำโพง เลยตั้งใจมาช่วยรักษาคนไข้ เวลาช่วยชีวิตผู้ป่วยตับอ่อนอักเสบเฉียบพลันมีจำกัด หากปล่อยให้การรักษาล่าช้า อวัยวะอื่นก็จะเสียหายตามไปด้วย ถ้าอาการหนักอาจถึงขั้นเสียชีวิตได้”
ในยุคหลัง ผู้ป่วยตับอ่อนอักเสบเฉียบพลันที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลมักต้องงดอาหารและให้น้ำเกลือเพื่อลดการอักเสบอยู่หลายวัน แต่ที่นี่เห็นชัดว่าไม่มีอุปกรณ์ให้น้ำเกลือ อีกทั้งในยุคนี้การให้น้ำเกลือยังไม่แพร่หลาย วิธีบรรเทาอาการทางกายภาพที่เจียงเนี่ยนคิดได้ในตอนนี้ คือเร่งนำอาหารในกระเพาะของคนไข้เข้าสู่ลำไส้และขับออกจากร่างกาย เพื่อลดภาระการย่อยอาหารของตับอ่อน การช่วยชีวิตคนต้องแข่งกับเวลา