หลังคำรามบอกชื่อจริงของตนจบลง
เขาก็หมุนหัวมังกร กวาดตามองภายในถ้ำรอบหนึ่ง
พอมองแล้ว คาออสก็รู้สึกทันทีว่าถ้าไม่มองเสียยังจะดีกว่า ภาพตรงหน้าทำเอาเขาตาพร่า
ภายในถ้ำมีไข่มังกรตั้งอยู่หลายฟอง แต่สีสันของไข่เหล่านั้นกลับแสดงให้เห็นอย่างเต็มที่ว่าสิ่งที่เรียกว่าหลากสีสันนั้นเป็นอย่างไร
สีแดง สีน้ำเงิน สีเขียว สีดำ และสีขาว
ไข่มังกรทั้งห้าสีอยู่กันครบถ้วน
แต่เรื่องนี้ยังไม่ใช่ส่วนที่แย่ที่สุด
ส่วนที่แย่ที่สุดคือ ลูกมังกรห้าตัวซึ่งดูเหมือนจะฟักออกจากไข่ก่อนเขา ต่างล้อมเปลือกไข่ของเขาไว้ทุกด้าน พวกมันหมอบต่ำและค่อย ๆ ขยับเข้ามาทีละนิด
หนึ่งตัวสีแดง สองตัวสีน้ำเงิน หนึ่งตัวสีดำ และอีกหนึ่งตัวสีเขียว
ลูกมังกรสีแดงแตกต่างจากอีกสี่ตัวที่หมอบต่ำค่อย ๆ ขยับเข้ามา มันเดินตรงมาทีละก้าวอย่างไม่เกรงใจ
เห็นได้ชัดว่าลูกมังกรแดงตัวนี้ไม่ได้เห็นเขาอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
ลูกมังกรแดงหยุดกรงเล็บลงตรงหน้าเปลือกไข่ของเขา ก่อนเงยหัวขึ้น ดวงตาแนวตั้งสีแดงเพลิงจับจ้องคาออส
“คาออสใช่ไหม ออกมา”
เสียงนั้นยังอ่อนเยาว์และใสกังวาน ทว่าแฝงไว้ด้วยความเย็นชาตามธรรมชาติของมังกรห้าสี
มังกรสาวตัวน้อยตรงหน้าออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ เชิดหัวสูง แม้ขณะนี้นางจะอยู่ต่ำกว่าเขา แต่ดวงตาแนวตั้งสีแดงเพลิงก็ยังฉายแววดูแคลนและหยิ่งผยอง
คาออส: ....
เขามองร่างมังกรของลูกมังกรแดงที่ใหญ่กว่าตัวเองถึงสองเท่า แล้วก้มมองร่างเล็ก ๆ ของตนที่เล็กกว่านางอยู่หนึ่งขนาด
ช่างเถอะ ไม่ถือสาแม่มังกรสาวน้อยนี่ก็ได้ อย่างไรเสียเขาก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว
เขาคลานออกจากเปลือกไข่อย่างว่าง่าย อุ้งเท้าทั้งสี่แตะลงบนพื้นถ้ำ
พื้นเป็นดินแห้งผาก ไม่ได้ชื้นแฉะ
เมื่อลงถึงพื้น คาออสก็นั่งหมอบลงอย่างเรียบร้อย
ส่วนลูกมังกรแดงตรงหน้าก็นั่งหมอบลงเช่นกัน
เมื่อหันหน้าเข้าหากัน ความแตกต่างด้านขนาดก็ยิ่งชัดเจนขึ้น ลูกมังกรแดงตรงหน้าสูงกว่าเขาเต็ม ๆ หนึ่งหัว อุ้งเท้าที่วางยันพื้นยังพอมองเห็นเค้าโครงกล้ามเนื้อได้เลือนราง
เห็นได้ชัดว่านี่คือลูกมังกรแดงที่มีพรสวรรค์เหนือธรรมดา
ตามปกติแล้ว ต่อให้เป็นลูกมังกรแดงในวัยนี้ก็ยังไม่มีกล้ามเนื้อหรอก
“จำชื่อของฉันไว้ อากาธา เทียแมต ธอร์”
หลังบอกชื่อตัวเองแก่ลูกมังกรเขียว อากาธาก็เบือนสายตาแล้วเดินไปยังเปลือกไข่
เปลือกไข่ต่างหากที่เป็นเป้าหมายของนาง
ในรังมังกรไม่มีมารดามังกร ดังนั้นลูกมังกรอย่างพวกนางจึงต้องดูแลตัวเอง
เปลือกไข่ที่เหลือหลังฟักออกมาแล้วถือเป็นอาหารชั้นดีสำหรับลูกมังกร
คาออสเฝ้ามองแผ่นหลังของลูกมังกรแดงที่ลุกขึ้นยืนอย่างเงียบ ๆ จะแย่งก็แย่งไปสิ แล้วจะบอกชื่อให้เขารู้ทำไมกัน
แต่ก็ดี อากาธาสินะ
จำไว้แล้ว ต่อไปอย่าให้ตกมาอยู่ในมือฉันก็แล้วกัน
ตอนนี้ตัวใหญ่กว่า เธอจะพูดอะไรก็ได้ทั้งนั้น รอให้ฉันโตขึ้นก่อนเถอะ ฮึ ๆ ๆ~!
เขาหมุนหัวมังกรกวาดตามองรอบหนึ่ง ลูกมังกรตัวเล็กที่เหลืออีกสี่ตัวต่างหมอบราบอยู่กับพื้นอย่างเรียบร้อย ท่าทางไม่กล้าเข้าใกล้
ส่วนสาเหตุน่ะหรือ ก็เพราะอากาธาตัวใหญ่กว่ามังกรทุกตัวถึงสองเท่านั่นเอง
ให้ตายสิ ดูจากสถานการณ์นี้ ต่อให้อากาธาใจดีแบ่งเปลือกไข่ที่เหลือให้นิดหน่อย ก็คงยากจะเข้าปากเขาอยู่ดี
[กร๊อบ กร๊อบ~]
เสียงเคี้ยวดังขึ้นในถ้ำ
เป็นเสียงเปลือกไข่ถูกเคี้ยวจนแตก
แต่ผู้ที่กำลังกินไม่ใช่เขา
น้ำลายมังกรเริ่มไหลในปาก ท้องก็ว่างเปล่า
หิวเหลือเกิน
เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ คาออสหันไปมองทางอื่น สายตากวาดไปทั่ว
ในถ้ำยังมีไข่มังกรอีกมาก ดูแล้วไม่มีฟองไหนมีวี่แววว่าจะฟักออกมา
หวังเหลือเกินว่าจะมีไข่มังกรฟักออกมาสักฟองในตอนนี้
ถ้าเป็นอย่างนั้น....
ดวงตาแนวตั้งสีเขียวมรกตหรี่ลงเล็กน้อย
พูดตามตรง มโนธรรมของเขาก็ไม่อยากรังแกลูกมังกรหรอก แต่ช่วยไม่ได้จริง ๆ ทุกอย่างเป็นเพราะชีวิตบีบบังคับ
เสียงบางอย่างถูกลากเสียดสีกับพื้นดังมาจากข้างหู
[ครืด~]
คาออสเรียกสายตาที่ล่องลอยกลับมา แล้วหันหัวมังกรไปมองตรงหน้า
กรงเล็บมังกรสีแดงข้างหนึ่งดันเปลือกไข่ที่ยังเหลืออยู่เกินครึ่งมาไว้ตรงหน้าเขา
คาออสเงยหน้าตามกรงเล็บมังกรขึ้นไป ก็เห็นอากาธากำลังก้มมองเขาอยู่
ยัยนี่คิดจะทำอะไรกันแน่?
ในชั่วขณะนี้ คาออสยอมรับว่าตัวเองสับสนเล็กน้อย คนที่แย่งเปลือกไข่ของเขาก็คือยัยตรงหน้านี่ แต่ตอนนี้ยัยนี่กลับดันเปลือกไข่ที่ยังเหลืออยู่เกินครึ่งมาให้เขา
“กิน!”
เสียงใสกังวานของมังกรสาวน้อยซึ่งทั้งอ่อนเยาว์และเย็นชาเอ่ยออกมาเพียงคำเดียว
คาออสมองเปลือกไข่ตรงหน้า แล้วมองมังกรสาวน้อยที่ตัวใหญ่กว่าเขาอยู่หนึ่งขนาด
น้ำลายมังกรในปากไหลเร็วขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ นี่เป็นสัญญาณจากร่างกายที่เร่งให้เขากิน
กินก็กิน!
เขาข่มใจแล้วอ้าปากงับเปลือกไข่ทันที
“กร๊อบ!”
เปลือกไข่กรอบกรุบเมื่อเข้าปาก ราวกับมันฝรั่งทอดแผ่น
รสชาติและสัมผัสก็หอมกรอบกำลังดี
เป็นของที่พอกินคำหนึ่งแล้วก็หยุดไม่ได้
ไม่ว่าแม่มังกรสาวน้อยนี่จะมีจุดประสงค์อะไร ความหิวโหยที่ปะทุขึ้นในท้องทำให้ตอนนี้เขามีความคิดเดียว กินได้สักคำก็กินไปก่อน
ต่อให้ต้องโดนซ้อมก็ต้องกิน
อย่างน้อยเดี๋ยวจะได้มีแรงรอให้ลูกมังกรตัวอื่นฟักออกมา
ลูกมังกรตัวเล็กอีกสี่ตัวที่กำลังรออาหารเห็นความเร็วในการกินของลูกมังกรเขียวที่ราวกับผีหิวโซ ก็ทนดูต่อไปไม่ไหวทันที
อากาธาหมายความว่ายังไง?
ตัวเองกินจนอิ่มแล้วยังไม่คิดจะให้พวกนางกินอีกหรือไง
“อากาธา เธอหมายความว่ายังไง!”
ลูกมังกรสีน้ำเงินตัวหนึ่งเป็นฝ่ายเอ่ยถามอย่างไม่พอใจก่อน
เสียงยังอ่อนเยาว์และใสกังวาน เป็นมังกรสาวน้อยอีกตัวหนึ่งเช่นกัน
ลูกมังกรตัวเล็กอีกสามตัวไม่ได้พูดอะไร แต่แววตาไม่พอใจที่มองอากาธาและร่างที่หมอบต่ำของพวกนางก็แสดงทุกอย่างออกมาแล้ว
เมื่อเผชิญหน้ากับลูกมังกรทั้งสี่ที่ตั้งท่าเตรียมโจมตี อากาธาก็ยันร่างมังกรขึ้นจากพื้น
ร่างมังกรของนางใหญ่กว่าลูกมังกรตัวอื่นถึงเท่าตัว แผ่แรงกดดันอันหนักหน่วงออกมาทันที
“กฎก็คือจะแย่งอาหารได้ แต่ห้ามกินเกินหนึ่งในสามของเปลือกไข่!”
“ถ้าไม่พอใจก็มาท้าทายฉันสิ!”
พูดจบ อากาธาก็ก้าวกรงเล็บมังกรสีแดงเพลิงไปข้างหน้าหนึ่งก้าว!
ลูกมังกรทั้งสี่มองร่างมังกรของอากาธาที่ใหญ่กว่าพวกตนอยู่รอบหนึ่ง คล้ายจะสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล กรงเล็บของพวกนางถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว
แต่พวกนางถอยไปได้เพียงก้าวเดียวก็หยุดชะงักทันที
ศักดิ์ศรีของมังกรห้าสีไม่อนุญาตให้พวกนางถอยอีก
ที่ก่อนหน้านี้ไม่อยากก่อเรื่องก็เพราะเห็นแก่อากาธาที่ตัวใหญ่กว่าเท่านั้น อีกอย่างอากาธาก็แย่งเปลือกไข่ของพวกนางไปส่วนหนึ่งแล้ว ขอแค่ได้กินอีกนิดก็น่าจะอิ่ม
ส่วนที่เหลือย่อมต้องเป็นของพวกนางทั้งสี่
แต่ตอนนี้อากาธากลับกล้าห้ามไม่ให้พวกนางกิน
ลูกมังกรแดงตัวนี้จุ้นจ้านเกินไปแล้ว! x4!
[กร๊อบ~]
คาออสเคี้ยวช้าลง
ตอนนี้มีเปลือกไข่รองท้องแล้ว เขาจึงไม่หิวขนาดนั้นอีกต่อไป
ตั้งแต่เมื่อครู่เขาก็แอบฟังอยู่เงียบ ๆ มาตลอด
หลังฟังบทสนทนาสั้น ๆ นี้จบแล้วหันไปมองอากาธาที่อยู่ตรงหน้า เขาก็ยอมรับว่า ณ วินาทีนี้ เขามองแม่มังกรสาวน้อยตัวนี้เปลี่ยนไป
แต่ว่า...
【สู้กันเลย พวกเธอสู้กันเร็วเข้า!】
ขณะส่งเสียงตะโกนในใจ ดวงตาแนวตั้งสีเขียวเข้มก็ฉายแววคาดหวัง
กินข้าวทั้งทีจะไม่มีการแสดงได้อย่างไร แต่ถ้ามีม้านั่งตัวเล็กให้นั่งดูด้วยคงจะดีกว่านี้อีก
“มีแค่ตัวเดียว พวกเราสี่ตัวรุมเลย!”
ลูกมังกรสีน้ำเงินคำราม ก่อนพุ่งเข้าใส่อากาธาเป็นตัวแรก ลูกมังกรสีน้ำเงินอีกตัวก็รีบตามนางไปทันที
ลูกมังกรสีดำกับสีเขียวช้ากว่าอยู่ครึ่งจังหวะ แต่ก็พุ่งเข้าใส่ตามไปเช่นกัน
ลูกมังกรสีน้ำเงินพุ่งถึงตรงหน้าอากาธาเป็นตัวแรก
หัวมังกรกระแทกเข้ากับท้องของอากาธาอย่างจัง แรงปะทะเต็มกำลังทำให้อากาธาถอยหลังไปหลายก้าว กว่าจะฝืนหยุดตัวได้
ดวงตาแนวตั้งสีแดงเพลิงที่เคยเย็นชาปรากฏแววโกรธขึ้นเล็กน้อย
อากาธายกกรงเล็บมังกรขึ้น ตวัดใส่หัวมังกรสีน้ำเงินที่ชนคาท้องของนางโดยตรง
“ตูม!”
หัวมังกรของลูกมังกรสีน้ำเงินถูกตบฝังลงไปในดินแห้งผาก แค่คิดก็พอจะรู้ว่าอุ้งเท้าครั้งนี้ออกแรงมากเพียงใด
ฝุ่นดินฟุ้งกระจายขึ้นมา
ฝุ่นที่ลอยขึ้นทำให้คาออสจำต้องยืดคอออกไปอย่างจนใจ อยากมองให้เห็นข้างใน
แต่ผลลัพธ์ย่อมเป็นว่าเขามองอะไรไม่เห็นเลย รูม่านตาของเขาทำได้เพียงมองทะลุความมืด ไม่ใช่มองทะลุสิ่งกีดขวาง
“อ๊าง!”
“โฮก!”
“พลั่ก!”
เสียงคำรามอย่างเดือดดาลดังต่อเนื่องมาหลายครั้งจากในฝุ่น ก่อนทุกอย่างจะกลับสู่ความสงบ
เมื่อเห็นว่าในกลุ่มฝุ่นไม่มีความเคลื่อนไหว คาออสก็ยกหัวมังกรขึ้นอย่างระแวดระวัง
ไม่จริงน่า สั้นขนาดนี้เลยหรือ?
ฉันยังเคี้ยวเปลือกไข่ไม่หมดครึ่งหนึ่งเลยนะ
เขาจ้องกลุ่มฝุ่นที่ฟุ้งกระจายอยู่พลางขยับปากไม่หยุด รีบยัดเปลือกไข่เข้าไปในปาก
เพราะในกลุ่มฝุ่นนั้นยังมีเงาร่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดว่ายังไม่ล้มลง
เขาจับตาดูกลุ่มฝุ่นที่ยังไม่จางลงอย่างระแวดระวัง
แม้อากาธาจะได้เปรียบด้านขนาด และมีพรสวรรค์ติดตัวในฐานะตัวตึงแห่งเผ่ามังกรแดง แต่ถึงอย่างไรก็มีแค่มังกรตัวเดียว ดังนั้นในใจเขาจึงคิดว่าอากาธาน่าจะแพ้ แต่ต่อให้แพ้ ด้วยขนาดตัวของอากาธา อย่างไรก็น่าจะจัดการลูกมังกรได้สองถึงสามตัว ส่วนที่เหลืออีกหนึ่งถึงสองตัวก็คงบาดเจ็บหนัก
จังหวะนี้แหละที่ปล่อยให้เขาจัดการเก็บตก กรงเล็บขาหลังเกร็งเตรียมพร้อมเล็กน้อย รอพุ่งตัวได้ทุกเมื่อ
เงาดำรูปร่างคล้ายมังกรค่อย ๆ เดินออกมาจากกลุ่มฝุ่น
มาแล้ว! มีแค่ตัวเดียว!