เหนียวข้น และคาวเหม็น
ปลายจมูกได้กลิ่นแต่สิ่งนี้
เปลือกตาหนักอึ้งจนลืมไม่ขึ้น
สติพร่าเลือนราวกับคนเมา เชื่องช้าเป็นพิเศษ
จำได้ว่าเมื่อวานเหมือนจะดื่มเหล้าเป็นเพื่อนลูกค้าอยู่
หรือว่าเราดื่มจนมึนแล้วเผลอหลับไปนะ?
ไม่ได้ ลูกค้าคนนี้เราจะเสียไปไม่ได้...
เรา...
ทันทีที่อ้าปาก ของเหลวลื่น ๆ ก็ทะลักเข้ามา
ตกใจจนรีบหุบปากทันที
เดี๋ยวก่อน กลิ่นนี้...
ไม่เหม็น แถมยังหวานนิด ๆ ด้วย
ทั้งที่ได้กลิ่นคาวเหม็น แต่พอเข้าปากกลับหวานอย่างนั้นหรือ
ภายในร่างกายมีสายธารอุ่น ๆ เพิ่มขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด กำลังไหลเวียนไปทั่ว
ร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรงก็เริ่มมีแรงขึ้นมาบ้างในชั่วขณะนี้
สรุปแล้วนี่มันเรื่องอะไรกันแน่?
สัมผัสได้ว่าทุกสิ่งรอบตัวเงียบงัน ไม่มีเสียงใด ๆ
ลองลืมตาดู แต่ลืมไม่ขึ้น แขนขาก็ไม่รู้สึกเช่นกัน
ในหัวอดจินตนาการถึงภาพประหลาด ๆ ไม่ได้
ถูกมัด ถูกพันธนาการ ถังบรรจุของเหลวที่ใช้แช่คนซึ่งมีแต่ในหนังไซไฟ
ไม่ได้ จะตื่นตระหนกไม่ได้ ใจเย็นไว้ เราต้องใจเย็น ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะกลัว ความกลัวกับความสับสนก็ช่วยอะไรเราไม่ได้
เมื่อครู่พอเผลออ้าปากกินของเหลวเข้าไป ร่างกายก็เหมือนจะมีแรงขึ้นมาบ้าง
ในเมื่อกินของเหลวพวกนี้แล้วฟื้นตัวได้...
กิน! ฟื้นฟูร่างกายก่อน!
ความคิดค่อย ๆ แจ่มชัดขึ้น
อ้าปาก!
ของเหลวหวาน ๆ แบบเดิมไหลลื่นเข้าปาก
ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่มีเรื่องหนึ่งที่พอจะมั่นใจได้ คือเราถูกแช่อยู่ในของเหลวอะไรสักอย่าง
แถมของเหลวนี่ยังมีอยู่มากมาย
กินต่อไปเรื่อย ๆ จนท้องอิ่มเต็ม
ง่วงจัง...
หัวเริ่มหนักอึ้ง อยากนอนเหลือเกิน
ไม่ได้ ยังนอนไม่ได้...
ความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะมีชีวิตรอดไม่อาจต้านทานความง่วงงุนมหาศาลนี้ได้ ในที่สุดเขาก็ค่อย ๆ หลับใหลลงไป
ความฝัน
ความฝันที่ยาวนานเหลือเกิน
ในความฝัน เขากลายเป็นมังกรยักษ์ที่มีเกล็ดสีเขียวมรกตปกคลุมทั่วร่าง
มังกรยักษ์ยืนสองขาบนผืนดิน
หัวมังกรโน้มต่ำลง
ร่างมังกรแข็งแรงแต่ไม่เทอะทะ มีรูปร่างเพรียวยาว เกล็ดทั่วทั้งตัวเขียวมรกตราวกับอัญมณีขัดเงา ท้องใหญ่ เกล็ดสีขาวหนาที่ปกคลุมอยู่บนท้องมีลักษณะเป็นแนวยาว ดูหนากว่าบริเวณอื่นมาก
มังกรยักษ์ตนนี้ยืนตระหง่านอยู่บนผืนดินอย่างสง่างามและน่าเกรงขาม
【คาออส ฟีโบโทร์ อามอรอส】
ราวกับมีเสียงหนึ่งเอ่ยชื่อนี้ขึ้นในสมอง
ตรงหน้าเขามีนาฬิกาทรายทองคำบริสุทธิ์ตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบงัน
นาฬิกาทรายนั้นใหญ่โต อย่างน้อยก็ใหญ่กว่าร่างของเขาในตอนนี้
คาออสก้มศีรษะมังกรลง มองกรงเล็บมังกรที่ยกขึ้นมา
กรงเล็บแข็งแรงปกคลุมด้วยเกล็ดสีเขียวมรกต เมื่อเทียบกับร่างมังกรแล้ว เกล็ดบนกรงเล็บดูเล็กกว่าอยู่บ้าง
กรงเล็บแหลมคมงอโค้งเล็กน้อย คล้ายตะขอ
เขามองกรงเล็บที่ยกขึ้นมา
ด้วยพลังสืบทอดมังกรแท้ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเผ่ามังกรยักษ์ เมื่อครู่เขาก็เข้าใจสถานการณ์แล้ว
นี่เรากลับชาติมาเกิดเป็นมังกรเขียวอย่างนั้นหรือ?
นี่มัน...
นี่มันช่าง...
ยอดเยี่ยมไปเลย!
ไม่ต้องทำงานล่วงเวลาแบบเก้าโมงเช้าถึงสามทุ่มอีกแล้ว ไม่ต้องตื่นก่อนพระอาทิตย์ขึ้นและนอนดึกกว่าสุนัขอีกต่อไป!
หลังจากตื่นเต้นได้ไม่นาน คาออสก็ควบคุมอารมณ์และสงบลงอย่างรวดเร็ว
ฉลองชัยชนะตั้งแต่ยังไม่จบเกมเป็นเรื่องต้องห้ามอย่างยิ่ง
ถึงเวลาวิเคราะห์สถานการณ์แล้ว
สถานการณ์ตอนนี้คือเขายังเป็นเพียงไข่มังกร
นามแท้ก็ฟื้นตื่นขึ้นมาแล้ว
ได้เป็นมังกรแท้แน่นอน ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกแม่มังกรเขี่ยทิ้ง
ถ้าอย่างนั้นต่อจากนี้ก็แค่นอนหลับให้ดีเพื่อเติบโต รอจนทุกอย่างพร้อมแล้วฟักออกจากไข่ก็พอ
ส่วนเจ้านาฬิกาทรายทองคำบริสุทธิ์ตรงหน้า
ในพลังสืบทอดมังกรแท้ไม่มีบันทึกถึงมัน
เขาจึงไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร จากประสบการณ์อ่านนิยายมาหลายปี นี่น่าจะเป็นของวิเศษที่ติดตัวมาเกิดใหม่อะไรทำนองนั้น ส่วนมีประโยชน์อย่างไรน่ะหรือ
เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
คาออสเงยหน้ามองนาฬิกาทรายทองคำบริสุทธิ์ตรงหน้า ทรายสีทองร่วงลงมาจากด้านบนไม่หยุด ดูเหมือนจะไหลลงไปแล้วครึ่งหนึ่ง
【บางทีพอทรายในนาฬิกาไหลลงจนหมด อาจมีอะไรเปลี่ยนแปลงก็ได้】
ความรู้สึกบางอย่างผุดขึ้นในใจอย่างเลือนราง และชัดเจนอย่างยิ่ง
ถ้าอย่างนั้นก็รอให้ทรายไหลหมดแล้วค่อยดูแล้วกัน
คาออสเบนสายตาออกไป กวาดตามองรอบหนึ่งแล้วพบว่าที่นี่เป็นพื้นที่สีขาวล้วน นอกจากตัวเขากับนาฬิกาทรายทองคำขนาดมหึมาตรงหน้า ก็ไม่มีสิ่งใดอยู่อีก
แล้วมังกรแท้ฝึกหัดอย่างเขาต้องทำอะไรบ้างล่ะ?
ไม่นานคำตอบของข้อสงสัยนี้ก็ปรากฏขึ้น
ความเหนื่อยล้าอันคุ้นเคยถาโถมเข้ามาอีกครั้ง
ความรู้สึกนี้เหมือนอดนอนปั่นต้นฉบับต่อเนื่องจนถึงเช้าวันที่สอง จำเป็นต้องมีหมอนกับเตียงนุ่ม ๆ สักหลังโดยด่วน
คาออสไม่ฝืนต้าน ปล่อยให้ความง่วงพาเข้าสู่ห้วงนิทรา
ความคิดจมดิ่งลงไปเช่นนั้น
......
ภายในเปลือกไข่ที่ว่างเปล่า ลูกมังกรตัวน้อยกลมป้อมสีเขียวมรกตขดตัวเป็นก้อน
เปลือกตาหนา ๆ ที่ปกคลุมด้วยเกล็ดเล็กละเอียดสีเขียวมรกตสั่นไหว ก่อนจะค่อย ๆ เปิดขึ้น เผยให้เห็นเยื่อบางสีชมพู แล้วดวงตาตั้งสีเขียวมรกตลึกล้ำคู่หนึ่งก็ปรากฏ เส้นตั้งสีทองในดวงตาเริ่มรวมตัวกันอย่างช้า ๆ
คาออสจ้องผนังที่มีแสงสีเขียวมรกตจาง ๆ เรืองรอง ความคิดค่อย ๆ กลับมาชัดเจน
ผนังหรือ?
ไม่สิ นี่ไม่ใช่ผนัง แต่เป็นเปลือกไข่ของเราเอง
เขายื่นกรงเล็บไปแตะเปลือกไข่
กรงเล็บของลูกมังกรค่อนข้างมน ปกคลุมด้วยเกล็ดมังกรสีเขียวมรกตหนึ่งชั้น ส่วนปลายกรงเล็บดำสนิทและแหลมคม
คาออสมองกรงเล็บที่ยื่นออกมาแล้วหัวเราะ
ปากมังกรแย้มออกเล็กน้อย เผยให้เห็นเขี้ยวมังกรแหลมเล็กสีขาวดุจหิมะเรียงอยู่สองแถว
ยังดี ทุกอย่างนี่ไม่ใช่ความฝัน เขากลายจากมนุษย์เงินเดือนธรรมดา ๆ มาเป็นมังกรยักษ์ สิ่งมีชีวิตที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกอย่างแท้จริง
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันก็คือคาออส มังกรเขียวผู้สง่างามและน่าเกรงขาม ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป
อดีตหรือ? ไม่มีอะไรให้เสียดายหรอก
ตั้งแต่เล็กจนโต เขาก็อยู่ตัวคนเดียว ไม่ได้มีความยึดติดมากมายจนปล่อยวางไม่ได้เหมือนตัวเอกในนิยายพวกนั้น
เงยหน้าขึ้น สิ่งที่เห็นคือวงเวทครึ่งวงกลมที่เปล่งแสงสีเขียวมรกตจาง ๆ
【จุดอ่อนของไข่มังกร: เพื่อปกป้องไข่มังกร มังกรตัวเมียจะถ่ายเทพลังเวทจำนวนมากเข้าไปในไข่ขณะตั้งท้อง พลังเวทเหล่านี้รวมตัวกันจนเป็นรูปร่างและห่อหุ้มลูกมังกรไว้ด้านใน จึงเกิดเป็นเปลือกแข็ง ด้านนอกของเปลือกไม่มีจุดอ่อนใด ๆ มีเพียงด้านในตรงส่วนยอดเท่านั้นที่ก่อตัวเป็นวงเวทสีเขียวมรกต ซึ่งเป็นจุดอ่อนเพียงแห่งเดียวของไข่มังกร】
ข้อมูลชุดหนึ่งผุดขึ้นมาในสมองโดยอัตโนมัติ นี่คือผลจากพลังสืบทอดมังกรแท้ ซึ่งจะถ่ายทอดข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งที่ลูกมังกรพบเห็นเป็นครั้งแรกโดยอัตโนมัติ
นี่คือเหตุผลที่มังกรยักษ์แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ มังกรยักษ์ที่โตเต็มวัยจะวิเคราะห์สิ่งที่ตนพบเจอ แล้วบันทึกไว้ในสายสืบทอด
สะสมผ่านกาลเวลามานับไม่ถ้วน มังกรแท้ในยุคนี้จึงเรียกได้ว่ามีสารานุกรมติดตัวมาตั้งแต่เกิด
แถมยังเป็นสารานุกรมที่ระบุสิ่งต่าง ๆ ได้โดยอัตโนมัติ
นี่คือเหตุผลที่เผ่ามังกรยักษ์ยืนอยู่บนจุดสูงสุด
อืม มังกรผู้ทรงพลังเช่นนี้ก็คือตัวเขาเอง เขายืดตัวขึ้นยืนในเปลือกไข่ ยกกรงเล็บอ้วนป้อมเท้าเอว
หลังจากยืนผงาดอย่างภาคภูมิใจอยู่ครู่หนึ่ง กรงเล็บที่เท้าเอวก็ลดลง
เงยหน้ามองจุดอ่อนบนไข่มังกร ถึงเวลาทำเรื่องสำคัญแล้ว
ยกกรงเล็บขึ้น รวบรวมแรงแล้วเล็งไปที่ยอดเปลือกไข่
ตอนนี้ถึงเวลาที่เขาจะฟักออกจากไข่แล้ว
เส้นตั้งสีทองในดวงตาตั้งสีเขียวมรกตรวมตัวกันเล็กน้อย
รวบรวมแรงให้เต็มที่
ฟาดกรงเล็บออกไป!
โฮก~!
เจ็บชะมัด!
ไม่สิ แข็งชะมัด!
ลูกมังกรน้อยในเปลือกไข่สะบัดกรงเล็บขวาไปพลาง หมุนตัวเป็นวงกลมไปพลาง
หลังจากกระโดดอยู่พักใหญ่ พอรู้สึกว่ากรงเล็บไม่ค่อยเจ็บแล้ว คาออสถึงค่อย ๆ หยุดหมุน
กรงเล็บซ้ายจับกรงเล็บขวาที่ยังสั่นอยู่
เมื่อมองดู กรงเล็บขวาที่บิดงอก็ดูไม่ผิดรูปชัดเจนเท่าเดิมแล้ว
แม้จะยังเจ็บแปลบอยู่บ้าง แต่กรงเล็บก็ฟื้นตัวแล้วจริง ๆ ขณะเดียวกันก็มีความหิวโหยเพิ่มขึ้นมาในท้อง
ดูเหมือนจะใช้สารอาหารบางส่วนเพื่อฟื้นฟูร่างกาย
นี่หรือคือเผ่ามังกรยักษ์?
คาออสตระหนักถึงสายเลือดของตัวเองอย่างถ่องแท้อีกครั้ง
แค่ความสามารถในการสมานแผลอันแข็งแกร่งนี้ก็เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์อื่นอย่างสิ้นเชิงแล้ว
ไม่น่าแปลกใจที่มังกรยักษ์ในเรื่องเล่าแฟนตาซีเหล่านั้นจะหยิ่งผยองอยู่เสมอ
มีทุนหนาขนาดนี้ จะไม่หยิ่งผยองก็คงยาก
กรงเล็บฟื้นตัวแล้ว แต่เขายังคงมองจุดอ่อนบนไข่มังกรเหนือศีรษะอย่างลังเล
ในพลังสืบทอดบอกไว้ว่า โดยทั่วไปแม่มังกรมักเตรียมเหยื่อเอาไว้รออยู่นอกไข่ ให้ลูกมังกรกินหลังฟักออกมา
เขาเงยหน้ามองจุดอ่อนบนเปลือกไข่ เปลวไฟแห่งการต่อสู้อันไร้รูปร่างลุกโชนในดวงตาตั้งสีเขียวมรกต
เพื่อมื้ออาหาร!
จุดอ่อนบนเปลือกไข่เหนือศีรษะมีรอยร้าวคล้ายใยแมงมุมเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจนจากเมื่อครู่ กินพื้นที่ราวหนึ่งในสาม
เส้นตั้งในดวงตาสีเขียวมรกตหดลงเล็กน้อย กล่าวคือ เขาต้องออกแรงเต็มที่ฟาดอีกสองครั้งถึงจะฟักออกจากไข่ได้
และกรงเล็บก็ต้องหักอีกสองครั้งด้วย
เขาเป็นลูกมังกรเขียว ดังนั้นแม่มังกรก็คงเป็นมังกรเขียวตัวเมียเช่นกัน
เมื่อเทียบกับมังกรสายพันธุ์อื่น มังกรห้าสีเป็นพวกที่ทำตามสัญชาตญาณและความปรารถนาของตัวเองอย่างเต็มที่
โลภมาก โมโหร้าย ชั่วร้าย เลือดเย็น...
แม่มังกรห้าสีแบบนี้ อย่าว่าแต่จะช่วยลูกมังกรฟักออกจากไข่เลย
ถ้าได้เจอแม่มังกรที่ยอมเลี้ยงเขาจนพ้นวัยลูกมังกร เขาก็ควรขอบคุณฟ้าดินแล้ว ถึงขั้นกราบแม่มังกรห้าสีก็ยังไม่เกินไป
หวังพึ่งแม่มังกรไม่ได้แล้ว ถ้าอยากฟักออกจากไข่ก็ต้องพึ่งตัวเองทุกอย่าง
เขาลุกขึ้นยืน
ยื่นกรงเล็บหน้าทั้งสองข้างออกมา ก้มมองกรงเล็บอ้วนป้อมทั้งคู่
ข้างซ้ายหรือข้างขวาดีนะ
ข้างซ้ายแล้วกัน จะได้ยุติธรรมหน่อย
รวบรวมแรง! ฟาดออกไป!
“โฮก~”
พร้อมเสียงคำราม รอยร้าวคล้ายใยแมงมุมบนจุดอ่อนตรงยอดไข่ก็ขยายออกไปถึงสองในสาม
(〃＞皿＜)！
เจ็บชะมัด!
ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นมาจากกรงเล็บอีกครั้ง
ไม่ต้องดูก็รู้ว่าหักอีกแล้ว
ความโกรธพลุ่งขึ้นมาในใจ
บ้าจริง แตกซะทีสิ!
ด้วยความโกรธ เขารวบรวมแรงไว้ที่กรงเล็บขวาจนเต็มกำลัง แล้วฟาดออกไปอีกครั้ง กรงเล็บครั้งนี้กระแทกเข้าที่จุดอ่อนตรงยอดเปลือกไข่อย่างแม่นยำ
[แกร๊ก!]
พร้อมเสียงแตกเบา ๆ
เปลือกไข่เหนือศีรษะแตกละเอียดราวกับกระจกถูกทุบ ร่วงลงมาด้านในไข่
คาออสเงยหน้ามังกรขึ้น กรงเล็บทั้งสองข้างยังบิดงอและห้อยลงมา ยังไม่ฟื้นตัว เขาจึงปีนออกจากเปลือกไข่ทันทีไม่ได้
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นโลกภายนอก เขาพยายามยืดคอมองออกไปนอกเปลือกไข่
ข้างนอกมืดสนิท
ไม่สิ สายตาเหมือนจะค่อย ๆ ชัดขึ้นทีละน้อย
ราวกับกล้องที่กำลังปรับโฟกัส
ไม่ใช่เหมือน แต่เป็นอย่างนั้นจริง ๆ!
ชั่วขณะต่อมา ความมืดก็สลายไป
หินงอกห้อยลงมาจากเพดานถ้ำปรากฏชัดต่อสายตา
ชัดเจนถึงขนาดเห็นลวดลายละเอียดบนหินงอกที่ห้อยลงมาได้
ถ้ำสินะ เงื่อนไขนี้ตรงกับข้อมูลในสายสืบทอดเรื่องถิ่นอาศัยที่มังกรห้าสีเลือกอยู่พอดี
ในตอนนั้นเอง พลังสืบทอดมังกรแท้ก็ถ่ายทอดข้อมูลชุดหนึ่งมาอีกครั้ง
【ในโลกนี้มีเพื่อนบ้านผู้มีน้ำใจอยู่มากมาย พวกเขาไม่เพียงนำสมบัติมาให้มังกร แต่ยัง “อุตส่าห์” จัดหาวังกับนครหลวงให้มังกรพักอาศัยอีกด้วย เพื่อนบ้านผู้มีน้ำใจเหล่านี้ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงเผ่าใดเผ่าหนึ่ง อาจเป็นเอลฟ์ มนุษย์ หรือเผ่าพันธุ์มีสติปัญญาอย่างก็อบลินก็ได้
โดยทั่วไปลูกมังกรวัยเยาว์มักจะ “ขี้อาย” ปกติแทบไม่ออกจากบ้าน นอกจากทักทายเผ่าพันธุ์มีสติปัญญาที่เดินผ่านมาบ้าง พวกเขาอาศัยอยู่ในถ้ำ โชคดีที่ความขี้อายนี้จะเลือนหายไปตามกาลเวลา พออายุมากพอก็จะเรียนรู้จากรุ่นพี่ ออกไปหาเพื่อนบ้านผู้มีน้ำใจสักกลุ่มเพื่อ “ยืม” วังมาเป็นที่อยู่อาศัย】
หลังอ่านข้อมูลชุดนี้จบ คาออสก็เข้าใจแล้ว
แม่มังกรของเขาอยู่ในถ้ำ แสดงว่ายังอยู่ในช่วง “ขี้อาย”
เขานั่งลงบนก้น แล้วนั่งนิ่งอยู่ในเปลือกไข่เช่นนั้นพักหนึ่ง จนสัมผัสได้ว่ากรงเล็บที่หักดูเหมือนจะไม่ค่อยเจ็บแล้ว
ยกกรงเล็บทั้งสองข้างขึ้น ลองขยับดู
กรงเล็บมังกรกำหมัดและคลายออกได้อย่างคล่องแคล่ว
ยังเจ็บอยู่นิดหน่อย
น่าจะฟื้นตัวได้ราวแปดส่วนแล้ว
แต่ก็พอแล้ว
เขาลุกขึ้นยืน เงยหน้ามองทางออกด้านบน ใจเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ไม่รู้ว่าโลกเวทมนตร์อันแปลกหน้าภายนอกตอนนี้จะมีหน้าตาเป็นอย่างไร จะเป็นป่าไม้สูงเสียดเมฆ ทุ่งหญ้ากว้างไกลสุดลูกหูลูกตา หรือว่า...
ด้วยความคาดหวังนี้ ขาหลังจึงย่อตัวรวบรวมแรง ก่อนจะถีบส่งตัว กรงเล็บหน้าทั้งสองข้างตะกุยเกาะขอบเปลือกไข่ทันที
หัวกลมป้อมค่อย ๆ เบียดออกมาจากช่องแตกตรงยอดเปลือกไข่
ยังไม่ทันได้สำรวจสภาพภายในถ้ำ ความรู้สึกบางอย่างที่ต้องระบายออกมาก็พุ่งขึ้นมาถึงลำคอ
ราวกับมีอะไรอุดคออยู่
เขาไม่ฝืนกลั้น ปากมังกรอ้าออก
“คาออส ฟีโบโทร์ อามอรอส!”
เสียงคำรามของลูกมังกรน้อยที่ทั้งไร้เดียงสาและเย็นชา กังวานสะท้อนชัดเจนไปทั่วถ้ำ