กลับชาติมาเกิดเป็นมังกรน้อย เหล่ามังกรสาวเฝ้ารอให้โตวันโตคืน

ตอนที่ 3 ลูกมังกรน้อยกำลังอธิษฐาน

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ท่ามกลางกลุ่มควัน มีกรงเล็บสีแดงเพลิงก้าวออกมา

เมื่อเห็นร่างที่เดินออกมา คาออสก็เลิกตั้งท่าเตรียมพลังอย่างเงียบ ๆ

ผลลัพธ์นี้ทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อย

อากาธาชนะจริง ๆ

แม้จะต้องสู้หนึ่งต่อสี่ นางก็ยังชนะ

แต่สภาพของอากาธาในตอนนี้ก็ดูไม่สู้ดีนัก

เกล็ดทั่วร่างแตกหักไปหลายแห่งจากการต่อสู้เมื่อครู่ กรงเล็บขวาบิดเบี้ยว ส่วนกรงเล็บตะขอทั้งห้านิ้ว สามนิ้วที่ยาวที่สุดหักไปแล้ว ขาหลังอันแข็งแรงยังมีรอยฟันเป็นแถวยาว เห็นได้ชัดว่าถูกกัดระหว่างการต่อสู้เมื่อครู่

สายตาของเขากวาดมองอากาธาไปมา

ตอนนี้นางบาดเจ็บสาหัส คงเหลือพละกำลังต่อสู้อีกไม่มากแล้ว

เพราะงั้น...

จะฉวยโอกาสตอนนี้ซัดนางสักทีดีไหม

ความคิดอันน่ารื่นรมย์เพิ่งผุดขึ้นมา ก็ถูกเขาปัดทิ้งไปอย่างรวดเร็ว

เรื่องหนึ่งก็ส่วนเรื่องหนึ่ง แม้อากาธาจะชิงเปลือกไข่ของเขาไป แต่นางก็ช่วยจัดการเจ้าพวกหาเรื่องทั้งสี่ให้เขา ไม่อย่างนั้นใครจะรู้ว่าเปลือกไข่จะเหลือเข้าปากเขาสักเท่าไร

พูดให้แย่หน่อย มีโอกาสสูงที่ลูกมังกรทั้งสี่จะเอาไปแบ่งกันจนหมด

ช่างเถอะ คราวหน้าค่อยหาโอกาสแย่งอาหารจากนางคืนก็แล้วกัน!

ส่วนตอนนี้...

กินก่อนค่อยว่ากัน

เขาละสายตาจากอากาธา หันหลังให้ แล้วอ้าปากมังกรแทะเปลือกไข่ที่เหลือต่อ

เปลือกไข่กรอบหอม รสชาติก็คล้ายมันฝรั่งทอด อร่อยน่ะอร่อยอยู่หรอก แต่...

เขาสัมผัสได้ว่าความกระหายในลำคอรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

กินมากไปแล้วคอแห้ง

ตอนนี้เขาเลยอยากดื่มน้ำขึ้นมาหน่อย

แต่ดูจากความแห้งแล้งในถ้ำแห่งนี้แล้ว คงไม่มีน้ำแน่

ถ้าอยากดื่มน้ำ ก็คงต้องคลานออกจากถ้ำไปหาเอาข้างนอก

....

อากาธามองลูกมังกรสีเขียวที่หันหลังให้ตน แล้วแทะเปลือกไข่ต่อด้วยความสงสัย

เมื่อครู่นี้ลูกมังกรสีเขียวตัวนี้แสดงท่าทีเป็นศัตรูกับนางชัด ๆ แต่ไม่รู้ทำไมจู่ ๆ ถึงยอมเลิกรา

นางยังคงสงสัยพลางก้าวเดินต่อไปยังพื้นที่ว่างแห่งหนึ่งในถ้ำ

อย่างไรก็ดี ลูกมังกรสีเขียวตัวนี้ไม่หาเรื่องก็ดีแล้ว ตอนนี้นางเองก็ไม่มีแรงจะสู้ต่ออีก

เมื่อเดินถึงที่ว่าง นางก็หมอบลง

บาดแผลตามร่างกายเป็นเรื่องเล็ก เปลือกไข่เมื่อครู่ รวมถึงส่วนที่นางแย่งมาจากลูกมังกรทั้งสี่ ทำให้นางอิ่มจนท้องตึงแล้ว สามารถเข้าสู่การหลับใหลครั้งแรกได้

หากลูกมังกรหลับใหลเป็นครั้งแรกตอนท้องอิ่ม โอกาสตื่นขึ้นมาพร้อมความสามารถที่มีประโยชน์ก็จะสูงขึ้น

นี่คือสิ่งที่มรดกของเผ่ามังกรบอกนาง ส่วนจะมีประโยชน์จริงหรือไม่ พูดตามตรง นางก็ไม่รู้เหมือนกัน

เปลือกตาหนักอึ้งค่อย ๆ ปิดลง

....

[กร๊อบ~]

คาออสโยนเปลือกไข่ชิ้นสุดท้ายเข้าปากมังกร เคี้ยวกรุบ ๆ จนแหลก

เขาฝืนกลืนลงไปทั้งที่ลำคอแห้งผาก

ลองสัมผัสดูอย่างละเอียด ของที่อยู่ในท้องน่าจะทำให้อิ่มได้ราวหกส่วนจากสิบ

ถ้าอย่างนั้น จะเริ่มหลับใหลครั้งแรกตอนนี้เลยดีไหม?

ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมา บรรทัดตัวอักษรบิดเบี้ยวก็ปรากฏขึ้นในสายตา

มันคือภาษาเขียนของมังกรที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตา

คุ้นเคยเพราะอ่านออก แปลกตาเพราะเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก

【การหลับใหลครั้งแรกของลูกมังกรควรเกิดขึ้นในยามที่ท้องอิ่มเต็มที่ นี่อาจทำให้เจ้าได้รับความสามารถที่มีประโยชน์ยิ่งขึ้นหนึ่งอย่าง หรืออาจได้หลายอย่างในการหลับใหลครั้งแรก————————(มังกรเขียวตนหนึ่งที่ไม่ประสงค์เปิดเผยชื่อจริง)】

คราวนี้มรดกที่ส่งต่อมายังมีชื่อผู้เขียนกำกับไว้ด้วย

ทันทีที่อ่านตัวอักษรภาษามังกรทั้งหมดในสายตาจบ มันก็เริ่มสลายหายไปเอง

เจ้าตัวนี้ไม่เขียนชื่อทิ้งไว้เสียยังดีกว่า

ถ้าชื่อที่ลงไว้เป็นมังกรสีอื่น เขาคงเชื่อไปแล้ว

แต่เจ้าตัวนี้ดันเป็นมังกรเขียว

ในฐานะลูกมังกรเขียว เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่ามังกรเขียวเป็นพวกแบบไหน? จอมลวงโลกโดยกำเนิด สนุกกับการใช้กลอุบายหลอกล่อเผ่าพันธุ์มีปัญญาที่ถูกความปรารถนาครอบงำจนขาดสติ

เพราะเหตุนี้ มรดกที่มังกรเขียวแต่ละตนเขียนขึ้นจึงต้องระบุสถานะว่าเป็นมังกรเขียวไว้ด้วย

อย่างไรเสียก็เผยแพร่ออกไปได้ ส่วนจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่มังกรแต่ละตน

ในใจเขารู้สึกว่าเจ้าตัวนี้ไม่น่าเชื่อถือ แต่ถ้าเกิดว่า... ถ้าเกิดว่ามันเป็นเรื่องจริงล่ะ

ถ้าเจ้าตัวนี้หวังดีจริง ๆ ล่ะ?

บ้าจริง ช่างเป็นเรื่องน่ากลุ้มใจเสียเหลือเกิน

คาออสลุกขึ้นยืน ก่อนหย่อนก้นนั่งลงกับพื้น ยกกรงเล็บเกาหัวกลมโตอย่างหงุดหงิด

เขาครุ่นคิดไปมาโดยไม่รู้ตัว สายตาก็เหลือบไปเห็นกลุ่มควันที่สลายหายไปจนหมดตรงหน้า

ท่ามกลางฝุ่นที่จางลง ลูกมังกรทั้งสี่ปักหัวลงดินแห้ง ก้นโด่งชี้ขึ้นฟ้า ฝุ่นที่ร่วงลงมาปกคลุมร่างจนมองไม่เห็นสีเกล็ดเดิม ตอนนี้พวกนางจึงมีสีเหลืองเหมือนฝุ่นดินไปหมด

อ้อ จริงสิ เกือบลืมเจ้าพวกนี้ไปแล้ว

มังกรห้าสีต่อสู้กันก็จริง แต่โดยปกติแล้วจะไม่ลงมือฆ่าพวกเดียวกัน

อากาธาเองก็เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ข้อยกเว้น

แม้นางจะจับลูกมังกรทั้งสี่ปักลงดินจริง แต่เผ่ามังกรมีผิวหนังหนาและร่างกายแข็งแกร่งมาตั้งแต่กำเนิด เจ้าพวกนี้จึงไม่น่าบาดเจ็บอะไรมาก แค่หมดสติไปชั่วคราวเท่านั้น

ด้วยพลังฟื้นตัวของเผ่ามังกร โดยทั่วไปพวกนางก็น่าจะฟื้นในอีกไม่กี่นาที

เพราะงั้นเขาต้องทำอะไรสักอย่าง

เขาก้าวไปหาทั้งสี่ มองก้นโด่งที่หันมาทางตน

เขายกขาหลังขึ้น แล้วเตะก้นที่โด่งอยู่เข้าเต็มแรงโดยไม่ลังเล

พวกเธอสี่ตัวอยากแย่งเปลือกไข่ของฉันใช่ไหม

ลูกมังกรที่ถูกเตะล้มลงกับพื้น ไม่ได้ปักหัวลงดินอีกต่อไป หัวมังกรที่ฝังอยู่ในดินก็โผล่ออกมาให้เห็น

ฝุ่นที่เกาะอยู่บนร่างนางกระจายออก เผยให้เห็นสีเกล็ดเดิม

[~]

เขาสะบัดกรงเล็บปัดฝุ่นเหลืองออก แล้วมองลูกมังกรที่นอนอยู่บนพื้น

เป็นตัวสีฟ้า

เขาเหลือบมองลูกมังกรอีกสามตัวที่ยังคงก้นโด่งอยู่

คิดไปคิดมาแล้วก็ล้มเลิกความคิดที่จะเตะก้นทุกตัว

เขาไม่อยากสูดฝุ่นเข้าไปอีกแล้ว

เตะเมื่อครู่สะใจจริง แต่ก็ทำให้เขาสูดฝุ่นเข้าไปเต็มปอด

เขายื่นกรงเล็บไปจับหางลูกมังกรสามตัวที่หมดสติ แล้วดึงออกมาทีละตัว ก่อนรวบพวกนางไว้ด้วยกัน

หางของลูกมังกรทุกตัวเรียวยาว

เพราะงั้น...

เขาจับหางทั้งสี่มารวมกัน

พันเข้าด้วยกัน ผูกปม คล้องเกี่ยว บิดหมุน กระโดด.....

หนึ่งนาทีต่อมา

ลูกมังกรทั้งสี่นอนแยกกันคนละทิศ แต่หางเรียวยาวของพวกนางกลับพันติดกันแน่นหนา

คาออสมองผลงานชิ้นเอกของตนด้วยความพึงพอใจ

การพันซับซ้อนขนาดนี้ ต่อให้พวกผู้เชี่ยวชาญจัดสายไฟในชาติก่อนมาเห็น ก็คงได้แต่ส่ายหน้าแล้วล่ะ

เขาเท้ากรงเล็บทั้งสองข้างไว้ที่เอวอย่างภาคภูมิใจ

สมกับเป็นฉันจริง ๆ วันนี้ฝีมือมัดเชือกพัฒนาขึ้นอีกแล้ว

การทำเรื่องพวกนี้นอกจากจะช่วยให้เบิกบานใจแล้ว ยังมีประโยชน์อีกอย่างหนึ่ง

เดี๋ยวคงมีลูกมังกรตัวอื่นทยอยฟักออกมาอีก

พอเจ้าพวกนี้ฟื้นขึ้นมา พวกนางคงแย่งเขา... ไม่สิ แย่งกันดูแลน้องมังกรที่เพิ่งฟักออกมาแน่

แบบนั้นไม่ได้

เรื่องดูแลน้องมังกรต้องให้มังกรที่โตเป็นผู้ใหญ่อย่างเขาเป็นคนทำอยู่แล้ว

เขาเลิกสนใจเจ้าพวกหมดสติทั้งสี่ ขยับกรงเล็บมังกรเดินผ่านไข่มังกรทีละฟอง สายตาเริ่มกวาดหาผู้ที่หมายตาไว้

ไม่นานนัก เขาก็เห็นไข่ใบหนึ่งที่สบตาปุ๊บก็ชอบปั๊บ

มันเป็นไข่มังกรแดงที่ดูใหญ่กว่าไข่มังกรใบอื่นอยู่หน่อยเดียว

ในบรรดาลูกมังกรห้าสี มังกรแดงย่อมเป็นตัวตึงอย่างไม่ต้องสงสัย

ถึงอย่างนั้นคาออสก็ยังเลือกไข่มังกรแดงใบนี้ เพราะเขาเชื่อในความรู้สึกแรกพบ

ส่วนเรื่องที่ฟักออกมาแล้วจะสู้ไม่ไหวหรือเปล่านั้น ไม่มีทาง เขาฟักออกมาแล้วครั้งหนึ่ง ความรู้สึกอ่อนแรงหลังฟักออกจากไข่ไม่ผิดแน่ นั่นคือช่วงที่ลูกมังกรอ่อนแอที่สุด

เขาเดินไปหมอบตรงหน้าไข่มังกรแดงใบนี้ ซึ่งดูใหญ่กว่าไข่ใบอื่นอยู่หน่อยเดียว

เงยหน้ามังกรขึ้นมองไข่ตรงหน้า

“เธอเป็นมังกรแดงเชียวนะ ตัวตึงในหมู่มังกรห้าสี ไม่ต้องชนะเพื่อรักษาหน้า แค่ชนะให้ได้สักครั้งก็พอ รีบ ๆ เข้า~ พยายามฟักออกมาให้เร็วกว่าพวกนั้นนะ”

-----ลูกมังกรน้อยกำลังอธิษฐาน----

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป