เซินถังยังไม่ทันพูด มู่ชิงหานก็หรี่ตาลงเล็กน้อย
เขามองคุณย่าทีหนึ่ง แล้วหันไปมองพี่ชายคนโต
มู่เฉิงหยวนประคองถ้วยชาไว้ ก่อนส่ายหน้าให้เขาเบา ๆ เป็นเชิงห้ามขัดขวาง
มู่ชิงหานเม้มปาก ไม่พูดอะไร
เซินถังลุกขึ้นยืนแล้ว
“ฉันว่างค่ะคุณย่า เดี๋ยวฉันตรวจให้”
เธอเดินไปข้างกายหญิงชรา แล้วประคองข้อมือของอีกฝ่ายขึ้นอย่างเบามือ
ปลายนิ้วทั้งสามวางลงบนชีพจรตรงตำแหน่งชุ่น กวน และฉื่อ
ชีพจรจมและเล็ก ค่อนข้างตึง
หยางของไตพร่อง ความเย็นชื้นจับตัวคั่งค้าง
เป็นอาการที่พบได้ทั่วไปในผู้สูงอายุ แต่หญิงชราดูแลสุขภาพมาดี ปัญหาจึงไม่รุนแรงนัก
“เวลาฝนตกหรือฟ้าครึ้ม ปวดเอวมากเป็นพิเศษใช่ไหมคะ?”
“อืม” หญิงชรามองเธอ “เป็นมาหลายสิบปีแล้ว”
“ปวดข้างซ้ายหรือข้างขวามากกว่าคะ?”
“ข้างซ้ายมากกว่า”
“เวลาลุกขึ้นยืนต้องจับอะไรช่วยพยุงใช่ไหมคะ? ก้มเก็บของก็ลำบากด้วยหรือเปล่า?”
“พูดได้แม่นจริง ๆ” หญิงชราเลิกคิ้ว
เซินถังปล่อยข้อมือของเธอ แล้วเดินไปยืนด้านหลัง
“ฉันจะกดจุดให้สักสองสามจุดนะคะ อดทนหน่อย อาจจะรู้สึกตึง ๆ เสียว ๆ นิดหนึ่ง”
ปลายนิ้วของเธอแตะลงบนเอวของหญิงชรา ตรงจุดไตซู หมิงเหมิน และเยาหยางกวน
แรงกดไม่หนัก แต่ทุกครั้งล้วนกดลงตรงกลางจุดฝังเข็มอย่างแม่นยำ
ร่างของหญิงชราเกร็งขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนคลายลง
“ซี๊ด...”
เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ ผ่อนออกมา
“สบายขึ้นเยอะ”
มู่เฉิงหยวนสังเกตเห็นว่าคนรอบข้างเองก็ผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก
น้องชายของเขานี่ช่างดูไม่จืดจริง ๆ
เซินถังกดอีกสองสามจุด เว่ยจง เฉิงซาน และคุนหลุน
มือมั่นคง จังหวะสม่ำเสมอ
ไม่เร่งไม่ช้า
หลินอวิ้นฮวานั่งอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้พูดอะไร แต่สายตาจับจ้องอยู่ที่มือของเซินถังมาโดยตลอด นิ้วเรียวยาวคู่นั้นยามกดลงบนเอวและแผ่นหลังของหญิงชรา ทั้งแรงกดและตำแหน่งล้วนเผยให้เห็นถึงความชำนาญ