มู่ชิงหานยื่นเรื่องขอปลดประจำการไว้แล้วหรือ? แถมไม่ได้ส่งเรื่องขึ้นไปด้วยงั้นหรือ?
มู่ชิงหานจะย้ายกลับเมืองหลวงเองหรือ? แล้วยังเสนอชื่อเฉินจื้อหย่วนให้รับตำแหน่งผู้บังคับกองพันต่ออีก?
ข้อมูลที่ถาโถมเข้ามาในคราวเดียวมีมากเกินไป หลิวฟางถึงกับยืนนิ่งงันอยู่กับที่ไปหลายวินาที
เสื้อผ้าในมือร่วงลงพื้น เธอก็ยังไม่ทันรู้ตัว
ในที่สุดเฉินจื้อหย่วนก็จะได้เป็นผู้บังคับกองพันแล้ว
แต่เธอกลับเซ็นหนังสือถอนหมั้นไปแล้ว
เธอเป็นคนเซ็นเอง ทั้งยังด่าเขาว่าเป็นคนไร้ประโยชน์
ผู้บังคับกองพัน คนไร้ประโยชน์
ริมฝีปากของหลิวฟางเริ่มสั่นระริก
ขาเธออ่อนยวบ จนต้องพิงกำแพงแล้วไถลลงไปนั่งกับพื้น สองมือกุมหน้าไว้
สุดท้ายก็เสียทั้งเงินและแรงเปล่า
ตำแหน่งภรรยาผู้บังคับกองพันที่เธอใฝ่ฝันมานานนักหนา ต้องหลุดมือไปแบบนี้หรือ?
“เธออยากแต่งกับเฉินจื้อหย่วน หรืออยากได้แค่สามคำว่ารองผู้บังคับกองพัน?”
“ฉันอยากแต่งกับรองผู้บังคับกองพัน ไม่ใช่คนไร้ประโยชน์ที่กลับบ้านเกิดไปทำนา”
ทุกครั้งที่นึกถึงบทสนทนาระหว่างพวกเขา เธอก็อยากตบหน้าตัวเองสักฉาด
เธอเกลียดตัวเอง
เกลียดที่ปากไว เกลียดที่อดกลั้นไม่อยู่
ถ้าตอนนั้นเธออดทนไว้ได้
ถ้าเธอพูดว่า “ได้สิ จื้อหย่วน ปลดประจำการก็ดีเหมือนกัน เราจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข”
ตอนนี้เธอก็คงเป็นภรรยาผู้บังคับกองพันไปแล้วใช่ไหม?
แต่เธอกลับอดกลั้นไม่ไหว
ไม่สิ ไม่ใช่ว่าเธออดกลั้นไม่ไหว
เป็นเฉินจื้อหย่วนต่างหาก เขาจงใจทำแบบนั้น
เขาเตรียมหนังสือถอนหมั้นไว้ล่วงหน้า แสดงว่าคาดเดาได้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเธอจะเลือกอย่างไร
เขาจงใจขุดหลุมพรางรอให้เธอกระโดดลงไป