มู่ชิงหานเดินมาหยุดข้างเธอ ทั้งสองยืนเคียงกัน สายลมยามเย็นพัดผ่านยอดต้นอู๋ถง
“เหนียวตัวไหม? ฤดูร้อนในเมืองหลวงร้อนอบอ้าวเหมือนอยู่ในห้องอบไอน้ำ เธอไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันค่อยอาบ”
ร่างของเธอพลันแข็งทื่อ “คุณจะอาบน้ำที่นี่ด้วยเหรอ?!”
มู่ชิงหานเลิกคิ้ว “ทำไม? แม้แต่อาบน้ำก็ไม่อนุญาตหรือ? เซินถัง เธอนี่เผด็จการเกินไปแล้วนะ”
“เผด็จการอะไร?” เธอจ้องเขาเขม็ง
ก่อนหน้านี้ผู้การมู่ยังเคร่งขรึมจริงจังอยู่เลย พออยู่กันตามลำพังกลับเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน “คุณทำตัวปกติหน่อยได้ไหม?”
ปากพูดแบบนั้น แต่สมองของเธอกลับคิดฟุ้งซ่านอย่างควบคุมไม่อยู่
พอนึกถึงว่าหลังอาบน้ำยังต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า เขามีเสื้อผ้าไหม? ถึงตอนนั้นตัวคงเปียกโชกไปหมด...
ตอนที่เธอฝังเข็มให้เขา เธอเคยเห็นกล้ามท้องของเขา แถมยังเห็นเส้นวีไลน์อีกด้วย...
ไม่ได้! คิดต่อไม่ได้แล้ว! พอเลย พอเลย!
ชิงหานมองเธอที่หน้าแดงก่ำแล้วยิ้ม “ได้ งั้นเธอพูดอะไรปกติให้ฉันฟังหน่อยสิ”
เซินถังฝืนสงบใจ “ฉันจะเปิดเทอมเดือนกันยายนแล้ว”
“อืม เปิดเทอมแล้ว” มู่ชิงหานมองหอนาฬิกาที่อยู่ไกลออกไป ก่อนจะเอื้อมมือมากุมมือเซินถังไว้แน่น
“ต่อไปพวกเราจะตั้งหลักปักฐานในเมืองหลวง ฉันกับเธอ”
---
อีกฟากหนึ่งของเมืองหลวง ณ ตระกูลมู่
ห้องหนังสือของมู่เจิ้ง
โคมไฟตั้งโต๊ะส่องสว่าง รายงานบาง ๆ ฉบับหนึ่งวางแผ่อยู่บนโต๊ะ
นี่คือผลที่ฟ่านชิงซานรับปากว่าจะหาให้เมื่อสามวันก่อน หลังลูกชายส่งเซินถังกลับไปแล้ว ก็มีคนนำเอกสารมาส่งให้
มู่เจิ้งสวมแว่นสายตายาว อ่านทีละบรรทัด
เย่เฉิง เพศชาย อายุ 31 ปี
นักวิจัยประจำสถาบันวิจัยวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมและนิเวศวิทยา มหาวิทยาลัยชิง
ประวัติการเดินทางออกนอกประเทศ: เดือนกันยายน ปี 1975 เดินทางไปศึกษาดูงานที่ประเทศเอ็ม เดือนธันวาคม ปี 1976 เดินทางกลับประเทศ เดือนสิงหาคม ปี 1977 เดินทางไปประเทศเอ็มอีกครั้งเพื่อเข้าร่วมการประชุมทางวิชาการ เดือนมีนาคม ปี 1978 เดินทางกลับประเทศ