แต่งแทนทหารพิการยุค 70? ฉันหันไปทำวิจัยจนเป็นสมบัติชาติ

ตอนที่ 118 เก็บเกี่ยว丰收 เพิ่มอาหารมื้อพิเศษ

6 นาที· 1.5K คำ

บนชานชาลา

เมื่อมองรถไฟลับหายไปตรงปลายราง เซินเหยาก็ลดมือลง

รอยยิ้มตรงมุมปากค่อย ๆ จางหายไปทีละน้อย

ปานปลอมยังตกสะเก็ดไม่หมด บริเวณกระดูกสะบักซ้ายรู้สึกแสบจี๊ดอยู่เล็กน้อย

แต่ไม่เป็นไร

ในกระเป๋ามีเส้นผมของกู้เนี่ยนฉือ บนไหล่มีปานปลอมที่กำลังเป็นรูปเป็นร่าง และเมื่อครู่เธอยังหลอกให้กู้เนี่ยนฉือบอกที่อยู่ของตระกูลกู้ออกมาได้อีกด้วย

ตระกูลกู้ที่จะทำให้เธอได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย กินดีอยู่ดี

เซินเหยาเดินออกจากสถานีรถไฟ แสงแดดสาดลงบนใบหน้า เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย

……

กลางเดือนเมษายน

ฤดูใบไม้ผลิทางตะวันตกเฉียงเหนือมาถึงช้า แต่เมื่อมาถึงแล้ว ทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงในชั่วข้ามคืน

วันก่อนโกบีทะเลทรายยังคงหม่นเทา ทว่าข้ามคืนกลับแต้มสีเขียวอ่อนลงไป แม้จะไม่แผ่กว้างสุดลูกหูลูกตาเหมือนทุ่งหญ้า แต่ก็ค่อย ๆ โผล่พ้นรอยแตกของดินเค็มและซอกหินขึ้นมาอย่างทรหด กระจัดกระจายอยู่ประปราย ทว่าเปี่ยมด้วยความดื้อรั้น

ฐานเพาะเลี้ยงก็เปลี่ยนโฉมไปพร้อมกับฤดูใบไม้ผลินี้เช่นกัน

เมื่อเดือนก่อนที่นี่เป็นพื้นที่รกร้างซึ่งไม่มีหญ้าขึ้นแม้แต่ต้นเดียว มีแต่แอ่งน้ำเค็มสีขาวโพลน ตอนนี้กลับถูกแบ่งเป็นบ่อกุ้งรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า 6 บ่ออย่างเป็นระเบียบ คันบ่อเสริมความแข็งแรงด้วยดินอัดแน่นและปูแผ่นกันซึมสีดำไว้ด้านบน ระหว่างบ่อมีการขุดร่องส่งน้ำและใช้ประตูน้ำควบคุมปริมาณน้ำเข้าออก

บ่อ 2 บ่อทางเหนือสุดเป็นบ่อทดลอง มีพื้นที่เล็กและน้ำตื้น ใช้ทดสอบอัตราการรอดของลูกกุ้งในระดับความเค็มที่แตกต่างกัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป