สถานีเกษตร
ลู่เหยี่ยนจือยืนอยู่หน้าประตู ใบหน้าซีดเผือด
เขาเพิ่งได้รับแจ้งว่าฐานเพาะเลี้ยงกุ้งถูกสั่งระงับการดำเนินงาน
สาเหตุ: อยู่ระหว่างการตรวจสอบความปลอดภัยด้านอาหาร
“เป็นไปได้ยังไง?” เขากำกระดาษแจ้งเตือนแน่นจนปลายนิ้วสั่น “พวกเราตรวจวัดคุณภาพน้ำทุกวัน ทั้งค่าพีเอช ปริมาณเกลือ และธาตุอาหารรอง ล้วนอยู่ในเกณฑ์ปลอดภัย จะมีฮอร์โมนได้ยังไง ตั้งแต่แรกพวกเราไม่เคยเติมฮอร์โมนเลยสักนิด...”
เซินถังยืนอยู่ข้างเขา
เธอไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจกลับกำลังคิดอย่างรวดเร็ว
ภาวะโพแทสเซียมในเลือดต่ำ
ถ้าสาเหตุเกิดจากฮอร์โมนในเนื้อกุ้งจริง ก็น่าจะมีคนป่วยมากกว่าหนึ่งคน คนเป็นพันในโรงอาหารกินกุ้งกันทั้งหมด แล้วทำไมถึงมีแค่หัวหน้าหมวดจ้าวคนเดียวที่เกิดอาการ?
มีแค่คนเดียว
แค่นี้ก็ผิดปกติแล้ว
“ครูลู่” เธอเอ่ย “อย่าเพิ่งร้อนใจไป พวกเราบริสุทธิ์ใจ เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาจากกุ้ง แต่ถ้าเราอธิบายไม่ได้ว่าตกลงเกิดจากอะไรกันแน่ ก็ล้างมลทินไม่หมดหรอกค่ะ”
เธอมองลู่เหยี่ยนจือ “เพราะงั้นตอนนี้ฉันจะไปโรงพยาบาลค่ะ”
“เดี๋ยวก่อน...” ลู่เหยี่ยนจือรีบตามมา “ฉันไปกับเธอด้วย...”
“ไม่ต้อง คุณอยู่ที่ฐานนี่แหละ” เซินถังหยุดเดิน หันกลับไปมองเขา “เรื่องนี้มีเงื่อนงำ การลักลอบใส่ฮอร์โมนในปศุสัตว์จนเกิดภาวะโพแทสเซียมในเลือดต่ำ เป็นเรื่องที่คนในวงการเท่านั้นถึงจะรู้ ถ้าจะบอกว่าไม่มีใครคอยยุยงอยู่เบื้องหลัง ฉันไม่เชื่อหรอกค่ะ”
เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ “เพราะงั้นถ้าพวกเขาคิดจะใส่ร้ายให้สำเร็จ ก็อาจฉวยโอกาสลงมือ เช่น แอบโยนอะไรลงไปในบ่อกุ้ง...คุณต้องคอยจับตาดูไว้”