แต่งแทนทหารพิการยุค 70? ฉันหันไปทำวิจัยจนเป็นสมบัติชาติ

ตอนที่ 129 ฉันไม่กลับไป

7 นาที· 1.6K คำ

สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การทหารแห่งกองทัพภาคตะวันตกเฉียงเหนือ

อาคารสำนักงานสีเทาสี่ชั้นตั้งอยู่ตรงมุมตะวันออกเฉียงเหนือของเขตทหาร หน้าประตูมีทหารยามถือปืนอยู่สองนาย

บัตรประจำตัวของเฉียนจงหมิงระบุว่าเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการวิจัยวัสดุอุตสาหกรรมทางทหารแห่งคณะกรรมการวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรมกลาโหม ทำให้เขาผ่านเข้าออกได้อย่างไม่มีอุปสรรค

“ผู้อาวุโสเฉียน!” รองผู้อำนวยการสถาบันวิจัยการทหารออกมาต้อนรับถึงหน้าประตู “ยินดีต้อนรับครับ! ผมได้ยินมานานแล้วว่าท่านจะมา ผู้บัญชาการซูสั่งกำชับเป็นพิเศษให้พวกเราช่วยเหลืออย่างเต็มที่”

“เกรงใจไปแล้ว” เฉียนจงหมิงยิ้มพลางจับมือกับเขา “ผมแค่มาดูข้อมูลดิบในรายงานตรวจสอบคุณภาพของฐานเพาะเลี้ยงสักหน่อย แล้วก็อยากทำความเข้าใจสภาพอุทกธรณีวิทยาในบริเวณนี้ด้วย ไม่ต้องเป็นทางการมากหรอก”

รองผู้อำนวยการเชิญเขาไปยังห้องเก็บเอกสาร

เฉียนจงหมิงใช้เวลาครึ่งชั่วโมงพลิกดูรายงานผลการตรวจสอบทุกด้านของการเพาะเลี้ยงกุ้งฉบับจริง รวมถึงข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับการตรวจคุณภาพน้ำ

ปริมาณธาตุหายากทั้งหมด: 18.3 ส่วนในล้านส่วน

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ตัวเลขนี้สามวินาที

จากนั้นก็ปิดรายงานแล้วลุกขึ้น

“ขอสำเนารายงานพวกนี้กลับไปได้ไหมครับ?” เขาถามรองผู้อำนวยการ “จะเอากลับไปใช้อ้างอิงน่ะครับ”

“ได้แน่นอนครับ” รองผู้อำนวยการจัดคนไปถ่ายสำเนาทันที

เฉียนจงหมิงถือสำเนารายงานออกจากสถาบันวิจัยการทหาร

การจัดเก็บเอกสารของสถาบันวิจัยการทหารเป็นไปตามขั้นตอนมาตรฐาน เอกสารทุกฉบับที่ยืมหรือถ่ายสำเนาต้องลงทะเบียน

ดังนั้น คำขอถ่ายสำเนาจึงทิ้งบันทึกไว้ในทะเบียนการยืมและถ่ายสำเนาเอกสารของสถาบันวิจัยการทหาร

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป