จริงหรือ? เขารู้ด้วยว่าเจ้าตัวจริงอยู่ที่ไหน
“ของปลอมกลายเป็นของจริง ของจริงก็กลายเป็นของปลอม เป็นอย่างไรบ้าง? ลุงช่วยไล่เธอไปได้นะ” เจิ้งเสวียหลินพูด
“ขอแค่เธอหายไป แล้วจะมีอะไรข่มขู่คุณได้อีก?”
รูม่านตาที่แข็งค้างของเซินเหยาขยับได้เล็กน้อย ในที่สุดเธอก็คล้ายจะหลุดจากอาการตกตะลึง
“คุณพูดจริงหรือ? คุณรู้หรือว่าเธออยู่ที่ไหน? คุณทำให้เธอไปได้จริง ๆ หรือ?”
“จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่คุณ” เจิ้งเสวียหลินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ส่วนวิธีการ คุณไม่ต้องสนใจ”
“คุณแค่ต้องรู้ว่า ถ้าตกลงช่วยฉัน ภายในสามวันตัวจริงคนนั้นจะหายไป และไม่มีทางมาแย่งตำแหน่งของคุณได้แน่นอน”
เซินเหยาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มคิดคำนวณอยู่ในใจ
เจิ้งเสวียหลินรู้จริง ๆ หรือเปล่า หรือแค่ขู่ให้เธอหลงกล?
“ขอเตือนด้วยความหวังดีอีกเรื่อง ตัวจริงคนนั้นไม่ได้มีแค่ฉันที่รู้ เซินถังกับลู่เหยี่ยนจือก็รู้ด้วย คุณจะเลือกจับมือกับฉัน หรือรอให้พวกเขาพาตัวจริงมาถึงหน้าประตูกู้?”
คำพูดนั้นราวกับน้ำเย็นจัดราดลงกลางศีรษะ!
เซินถังกับลู่เหยี่ยนจือก็รู้ด้วยหรือ! ถ้าพวกเขาพาคนไปถึงตระกูลกู้จริง ๆ เธอก็แก้ตัวอย่างไรก็ไม่ขึ้น หากกู้จิ่งเซินต้องการตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อแม่ลูกอีกครั้งจริง ๆ...
เธอก็จบเห่!
“คุณลุง! ฉันทำ!” เธอรีบเอื้อมมือไปคว้าเอกสารโครงการ ราวกับกำลังคว้าฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยชีวิตไว้ ความลังเลเมื่อครู่หายไปจนหมดสิ้น
“แบบนี้สิถึงจะถูก!” เจิ้งเสวียหลินยิ้มอย่างพอใจ มองเธอเก็บเอกสารลงในถุงผ้า “ทำอะไรก็ต้องทำให้ดีตั้งแต่ต้นจนจบ จะล้มเลิกกลางคันไม่ได้”