วันที่ 2 หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ เฮ่อจิ่งเฉินก็พาถงเยว่กับคุณย่าไปหาบ้านเช่าแถวใกล้ ๆ
พวกเขาไปยังหมู่บ้านจัดสรรแห่งใหม่ที่อยู่ห่างจากที่พักประมาณ 500 เมตร
ห้องขนาดเล็กในหมู่บ้านมีพื้นที่เพียง 50 ตารางเมตร แต่ค่าเช่าเดือนละแค่ 1,500 หยวน
เมื่อคืนถงเยว่เปรียบเทียบราคาในโทรศัพท์มาแล้ว ราคานี้ถือว่าคุ้มมาก เธอจึงตกลงเช่าทันที
เธอจ่ายเงินมัดจำ 1,500 หยวน แล้วจ่ายค่าเช่าล่วงหน้า 3 เดือน รวมเป็นเงิน 6,000 หยวน
รับกุญแจมาแล้วก็พาคุณย่าเข้าไปในห้อง
เจ้าของห้องตกแต่งไว้เรียบง่าย ไม่มีกลิ่นฉุน อยู่คนเดียวได้สบายมาก
เสวี่ยเหมยเดินดูรอบห้องอย่างพึงพอใจ
เมื่อครู่ตอนที่เธอจะจ่ายค่าเช่า ถงเยว่ก็รีบแย่งจ่ายไปก่อน เธอจึงยัดบัตรธนาคารของตัวเองใส่มืออีกฝ่ายอย่างไม่ยอมแพ้ แต่ก็ถูกปฏิเสธอีก
“คุณย่าลืมแล้วเหรอคะว่าฉันมีเงิน! คุณย่าอยู่ที่นี่ให้สบายใจนะคะ ถ้าอยู่แล้วไม่ถูกใจ เราค่อยเปลี่ยนที่ใหม่ก็ได้!”
“ไม่เปลี่ยนแล้ว ดีมากเลย!” บ้านหลังนี้ดีกว่าตอนอยู่กับลูกชายตั้งเยอะ
สะอาด สบาย พอออกจากหมู่บ้านก็มีป้ายรถเมล์อยู่หน้าทางเข้า ฝั่งตรงข้ามเป็นตลาดสด สะดวกมาก
ที่สำคัญที่สุดคืออยู่ใกล้บ้านถงเยว่ เดินทางแค่ 10 นาทีก็ถึง
เสวี่ยเหมยกำบัตรธนาคารที่สีซีดจางไว้ ก่อนยื่นให้เฮ่อจิ่งเฉินซึ่งยืนอยู่ด้านหลัง แต่เขากลับใช้มือดันบัตรคืนเบา ๆ
“คุณย่าครับ ผมก็ไม่เอาเหมือนกัน”
เฮ่อจิ่งเฉินไม่เพียงแต่ไม่รับเงิน
เขายังคิดจะซื้อบ้านให้ถงเยว่ด้วยซ้ำ