เซิ่งอันหนิง: “!!”
สะบัดมือเฉิงกังออกอย่างแรง “ฉันพูดอีกครั้งนะ ฉันแต่งงานแล้ว ทางที่ดีอย่ามาจับเนื้อต้องตัวฉันอีก ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ”
ถึงเธอจะหย่ากับโจวชื่อซวิน แต่ก็ไม่มีทางชอบผู้ชายอย่างเฉิงกัง ยิ่งไปกว่านั้น เธอรู้ดีว่าหลักศีลธรรมพื้นฐานของการเป็นคนคืออะไร ตราบใดที่ยังไม่หย่ากับโจวชื่อซวิน การไปพัวพันกับผู้ชายคนไหนก็เป็นเรื่องไม่ถูกต้อง
เฉิงกังมองเซิ่งอันหนิงอย่างไม่อยากเชื่อ เมื่อก่อนเซิ่งอันหนิงหลงใหลเขามากขนาดไหน?
ถ้าไม่กลัวคนอื่นจับได้ เขาคงนอนกับเซิ่งอันหนิงไปนานแล้ว แล้วทำไมตอนนี้จู่ ๆ เธอถึงเปลี่ยนท่าทีไปได้?
เขายังไม่ยอมแพ้ จึงก้าวเข้าไปอีกก้าว แล้วยื่นมือจะคว้ามือเซิ่งอันหนิงอีกครั้ง
แต่เซิ่งอันหนิงกลับคว้าข้อมือเขาไว้ ก่อนที่เขาจะทันตั้งตัว เธอก็เหวี่ยงเขาข้ามไหล่ลงพื้น แผ่นหลังของเขากระแทกพื้นอย่างแรง รู้สึกราวกับอวัยวะภายในทั้งห้าถูกเขยื้อนผิดที่
เฉิงกังกุมอกด้วยความเจ็บปวดจนหน้าตาบิดเบี้ยว ครึ่งค่อนวันก็ยังลุกไม่ขึ้น
เซียวเยี่ยนมองเซิ่งอันหนิงด้วยความตกตะลึง ตอนแรกเธอนึกว่าจะได้เห็นด้านเจ้าชู้ของเซิ่งอันหนิงที่พัวพันกับผู้ชาย แต่ใครจะคิดว่าเซิ่งอันหนิงจะเหวี่ยงผู้ชายตัวโตลงพื้นได้
เซิ่งอันหนิงเหลือบมองเซียวเยี่ยนอย่างเฉยเมย ก่อนหันหลังเดินจากไปอย่างสง่างาม
ตอนกลับถึงห้องผู้ป่วย ข้างนอกก็มืดสนิทแล้ว โจวชื่อซวินหลับลึกอีกครั้งเพราะฤทธิ์ยา
เซิ่งอันหนิงเดินเข้าไปดูเขา แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ จึงรู้สึกว่าท้องเริ่มหิวขึ้นมา ถึงได้นึกได้ว่าตั้งแต่เที่ยงจนถึงตอนนี้เธอยังไม่ได้กินอะไรเลยสักคำ